Blader door transcripties » Regionaal Archief Zuid-UtrechtDe Gecombineerde, donderdag 4 juni 1970, pagina 15
Transcriptie
|
|
|
f
$
4
|:
G
g
‚gen nu is het afgelopen?”.
Donderdag 4 juni 1970
Waterschap van de Linge vergaderde
KLAGHTEN OVER MELKF!
IN BUREN
„Het is schandalig”, als die Mof-
fen een kilo van die rommel in de
Riijjn laten vallen staat heel de we-
reld in brand en daar in Buren
gaat die boterfabriek maar door
met het verontreinigen van de Lin-
ge. Ik heb daar vorig jaar ook al
over geklaagd en toen gezegd, la-
ten we dat gat dichtgooien en nu is
er nog niets gebeurd. Hebben wij
dan als groot waterschap zo weinig
moed en fut, dat we niet naar die
fabriek toe durven stappen en zeg-
Dit vroeg zich maandagmorgen
dhr. D.G. Murman af tijdens de
rondvraag na afloop van de vere-
nigde vergadering van het water-
schap van de Linge op het Linge-
huis te Geldermalsen. Vooraf had
het hoofd van de technische dienst
van het waterschap, ir. Flinterman
een uiteenzetting gegeven over de
toestand van het Lingewater en
hoewel de waterkwaliteit redelijk e
noemen was, neemt de vervuiling
van de Linge steeds meer toe en is
zwemmen in de Linge een bijzon-
der riskante zaak geworden i.v.m.
alle mogelijk besmettelijke ziekten
die men bij het zwemmen kan op-
lopen. „„We zijn in Nederland tegen-
woordig ‘al blíj, dat we nog water
hebben, waarin de vissen nog in le-
ven blijven”, aldus dhr, Flinterman,
„de tijd dat we in Nederland opper-
vlaktewater hadden waarin men
zonder risico kan zwemmen,. ligt
reeds lang achter ons”’.
In antwoord op de kritiek, die dhr
Murman uitte over de lozingen op
de Linge bij Buren, deelde dhr.
Flinterman mede, dat er in Bu-
ren momenteel besprekingen
gaande zijn over de afvoer van
de riolering naar de rioolzuive-
ringsinstallatie, die momenteel in
Geldermalsen in aanbouw is.
‚„Daar heb ik het nu niet over,
repliceerde dhr. Murman, ‚‚de af-
voer van de stad Buren is ook een
smeerboel, daar loopt ook alles
ook maar via de gracht in de Lin-
ge. Het gaat me nu om de melk-
iabriek”’. Dhr. Flnterman ant-
woordde, dat de afvoer die dhr.
Murman bedoelde koelwater was.
Ter plaatse waar dit in de Linge
wordt geloosd, -worden geregeld
monsters genomen, die dan wor-
den geanalyseerd. Men is hierbij
tot de conclusie gekomen, dat de-
‘ ze afvoer geen aanleiding gaf tot
waterbederf. Dhr. Flinterman
moest echter wel beamen, dat de
zuiveringsinstallatie van de Bu-
rense melkfabriek onvoldoende is.
Zuivering
Bij de opening van de vergade-
ring deelde de Lingegraaf, dhr. P.
van Westrhenen de Verenigde ver
gadering mede, dat de Staten van
Gelderland beslist hebben, dat er 3
zuiveringsschappen zullen worden
ingesteld. De waterzuivering zal
dus niet in handen van de water-
schappen worden gelegd. Tegen de
gang van zaken is door het water-
maakt en de Lingegraaf heeft het
standpunt van het waterschap in
Arnhem uiteengezet, maar dit heeft
niet mogen baten ‚‚Nu deze: beslis-
sing is gevallen moeten we ons op
de toekomst richten”’, aldus dhr.
Van Westrhenen, ‚‚en ons afvragen
wat Ged. Staten en de Staten van
Zuid-Holland zullen gaan doen. Het
is niet onmogelijk, dat Zuid-Holland
de procedure voortzet, waardoor
het tot een geschil komt tussen Gel-
derland en Zuid-Holland, een ge-
schil waarin de Kroon uitspraak
moet doen”’. Verder deelde de Lin-
gegraaf mede, dat men momenteel
aanvullingswerkzaamheden aan het
mr. dr. Kolffgemaal in Hardinxveld
in voorbereiding heeft.
Door de lagere vloed- en hogere
ebstanden ingevolge de Deltawer-
ken, is het nodig, dat het gemaal
hieraan wòrdt aangepast. Omdat
deze aanpassing nodig is geworden
door de Deltawerken wordt deze
voor 100 pet. door het Rijk gefinan-
cieerd. De overige agendapunten
leverden weinig mogelijkheden op.
Tot gecommiteerden in de vacatu-
res T. van Dieren en R.C. Hol wer-
den na onderzoek van de geloofs-
brieven benoemd de heren Th. v
d. Berg Rzn, en C, H. Stam.
Woningen
De voormalige dienstwoning op
het mr. dr. G. Kolffgemaal werd
als weekendhuisje verhuurd aan de
heer T.J. Boukema te Rotterdam.
Deze woningen ziijn oud en zouden
eigenlijk _gèsloopt moeten worden,
zegt de Lingestoel in zijn toelich-
ting. Dit is echter nog niet moge-
lijk, omdat ook de twee andere wo-
ningen nog verhuurd zijn. De Linge-
stoel stelde voor de woning te ver-
huren voor f 10,. per week. Dhr.
D.G. Murman vroeg zich af of die
huizen wel zo slecht waren. Hij zag
liever, dat men van de drie wonin-
gen er twee maakte. Hij had de hui-
zen gezien en ze maakten op hem
nog een redelijke indruk. ‚‚Van wel-
ke zijde heeft u de woningen gezien’
vroeg de Lingegraaf. Van de buiten-
zijde luidde het antwoord van dhr.
Murman. ‚‚Dan moet u ze de vol-
gende keer eens aan de binnenkant
gaan bekijken”. ‚‚We kunnen ze be-
ter zien te verkopen’”’, meende dhr.
