Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 34-4, inventarisnummer 198, pagina 33

kinde
Compareerden etc
Jan Harmansz van Soestbeugen lijndrayer sieck, ende
Petertgen Hendricks Duyffhuijs, int kinderbedde
beyde leggende byden bedde, mij Noto zwel bekent
haer memorie spraecke ende verstant wel machtich
soo ons Notaris, ende getuijgen volcomentlick bleeck
ende verclaerden uijt echter liefde, entrouwe de
ene de andere te geven ende maecken, als hy de
een de ander gaven ende maert en rechiproche de
usufruct, ende lijff tocht aen alle haere
tegenwoordige, ende toecomende roeven ende onroeven
goederen, haeff winckel ende gereetschap, meubelen
ende inmeubilen gelt, gout, silver gemunt ende ongemunt
actien, ende krediten, hoe danige en van wat naturen
die syn mogen, hier off elders uytstaende ofte
berusten, omme byde langstlevende te gebruycken
in rechter lijftocht, ende aen lyftochten recht, t'leven
vande selve gedurende, Venclaerden mede
alsoo Neeltgen Anthonis Vensteech lest weduwe
van Adriaen Adriaensz Vermeulen sa: die moeder was
van voorn. Pietertgen hendricks Duyffhuys, bij haer
testament besloten voor my Nots. ende zeeckene getuijgen
op den xiiijen marty 1654. gepasseert, gelegateert
hadde aen der Comparanten kinderen met genaemen harman
Aoriaen, maeychgen ende Neeltgen onder hun vieren
ses hondert gheen ende daer beneffens geordineert ende
gewilt, dat soo ijemant vande selve kinderen t'sy een
off meer sonder descendenten quaeme te steuven
dat desselffs portie int voorsz legaet op de andele
over blyven succederen soude totte leste toe, bieden
als bijt selve testament, hebben ende dat de computen
nae date noch drie kinderen vant tegenwoordich int
leven synde, met naemen hendrick, Trijntgen, mitsgaders
t'jongste daer van de Comparante nu bevallen is
t'welck genaempt sall worden, herbardt, ende dat haer
alle haere kinderen even naem ende lieff waeren, dat
sy Comparanten daer omme wilden, ende begeerden
dat die ene vier eerste niet meerder doort voors
legaet van haerlider grootmoeder, verbetert
sullen sijn als de laeste hebbende ofte noch vercrygende
door het affsterven van een off mede vandien
ende tot het succederen int selve, in wat gevalle het