Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 34-4, inventarisnummer 2, pagina 6

Cattestante heloeffden sulcx te sullen doen, waer na zy
attestante gejaeysts byden voirs. Schovenburch hem
affvragende oft hy haer te tuyte wilde by den
wair op hy seyde ja ick ende dat ghy sult tuygen
wat ghy van lyutken voirs gesien ende verhoert
hebt, dairop zy attestante seyde, Schoneborch dat
muecht hy well laten, want dat ick soude tuijgen
dat en soude to nyet mede ghaen want ick van haer
nyet en weer dan een ende wannicheyt ende dat ick
van haer anders nyet en weet gesien en hebbe doen dat
ghy by daghe ende by avont tot haren huyse so dick
wils vuyt ende inne gegaen hebt alst ende beloeft heeft
in alle schyn als off ghyluyden man ende twyff geweest
waedt ende sondt vry nu hair beclaten so en soudt ghy
nyer vrom doen, want ick ghoert hebbe dat ghy haer
beloeft hebt dat ghy hier nyet verlaten en soudt
noch in schanden laten soude maer een v thals opte
plaets aff laten houden, dus regt ghy de conscientie
bewaren ende een man mit eere zyn so en behoert zy
haer nyet te verlaten, waerop Schoneburchantelaer
seyde ick kenne well die woorden gesproken te hebben
maer ick en hebste nyet gemeent, waerop zy attestanten
heiligen jeest want soe hebt hy gedaen als een boeve
haer van in to conscientie ende bedenckt to welcke
seyde Schoneburch soe hebt Ry gesundicht inde
Wair op hy antwoordende seyde, heb ick gesondicht
desen mach penitentie doen, waerop zy attestante seyde
dat eerde seer qualicken souden toegapf die men so bedriecht
durch