Murman, ‚‚huizen zijn kruisen”’.
Aan riijjkswaterstaat verleende de
vergadering toestemming tot het
aanleggen van een oprit tegen de
Noorder Steenenhoekse Kanaaldijk
onder Hardinxveld-Giessendam,
terwiijjl aan het Gemeentelijk Ener-
giebedrijf toestemming werd ver-
leend voor het leggen van een ka-
bel langs deze dijk onder Gorin-
chem,
Van dhr. J.C.G. de Bruijn te Elst
werd een perceel grond gekocht ter
grootte van ongeveer 350 m2. De
prijs van deze grond Dedraagt per
schap van de Linge bezwaar ge-
grond gebruiken als afronding van
de vuiltrekplaats langs de Linge on-
der Elst. Aan ir. J. Flinterman,
hoofd van de technische dienst ver-
kocht de verenigde vergadering een
braak liggend gedeelte terrein beho-
rende biijij het Lingehuis. Dhr. J.
Flinterman wil op dit perceel voor
eigen rekening een woning bouwen,
Het perceel is ongeveer 900 m2
groot en de priijjs per m2 bedraagt
f 30,-
De jaarwedden van de Lingegraaf
en de leden van de Lingestoel wer:
den herzien. De jaarwedde van de
Lingegraaf gaat per 1 januari j.l.
f 8625,- bedragen, de wedden van
de heemraden f 2156,- De loon-
maatregeien voor het personeel van
het waierschap werden zonder op-
merking goedgekeurd. Voor de aan-
leg van een c.v.installatie in de
machinistenwoning biijj bet mr, dr.
G.J.H. Kuijkgemaal trok de vere-
nigde vergadering een krediet uit
van f 3000,- Dhr. H.A. van Willigen
had in het pre-advies van de Linge-
stoel gelezen, dat de woning niet zo
best gebouwd was. Dit moest men
volgens de Lingegraaf niet al te pes-
simistisch zien. Het is niet zo, dat
de woning in een desolate toestand
verkeert, maar vooral omdat het
huis nogal vlak en onbeschermd
staat, heeft er men veel last van
tocht, wat in de winter veel narig-
heid oplevert, zoals bevroren lei-
dingen etc. De rekening over het
dienstjaar 1969 met de bijbehorende
af- en overschrijvingen, werd door
mene stemmen goedgekeurd. Door
't gunstig aantal maaluren kon de-
ze rekening met een behoorlijk ba-
tig saldo worden afgesloten.
De jacht op enkele percelen, die in
eigendom zijn bij het waterschap,
werden opnieuw verhuurd aan dhr.
C. Versloot te Hardinxveld-Giessen-
dam. De prijs van deze verpachting
bedroeg f 225,- per jaar.
B|estelauto
Voor de aankoop van een bestel-
auto werd een bedrag van f 8500,-
uitgetrokken. Dhr. D.G. Murman,
vroeg wat voor merk men dacht
aan te kopen, omdat men z.i. voor
f 8500,. weinig bijzonders kon ko-
pen, Uit het antwoord van de voor-
zitter bleek, dat men een Volkswa-
gen bestel dacht aan te kopen, die
men dan tevens voor het buitenper-
soneel als schaftwagen kon gebrui-
ken. ‚„‚Dan moeten we.hem niet te
geriefelijk -maken’*, meende - dhr.
Murman, anders komen ze er na de
schaft niet meer uit.” „We maken
er geen slaapwagen van”’ ant-
woordde de Lingegraaf.
Veel pompen
In verband met de hoge water-
m2 f 2,50. Men gaat dit perceel
standen van de afgelopen winter
FEUILLETON
Via Mala
Zwitserse roman
van John Knittel
132)
„Dat moet je allemaal _hebben,
je zult het nodig hebben! Ik weet
dat beter dan jiij liefste. Voor zo-
ver ik de zaak kan beoordelen, zal
je niet veel huwelijkscadeus krij-
gen.”
Hij bemerkte dat zij ondanks haar
bezwaren een echt vrouwelijk dank-
baar verlangen naar mooie dingen
en kleren hâd_. en hij verwonderde
zich over haar goede smaak .Want
sls hij haar er toe bracht, zelf iets
uit te zoeken, greep ze zonder te
falen naar de schijnbaar eenvoudi-
Se voorwerpen. en kwam dan tot
haar grote verbazing tot de ont-
dekking dat ze het duurst waren.
Ten slotte zei Andi: „Ik geloof,
dat we nu wel genoeg hebben om
over het ergste heen te komen.”’
Een gevoel van duizeligheid
greep Silvelie aan. Ze voelde haar
hoofd draaien, alsof ze in een
draaikolk werd meegesleurd. Haar
weerstandsvermogen begaf haar.
„Zal ik nu werkelijk met hem
trouwen?” vroeg ze zich steeds
weer af.
Ze voelde zich zowel ontzet als
betoverd, Andi trok haar met zich
voort. Ze gingen naar de bioscoop
naar de schouwbueg naar een con-
cert en bezochten tentoonstellingen.
Ze voeren in een raceboot over het
meer, Ze aten in verschillende
kleine gezellige restaurants. Silve-
lie kon nauwelijks met hem in de
pas bljven .Ze waren altijd alleen
ontmoetten geen bekenden, wan-
delden als echte vreemdelingen
door de grootste stad van Zwitser-
land, Silvelie ontdekte tal van nieu-
we kanten in het karakter van haar
Andi .Zijn geluk voerde haar tot
ongekende hoogten van enthousias-
me. Haar lichaam en ziel gloeiden
äls door een koortsachtige betove-
"ing, Zijn humor prikkelde haar
lachlust, zijn opmerkingen over al-
‘;’S‚ dat voor zijn ogen zich afspeel-
‘e Zaf vleugelen aan haar fantasie
en verruimde haar kijk op het le-
ven,
‚Af en tos weidde hij uit over zijn
Plannen voor de naaste toekomst.
