Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 34-4, inventarisnummer 2, pagina 6

Cattestante heloeffden sulcx te sullen doen, waer na zy attestante gejaeysts byden voirs. Schovenburch hem affvragende oft hy haer te tuyte wilde by den wair op hy seyde ja ick ende dat ghy sult tuygen wat ghy van lyutken voirs gesien ende verhoert hebt, dairop zy attestante seyde, Schoneborch dat muecht hy well laten, want dat ick soude tuijgen dat en soude to nyet mede ghaen want ick van haer nyet en weer dan een ende wannicheyt ende dat ick van haer anders nyet en weet gesien en hebbe doen dat ghy by daghe ende by avont tot haren huyse so dick wils vuyt ende inne gegaen hebt alst ende beloeft heeft in alle schyn als off ghyluyden man ende twyff geweest waedt ende sondt vry nu hair beclaten so en soudt ghy nyer vrom doen, want ick ghoert hebbe dat ghy haer beloeft hebt dat ghy hier nyet verlaten en soudt noch in schanden laten soude maer een v thals opte plaets aff laten houden, dus regt ghy de conscientie bewaren ende een man mit eere zyn so en behoert zy haer nyet te verlaten, waerop Schoneburchantelaer seyde ick kenne well die woorden gesproken te hebben maer ick en hebste nyet gemeent, waerop zy attestanten heiligen jeest want soe hebt hy gedaen als een boeve haer van in to conscientie ende bedenckt to welcke seyde Schoneburch soe hebt Ry gesundicht inde Wair op hy antwoordende seyde, heb ick gesondicht desen mach penitentie doen, waerop zy attestante seyde dat eerde seer qualicken souden toegapf die men so bedriecht durch