We zullen noch in Zürich noch
n Lanzberg trouwen .Ik heb daar
zoveel kennissen en zij zouden mis-
schien kunnen beweren, dat ik het
Slechts doe om Louise te ergeren.
Ik zaì je zeggen, wat we doen. We
ëaan naar een klein huisje biij Err,
een eind in het Julierdal. Daar is de
oude Otto met onze koeien. Daar
zullen we geheel alleen zijn.”
Hij schonk haar weer zijn typisch
leren waarderen ,
‚‚Daar bliijjven we tot mijn kleine
lieve Sivvy trouwen kan.”
Ze fÍronste haar voorhoofd.
„Praat toch niet over trouwen
Andi!” zei ze, terwiijjl ze moeite
deed om haar opgewekte toon te
bewaren.
Hij glimlachte slechts .
‚Als je die grillen niet uit je
hoofd zet zal ik tot drastische maat-
regelen mijn toevlucht moeten ne-
men, In hoogstens veertien dagen
zullen we trouwen en als je niet
meegaat, doe ik het alleen. Bas-
ta!”
„Hoe kan je dan alleen
wen?”
‚Hoe? Ja, ja, ik ben geen ge-
woon wezen, ik geniet voorrechten,
waarvan jj niets afweet. Als ik het
zou willen, zou ik je kunnen laten
arresteren en door de politie naar
de Burgerlijke Stand laten slepen.
Ik heb siechts een groen arresta-
tiebevel te ondertekenen en de
zaak is voor elkaar.
Ze pakte hem bij zijn oor en kneep
er zo erg in, dat hij begon te
schreeuwen.
„‚Dat is je verdiendé loon, omdat
je me zo voor de gek houdt.”
Na veel moeite slaagde Andi er in
Silvelie over te halen met hem
naar professor Gruber te gaan. Het
was voor haar een kwelling. Wat
zou ze zeggen ?Nadat ze Andi al
eenmaal voorgelogen had ‚werd ze
er thans toe gedwongen nieuwe leu-
gens te verzinnen. Heel het af-
schuwelijke leven van het Jeff
kwam haar weer voor de geest.
_ „Ditmaal zal ik het niet kunnen
doorstaan.… ze zullen de waarheid
ontdekken.”’
Maar toch hielâ ze het uit. Pro-
fessor Gruber liet een röntgenfoto
maken en biij de tweede visite ver-
klaarde hij, dat haar arm nooit ge-
broken was geweest.
‚Maar professor, ik kon hem we-
kenlang niet bewegen en mijn moe-
der heeft hem in een halsdöek ge-
daan. Mettertijd is híj weer beter
geworden, maar hijj is stijf geble-
ven.”
‚‚De beenderen ziijn ín orde” zei
de professor, nam haar arm ‚die
hiijj draaide en betastte. ‚‚Maar de
pezen zijn beschadigd. Komt u nog
eens bijij me, als u het niet meer
zo druk hebt’”’ — hijj glimlachte te-
gen Andi, die straalde van geluk —
‚dan zal ik u opereren. Ik kan u
niet beloven, dat de zaak weer he-
lemaal in orde komt, maar ik hoop
dat het er in ieder geval beter op
wordt. In geen geval kan het er-
ger worden. Dat beloof ik u. Het
is de moeite waard.”
H keek haar met zijn kraaloog-
jes aan. \
„Zo’n bekoorlijke jonge dame.
Het is, om zo te zeggen, haar plicht
weer terug te komen, vind je ook
trou-
„Ik breng haar in het najaar
weer biijj je terug Fritz”’ antwoord-
de Andi. „Aangenomen, dat zij het
er mee eens is.”’
Silvelie kleurde een beetje. De
wetenschap had haar leugen aan
het licht gebracht. Wat zou de we-
tenschap verder nog wel onthulien
als ze in het nauw gedreven werd?
Inwendig sidderend maar toch op-
gelucht verliet ze professor Gru-
ber, Maar toen Andi haar arm nam
vergat ze spoedig al haar vrees. Ze
voelde zich dadeliijjk weer terug in
die sfeer van oude gelukzaligheid
en lette nauweliijks op de mensen
in de straten of op al wat om haar
heen gebeurde .Het was haar alsof
haar ziel zich in een gouden gloed
verhief waardoor zij alle contact
met de werkelijkheid verloor. Het
gevleugelde lied, dat ‘haar liefde,
gezondheid haar vurig en spontaan
offer aan Eros bezong, gaf haar le-
ven een onweerstaanbare bezieling.
De liefde ontlokte aan haar ziel de
geheime melodieën die tot dusverre
in haar brein hadden gesluimerd
„Waar gaan we heen?”’
Ze gingen over de Limmatbrug en
langs de rivier, voorbij de dicht
op elkaar gebouwde, hoge voorna-
me huizen van het oude Zürich,
langs de verbleekte en verweerde
torens van de cathedraal. Aan de
andere zijde van de stroom sloeg
de klok van de puntige Onze Lie-
ve Vrouwetoren krachtig het uur
van de dag. E
„Breng mij ergens, waar fan ook
waar we gelukkig kunnen zijn.”
„Goed,”’ antwoordde hij, „mor-
gen rijden we al heel vroeg weg.
We kunnen dan altiijjd nog naar Zü-
rich terug keren.”
Ze nam grotere stappen om het
schommelende rhythme van zijn
schreden bij te kunnen Houden.
De volgende morgen om acht uur
haalde hij ziijn auto uit de garage.
Korte tijd daarna reden ze langs
de grote Ufersträsse een volmaak-
te zomerdag tegemoet, door nette
dorpjes, bestaande uit huisjes met
rode daken, langs akkers en boom-
gaarden en helgroene bossen, die er
fris en. schoon uitzagen door de
jongste regenbuien. Meermalen
schoot de gedachte door Silvelie’s
hoofd, dat zulk een bovenaards ge-
luk niet van lange duur kon zijn.
Maar ze hoefde slechts Andi aan
te kijken om dadelijk weer het ge-
voel van zekerheid en volkomend-
heid te herkrijgen, alsmede de
vaste overtuiging, dat elke hinder-
nis uit de weg geruimd zou wor-
den. Ze namen een bocht en voor
hen verhieven zich de groene top-
pen van de Karfürsten. Heel in de
diepte lag als een Noordse fjord
het langgerekte bassin var de Wal-
lensee. Een zacht briësje overgoot
het water met eer. diepblauwe zil-
Peinzende glimlach, die zij zo hed
niet?”
verachtige glans.
f (Wordt vervolgd)
de verenigde vergadering met alge-
|heeft men, zo bleek uit een mede-
deling van de Lingegraaf veel moe-
ten pompen, Door de vrij stijve wa-
terstand op de bovenrivieren, waar-
bij men het waterpeil bij Keulén
van om en nabij de 4 meter meer
als standaard moet aanhouden, in
ieder geval voor de nabiije toekomst
is het maalbeleid van het water-
schap er op gericht om bij eventue-
le twiijijjfel van wel of niet pompen,
wel te pompen om zodoende het
water in de boezem op peil te hou-
den. Door dit vele pompen ziet het
er echter wel naar uit, dat 1970 een
duur jaar voor het waterschap gaat
worden. Er is tot nu toe al meer
water verplaatst dan men in jaren
gewend is geweest. Het hoge water
heeft echter ook ziijn voordelen,
door de relatief lage temparatuur
van het water heeft men bijv. nog
niet hoeven te vegen. Terwijl de
waterkwaliteit door deze grote af-
voer behoorlijk blijft,
Van 8 juni tot 13 juni wordt de
jaarlijkse collecte gehouden voor
de Vereniging ‚‚Het Zonnehuis”’, de
christelijke vereniging tot verple-
ging van langdurig zieken en ern-
stig invaliden van alle leeftijden,
ongeacht hun godsdienst of gezindte
Deze vereniging heeft thans vier
„Zonnehuizen’’ in beheer, geves-
tigd te Beekbergen, Doorn, Vlaar-
dingen en Zuidhorn (Gr.), In deze
uitstekend ingerichte verpleegte-
huizen worden ongeveer 600 zieken,
invaliden en gehandicapten ver-
No., 68
Collecte voor Zonnehuis
pleegd. Maar er zijn bouwplannen
die na uitvoering het mogeliijjk ma-
ken dit aantal te verdubbelen. De-
ze plannen omvatten de bouw van
een ‚‚Zonnehuis’’ te Amstelveen en
te Zwolle met resp. 300 en 160 bed-
den en van een nieuw ‚‚Zonnehuis”’
te Doorn (180) bedden.
Het streven van de Vereniging
„Het Zonnehuis’’ ontmoet allerwe-
ge grote waardering en de Zonne-
huis-kollekte verdient een warme
aanbeveling.
ì|
|
Ì
- voortreffelijke kwaliteit - robuuste makelij
- 3afwasprogramma's - grote laadcapaciteit
- volledige garantie » uitstekende en snelle service
Haal bij ùw Centra-
Centramatic-folder met
uitgebreide informatie.
Eerst zien? De Centramatic staat
in de meeste Centra-winkels te kijk.
Uit de diepvries:
pak 400 gram
129
gekookte
gelderse
WOrsi
200 gram
89
Stefano‘ shennv
2flessen … 695
in bouillon
groot
blik
winkelier de gratis
Catty d2>
hapklare brokjes
93
Het Einde van de Eindeloze Afwasmisère.
‚ Nuiserde Centramatic. | i
De Betaalbare Afwasmachine:
f590.- contant en
3 volle Centra-spaarkaarten.
e e
18. Het statwnetje, waar zich
even tevoren het kleine drama had
afgespeeld, waarbiij de opdringeri-
ge vreemdeling met zijn merk-
waardige toestel uit de trein was
gezet, was de laatste halte voor de
hoofdstad van Batavierië, Hoe
groot was de opluchting van Kap-
pie en de Meester, toen de treïn
eindelijk onder de overkapping van
het geweldige station schoof en een
metaalachtige stem alle reizigers
verzocht de trein te verlaten.
„Bliksems, jong, wat ben ik blij,
dat ik die blikken bus uit ben,”
zuchtte Kappie, de controle pas-
serend. ‚‚Als we er niet zo’n hoop
centen mee verdienden, was ik
nooit aan deze opdracht begon-
nen.”’
„‚We zijn op de helft,”’ tróostte de
Meester. ‚‚We moeten alleéni nog
even die walvis opvissen en uúitzoe-
ken waar we Dikke Mobië kunnen
vinden, En dan gaan we weer te-
rug naar Lutjewier. Hèhè, ik zal
ook blij zijn als we weer op dé
Kraak zitten!”
„Daar zeg je zówat,’’ sprak Kap-
pie met een Zorgelijk gezicht.
‚‚Walvis ophalen, ja. Maar Bizniz
zou toch hier ziijjn om te wijzen,
waar dat beest j4 uithangt? En ik
laat miijij kielhalen als ik
zie j”
Haastig begonnen ziij rond te
kijken, of zij ook ergens de opval-
lende auto van de Superskoop ver-
tegenwoordiger konden ontdek-
Bizniz
ken .. Tevergeefs, de wagen van
de Amerikaan bleef onzichtbaar.
‚ Dat was ook geen wonder, want
Joseph J. Bizniz bevond zich op dat
moment êlders in Batavierië in een
netelige positie. Toen hijj namelijk
op het punt stond een kloof over te
steken, dië tussen hem en de hoofd-
stad lag, daalde ef opeens een
helikopter, die brutaalweg een stuk
van eén brug onder ziijn ueus weg-
stal én daáf zoevend mee ver-
dween .….
H
i
|
|
f
$
4
|:
G
g
‚gen nu is het afgelopen?”.
Donderdag 4 juni 1970
Waterschap van de Linge vergaderde
KLAGHTEN OVER MELKF!
IN BUREN
„Het is schandalig”, als die Mof-
fen een kilo van die rommel in de
Riijjn laten vallen staat heel de we-
reld in brand en daar in Buren
gaat die boterfabriek maar door
met het verontreinigen van de Lin-
ge. Ik heb daar vorig jaar ook al
over geklaagd en toen gezegd, la-
ten we dat gat dichtgooien en nu is
er nog niets gebeurd. Hebben wij
dan als groot waterschap zo weinig
moed en fut, dat we niet naar die
fabriek toe durven stappen en zeg-
Dit vroeg zich maandagmorgen
dhr. D.G. Murman af tijdens de
rondvraag na afloop van de vere-
nigde vergadering van het water-
schap van de Linge op het Linge-
huis te Geldermalsen. Vooraf had
het hoofd van de technische dienst
van het waterschap, ir. Flinterman
een uiteenzetting gegeven over de
toestand van het Lingewater en
hoewel de waterkwaliteit redelijk e
noemen was, neemt de vervuiling
van de Linge steeds meer toe en is
zwemmen in de Linge een bijzon-
der riskante zaak geworden i.v.m.
alle mogelijk besmettelijke ziekten
die men bij het zwemmen kan op-
lopen. „„We zijn in Nederland tegen-
woordig ‘al blíj, dat we nog water
hebben, waarin de vissen nog in le-
ven blijven”, aldus dhr, Flinterman,
„de tijd dat we in Nederland opper-
vlaktewater hadden waarin men
zonder risico kan zwemmen,. ligt
reeds lang achter ons”’.
In antwoord op de kritiek, die dhr
Murman uitte over de lozingen op
de Linge bij Buren, deelde dhr.
Flinterman mede, dat er in Bu-
ren momenteel besprekingen
gaande zijn over de afvoer van
de riolering naar de rioolzuive-
ringsinstallatie, die momenteel in
Geldermalsen in aanbouw is.
‚„Daar heb ik het nu niet over,
repliceerde dhr. Murman, ‚‚de af-
voer van de stad Buren is ook een
smeerboel, daar loopt ook alles
ook maar via de gracht in de Lin-
ge. Het gaat me nu om de melk-
iabriek”’. Dhr. Flnterman ant-
woordde, dat de afvoer die dhr.
Murman bedoelde koelwater was.
Ter plaatse waar dit in de Linge
wordt geloosd, -worden geregeld
monsters genomen, die dan wor-
den geanalyseerd. Men is hierbij
tot de conclusie gekomen, dat de-
‘ ze afvoer geen aanleiding gaf tot
waterbederf. Dhr. Flinterman
moest echter wel beamen, dat de
zuiveringsinstallatie van de Bu-
rense melkfabriek onvoldoende is.
Zuivering
Bij de opening van de vergade-
ring deelde de Lingegraaf, dhr. P.
van Westrhenen de Verenigde ver
gadering mede, dat de Staten van
Gelderland beslist hebben, dat er 3
zuiveringsschappen zullen worden
ingesteld. De waterzuivering zal
dus niet in handen van de water-
schappen worden gelegd. Tegen de
gang van zaken is door het water-
maakt en de Lingegraaf heeft het
standpunt van het waterschap in
Arnhem uiteengezet, maar dit heeft
niet mogen baten ‚‚Nu deze: beslis-
sing is gevallen moeten we ons op
de toekomst richten”’, aldus dhr.
Van Westrhenen, ‚‚en ons afvragen
wat Ged. Staten en de Staten van
Zuid-Holland zullen gaan doen. Het
is niet onmogelijk, dat Zuid-Holland
de procedure voortzet, waardoor
het tot een geschil komt tussen Gel-
derland en Zuid-Holland, een ge-
schil waarin de Kroon uitspraak
moet doen”’. Verder deelde de Lin-
gegraaf mede, dat men momenteel
aanvullingswerkzaamheden aan het
mr. dr. Kolffgemaal in Hardinxveld
in voorbereiding heeft.
Door de lagere vloed- en hogere
ebstanden ingevolge de Deltawer-
ken, is het nodig, dat het gemaal
hieraan wòrdt aangepast. Omdat
deze aanpassing nodig is geworden
door de Deltawerken wordt deze
voor 100 pet. door het Rijk gefinan-
cieerd. De overige agendapunten
leverden weinig mogelijkheden op.
Tot gecommiteerden in de vacatu-
res T. van Dieren en R.C. Hol wer-
den na onderzoek van de geloofs-
brieven benoemd de heren Th. v
d. Berg Rzn, en C, H. Stam.
Woningen
De voormalige dienstwoning op
het mr. dr. G. Kolffgemaal werd
als weekendhuisje verhuurd aan de
heer T.J. Boukema te Rotterdam.
Deze woningen ziijn oud en zouden
eigenlijk _gèsloopt moeten worden,
zegt de Lingestoel in zijn toelich-
ting. Dit is echter nog niet moge-
lijk, omdat ook de twee andere wo-
ningen nog verhuurd zijn. De Linge-
stoel stelde voor de woning te ver-
huren voor f 10,. per week. Dhr.
D.G. Murman vroeg zich af of die
huizen wel zo slecht waren. Hij zag
liever, dat men van de drie wonin-
gen er twee maakte. Hij had de hui-
zen gezien en ze maakten op hem
nog een redelijke indruk. ‚‚Van wel-
ke zijde heeft u de woningen gezien’
vroeg de Lingegraaf. Van de buiten-
zijde luidde het antwoord van dhr.
Murman. ‚‚Dan moet u ze de vol-
gende keer eens aan de binnenkant
gaan bekijken”. ‚‚We kunnen ze be-
ter zien te verkopen’”’, meende dhr.
Murman, ‚‚huizen zijn kruisen”’.
Aan riijjkswaterstaat verleende de
vergadering toestemming tot het
aanleggen van een oprit tegen de
Noorder Steenenhoekse Kanaaldijk
onder Hardinxveld-Giessendam,
terwiijjl aan het Gemeentelijk Ener-
giebedrijf toestemming werd ver-
leend voor het leggen van een ka-
bel langs deze dijk onder Gorin-
chem,
Van dhr. J.C.G. de Bruijn te Elst
werd een perceel grond gekocht ter
grootte van ongeveer 350 m2. De
prijs van deze grond Dedraagt per
schap van de Linge bezwaar ge-
grond gebruiken als afronding van
de vuiltrekplaats langs de Linge on-
der Elst. Aan ir. J. Flinterman,
hoofd van de technische dienst ver-
kocht de verenigde vergadering een
braak liggend gedeelte terrein beho-
rende biijij het Lingehuis. Dhr. J.
Flinterman wil op dit perceel voor
eigen rekening een woning bouwen,
Het perceel is ongeveer 900 m2
groot en de priijjs per m2 bedraagt
f 30,-
De jaarwedden van de Lingegraaf
en de leden van de Lingestoel wer:
den herzien. De jaarwedde van de
Lingegraaf gaat per 1 januari j.l.
f 8625,- bedragen, de wedden van
de heemraden f 2156,- De loon-
maatregeien voor het personeel van
het waierschap werden zonder op-
merking goedgekeurd. Voor de aan-
leg van een c.v.installatie in de
machinistenwoning biijj bet mr, dr.
G.J.H. Kuijkgemaal trok de vere-
nigde vergadering een krediet uit
van f 3000,- Dhr. H.A. van Willigen
had in het pre-advies van de Linge-
stoel gelezen, dat de woning niet zo
best gebouwd was. Dit moest men
volgens de Lingegraaf niet al te pes-
simistisch zien. Het is niet zo, dat
de woning in een desolate toestand
verkeert, maar vooral omdat het
huis nogal vlak en onbeschermd
staat, heeft er men veel last van
tocht, wat in de winter veel narig-
heid oplevert, zoals bevroren lei-
dingen etc. De rekening over het
dienstjaar 1969 met de bijbehorende
af- en overschrijvingen, werd door
mene stemmen goedgekeurd. Door
't gunstig aantal maaluren kon de-
ze rekening met een behoorlijk ba-
tig saldo worden afgesloten.
De jacht op enkele percelen, die in
eigendom zijn bij het waterschap,
werden opnieuw verhuurd aan dhr.
C. Versloot te Hardinxveld-Giessen-
dam. De prijs van deze verpachting
bedroeg f 225,- per jaar.
B|estelauto
Voor de aankoop van een bestel-
auto werd een bedrag van f 8500,-
uitgetrokken. Dhr. D.G. Murman,
vroeg wat voor merk men dacht
aan te kopen, omdat men z.i. voor
f 8500,. weinig bijzonders kon ko-
pen, Uit het antwoord van de voor-
zitter bleek, dat men een Volkswa-
gen bestel dacht aan te kopen, die
men dan tevens voor het buitenper-
soneel als schaftwagen kon gebrui-
ken. ‚„‚Dan moeten we.hem niet te
geriefelijk -maken’*, meende - dhr.
Murman, anders komen ze er na de
schaft niet meer uit.” „We maken
er geen slaapwagen van”’ ant-
woordde de Lingegraaf.
Veel pompen
In verband met de hoge water-
m2 f 2,50. Men gaat dit perceel
standen van de afgelopen winter
FEUILLETON
Via Mala
Zwitserse roman
van John Knittel
132)
„Dat moet je allemaal _hebben,
je zult het nodig hebben! Ik weet
dat beter dan jiij liefste. Voor zo-
ver ik de zaak kan beoordelen, zal
je niet veel huwelijkscadeus krij-
gen.”
Hij bemerkte dat zij ondanks haar
bezwaren een echt vrouwelijk dank-
baar verlangen naar mooie dingen
en kleren hâd_. en hij verwonderde
zich over haar goede smaak .Want
sls hij haar er toe bracht, zelf iets
uit te zoeken, greep ze zonder te
falen naar de schijnbaar eenvoudi-
Se voorwerpen. en kwam dan tot
haar grote verbazing tot de ont-
dekking dat ze het duurst waren.
Ten slotte zei Andi: „Ik geloof,
dat we nu wel genoeg hebben om
over het ergste heen te komen.”’
Een gevoel van duizeligheid
greep Silvelie aan. Ze voelde haar
hoofd draaien, alsof ze in een
draaikolk werd meegesleurd. Haar
weerstandsvermogen begaf haar.
„Zal ik nu werkelijk met hem
trouwen?” vroeg ze zich steeds
weer af.
Ze voelde zich zowel ontzet als
betoverd, Andi trok haar met zich
voort. Ze gingen naar de bioscoop
naar de schouwbueg naar een con-
cert en bezochten tentoonstellingen.
Ze voeren in een raceboot over het
meer, Ze aten in verschillende
kleine gezellige restaurants. Silve-
lie kon nauwelijks met hem in de
pas bljven .Ze waren altijd alleen
ontmoetten geen bekenden, wan-
delden als echte vreemdelingen
door de grootste stad van Zwitser-
land, Silvelie ontdekte tal van nieu-
we kanten in het karakter van haar
Andi .Zijn geluk voerde haar tot
ongekende hoogten van enthousias-
me. Haar lichaam en ziel gloeiden
äls door een koortsachtige betove-
"ing, Zijn humor prikkelde haar
lachlust, zijn opmerkingen over al-
‘;’S‚ dat voor zijn ogen zich afspeel-
‘e Zaf vleugelen aan haar fantasie
en verruimde haar kijk op het le-
ven,
‚Af en tos weidde hij uit over zijn
Plannen voor de naaste toekomst.
We zullen noch in Zürich noch
n Lanzberg trouwen .Ik heb daar
zoveel kennissen en zij zouden mis-
schien kunnen beweren, dat ik het
Slechts doe om Louise te ergeren.
Ik zaì je zeggen, wat we doen. We
ëaan naar een klein huisje biij Err,
een eind in het Julierdal. Daar is de
oude Otto met onze koeien. Daar
zullen we geheel alleen zijn.”
Hij schonk haar weer zijn typisch
leren waarderen ,
‚‚Daar bliijjven we tot mijn kleine
lieve Sivvy trouwen kan.”
Ze fÍronste haar voorhoofd.
„Praat toch niet over trouwen
Andi!” zei ze, terwiijjl ze moeite
deed om haar opgewekte toon te
bewaren.
Hij glimlachte slechts .
‚Als je die grillen niet uit je
hoofd zet zal ik tot drastische maat-
regelen mijn toevlucht moeten ne-
men, In hoogstens veertien dagen
zullen we trouwen en als je niet
meegaat, doe ik het alleen. Bas-
ta!”
„Hoe kan je dan alleen
wen?”
‚Hoe? Ja, ja, ik ben geen ge-
woon wezen, ik geniet voorrechten,
waarvan jj niets afweet. Als ik het
zou willen, zou ik je kunnen laten
arresteren en door de politie naar
de Burgerlijke Stand laten slepen.
Ik heb siechts een groen arresta-
tiebevel te ondertekenen en de
zaak is voor elkaar.
Ze pakte hem bij zijn oor en kneep
er zo erg in, dat hij begon te
schreeuwen.
„‚Dat is je verdiendé loon, omdat
je me zo voor de gek houdt.”
Na veel moeite slaagde Andi er in
Silvelie over te halen met hem
naar professor Gruber te gaan. Het
was voor haar een kwelling. Wat
zou ze zeggen ?Nadat ze Andi al
eenmaal voorgelogen had ‚werd ze
er thans toe gedwongen nieuwe leu-
gens te verzinnen. Heel het af-
schuwelijke leven van het Jeff
kwam haar weer voor de geest.
_ „Ditmaal zal ik het niet kunnen
doorstaan.… ze zullen de waarheid
ontdekken.”’
Maar toch hielâ ze het uit. Pro-
fessor Gruber liet een röntgenfoto
maken en biij de tweede visite ver-
klaarde hij, dat haar arm nooit ge-
broken was geweest.
‚Maar professor, ik kon hem we-
kenlang niet bewegen en mijn moe-
der heeft hem in een halsdöek ge-
daan. Mettertijd is híj weer beter
geworden, maar hijj is stijf geble-
ven.”
‚‚De beenderen ziijn ín orde” zei
de professor, nam haar arm ‚die
hiijj draaide en betastte. ‚‚Maar de
pezen zijn beschadigd. Komt u nog
eens bijij me, als u het niet meer
zo druk hebt’”’ — hijj glimlachte te-
gen Andi, die straalde van geluk —
‚dan zal ik u opereren. Ik kan u
niet beloven, dat de zaak weer he-
lemaal in orde komt, maar ik hoop
dat het er in ieder geval beter op
wordt. In geen geval kan het er-
ger worden. Dat beloof ik u. Het
is de moeite waard.”
H keek haar met zijn kraaloog-
jes aan. \
„Zo’n bekoorlijke jonge dame.
Het is, om zo te zeggen, haar plicht
weer terug te komen, vind je ook
trou-
„Ik breng haar in het najaar
weer biijj je terug Fritz”’ antwoord-
de Andi. „Aangenomen, dat zij het
er mee eens is.”’
Silvelie kleurde een beetje. De
wetenschap had haar leugen aan
het licht gebracht. Wat zou de we-
tenschap verder nog wel onthulien
als ze in het nauw gedreven werd?
Inwendig sidderend maar toch op-
gelucht verliet ze professor Gru-
ber, Maar toen Andi haar arm nam
vergat ze spoedig al haar vrees. Ze
voelde zich dadeliijjk weer terug in
die sfeer van oude gelukzaligheid
en lette nauweliijks op de mensen
in de straten of op al wat om haar
heen gebeurde .Het was haar alsof
haar ziel zich in een gouden gloed
verhief waardoor zij alle contact
met de werkelijkheid verloor. Het
gevleugelde lied, dat ‘haar liefde,
gezondheid haar vurig en spontaan
offer aan Eros bezong, gaf haar le-
ven een onweerstaanbare bezieling.
De liefde ontlokte aan haar ziel de
geheime melodieën die tot dusverre
in haar brein hadden gesluimerd
„Waar gaan we heen?”’
Ze gingen over de Limmatbrug en
langs de rivier, voorbij de dicht
op elkaar gebouwde, hoge voorna-
me huizen van het oude Zürich,
langs de verbleekte en verweerde
torens van de cathedraal. Aan de
andere zijde van de stroom sloeg
de klok van de puntige Onze Lie-
ve Vrouwetoren krachtig het uur
van de dag. E
„Breng mij ergens, waar fan ook
waar we gelukkig kunnen zijn.”
„Goed,”’ antwoordde hij, „mor-
gen rijden we al heel vroeg weg.
We kunnen dan altiijjd nog naar Zü-
rich terug keren.”
Ze nam grotere stappen om het
schommelende rhythme van zijn
schreden bij te kunnen Houden.
De volgende morgen om acht uur
haalde hij ziijn auto uit de garage.
Korte tijd daarna reden ze langs
de grote Ufersträsse een volmaak-
te zomerdag tegemoet, door nette
dorpjes, bestaande uit huisjes met
rode daken, langs akkers en boom-
gaarden en helgroene bossen, die er
fris en. schoon uitzagen door de
jongste regenbuien. Meermalen
schoot de gedachte door Silvelie’s
hoofd, dat zulk een bovenaards ge-
luk niet van lange duur kon zijn.
Maar ze hoefde slechts Andi aan
te kijken om dadelijk weer het ge-
voel van zekerheid en volkomend-
heid te herkrijgen, alsmede de
vaste overtuiging, dat elke hinder-
nis uit de weg geruimd zou wor-
den. Ze namen een bocht en voor
hen verhieven zich de groene top-
pen van de Karfürsten. Heel in de
diepte lag als een Noordse fjord
het langgerekte bassin var de Wal-
lensee. Een zacht briësje overgoot
het water met eer. diepblauwe zil-
Peinzende glimlach, die zij zo hed
niet?”
verachtige glans.
f (Wordt vervolgd)
de verenigde vergadering met alge-
|heeft men, zo bleek uit een mede-
deling van de Lingegraaf veel moe-
ten pompen, Door de vrij stijve wa-
terstand op de bovenrivieren, waar-
bij men het waterpeil bij Keulén
van om en nabij de 4 meter meer
als standaard moet aanhouden, in
ieder geval voor de nabiije toekomst
is het maalbeleid van het water-
schap er op gericht om bij eventue-
le twiijijjfel van wel of niet pompen,
wel te pompen om zodoende het
water in de boezem op peil te hou-
den. Door dit vele pompen ziet het
er echter wel naar uit, dat 1970 een
duur jaar voor het waterschap gaat
worden. Er is tot nu toe al meer
water verplaatst dan men in jaren
gewend is geweest. Het hoge water
heeft echter ook ziijn voordelen,
door de relatief lage temparatuur
van het water heeft men bijv. nog
niet hoeven te vegen. Terwijl de
waterkwaliteit door deze grote af-
voer behoorlijk blijft,
Van 8 juni tot 13 juni wordt de
jaarlijkse collecte gehouden voor
de Vereniging ‚‚Het Zonnehuis”’, de
christelijke vereniging tot verple-
ging van langdurig zieken en ern-
stig invaliden van alle leeftijden,
ongeacht hun godsdienst of gezindte
Deze vereniging heeft thans vier
„Zonnehuizen’’ in beheer, geves-
tigd te Beekbergen, Doorn, Vlaar-
dingen en Zuidhorn (Gr.), In deze
uitstekend ingerichte verpleegte-
huizen worden ongeveer 600 zieken,
invaliden en gehandicapten ver-
No., 68
Collecte voor Zonnehuis
pleegd. Maar er zijn bouwplannen
die na uitvoering het mogeliijjk ma-
ken dit aantal te verdubbelen. De-
ze plannen omvatten de bouw van
een ‚‚Zonnehuis’’ te Amstelveen en
te Zwolle met resp. 300 en 160 bed-
den en van een nieuw ‚‚Zonnehuis”’
te Doorn (180) bedden.
Het streven van de Vereniging
„Het Zonnehuis’’ ontmoet allerwe-
ge grote waardering en de Zonne-
huis-kollekte verdient een warme
aanbeveling.
ì|
|
Ì
- voortreffelijke kwaliteit - robuuste makelij
- 3afwasprogramma's - grote laadcapaciteit
- volledige garantie » uitstekende en snelle service
Haal bij ùw Centra-
Centramatic-folder met
uitgebreide informatie.
Eerst zien? De Centramatic staat
in de meeste Centra-winkels te kijk.
Uit de diepvries:
pak 400 gram
129
gekookte
gelderse
WOrsi
200 gram
89
Stefano‘ shennv
2flessen … 695
in bouillon
groot
blik
winkelier de gratis
Catty d2>
hapklare brokjes
93
Het Einde van de Eindeloze Afwasmisère.
‚ Nuiserde Centramatic. | i
De Betaalbare Afwasmachine:
f590.- contant en
3 volle Centra-spaarkaarten.
e e
18. Het statwnetje, waar zich
even tevoren het kleine drama had
afgespeeld, waarbiij de opdringeri-
ge vreemdeling met zijn merk-
waardige toestel uit de trein was
gezet, was de laatste halte voor de
hoofdstad van Batavierië, Hoe
groot was de opluchting van Kap-
pie en de Meester, toen de treïn
eindelijk onder de overkapping van
het geweldige station schoof en een
metaalachtige stem alle reizigers
verzocht de trein te verlaten.
„Bliksems, jong, wat ben ik blij,
dat ik die blikken bus uit ben,”
zuchtte Kappie, de controle pas-
serend. ‚‚Als we er niet zo’n hoop
centen mee verdienden, was ik
nooit aan deze opdracht begon-
nen.”’
„‚We zijn op de helft,”’ tróostte de
Meester. ‚‚We moeten alleéni nog
even die walvis opvissen en uúitzoe-
ken waar we Dikke Mobië kunnen
vinden, En dan gaan we weer te-
rug naar Lutjewier. Hèhè, ik zal
ook blij zijn als we weer op dé
Kraak zitten!”
„Daar zeg je zówat,’’ sprak Kap-
pie met een Zorgelijk gezicht.
‚‚Walvis ophalen, ja. Maar Bizniz
zou toch hier ziijjn om te wijzen,
waar dat beest j4 uithangt? En ik
laat miijij kielhalen als ik
zie j”
Haastig begonnen ziij rond te
kijken, of zij ook ergens de opval-
lende auto van de Superskoop ver-
tegenwoordiger konden ontdek-
Bizniz
ken .. Tevergeefs, de wagen van
de Amerikaan bleef onzichtbaar.
‚ Dat was ook geen wonder, want
Joseph J. Bizniz bevond zich op dat
moment êlders in Batavierië in een
netelige positie. Toen hijj namelijk
op het punt stond een kloof over te
steken, dië tussen hem en de hoofd-
stad lag, daalde ef opeens een
helikopter, die brutaalweg een stuk
van eén brug onder ziijn ueus weg-
stal én daáf zoevend mee ver-
dween .….
H
i
Bronvermelding
Regionaal Archief Zuid-Utrecht, De Gecombineerde (PPN 689-2), donderdag 4 juni 1970, pagina 15
Scan + Transcriptie
Klik op de afbeelding om het te vergroten en de transcriptie ernaast te zien
Kunstmatige intelligentie 
De transcriptie is automatisch door de computer gemaakt met tekstherkenning. De samenvatting wordt door de computer gemaakt op basis van een taalmodel. Beide bewerkingen zijn niet perfect, maar vaak ruim voldoende zodat het historische document begrijpelijk wordt. De resultaten van de toepassing van (Europese) kunstmatige intelligentie zijn niet gecontroleerd door een mens.