Blader door transcripties » Het Utrechts Archief

archieftoegang 1001, inventarisnummer 2730, pagina 112

den Interesse uijt 't inkomen
van de Proosdijl moet betalen
ende waer voor het selve
blijft geaffeckeert, soo dat
dit een kleijn benficie soude
wesen, ende waer over men de
gunst van den Coningh noch
soude moeten imploreren
jegens soo grote Equivalent
als daar voor wert gevordert
behalven, dat ’t principaelste
in komen, bestaet uijt regulier
van Tinsen, Erffpachten
schout en secretaris Ampten
dewelke niet als daeghlix alle
soorten van processen onderworpen sijn
oock werden de schouwt ende
Secretaris Ampten bij dese
Regeringe soodanigh besnoeit
door 't persecuteren ende
executeren van de schouten
gadermeesters en ongelden
dat die Ampten niet weerdig
sijn, en ten waere ick een
verstandigh en eerlijck man
tot drost hadde, ende die noch
van Vermogen is, ende ick de als
handt soo veel mogelyck „ boven houde
hij soude al hebben gequiteert
want 't is onbeschrijfflijck
hoe de provintie wert geruineert
en roept een ijder
soo men mij schrijfts om
de
wederkomste van den Heere
van Amerongen, waer door
redres verkopen, maer
dat is te laet, ende ick wil mij
daer nede niet meer
bemoeijen;
sulx, dat nu mijn sentiment
ick die proosdije en dat pape goet,
dat doch altemaal voor den
duijvel moet gaen, soude laten
UHEd. kinderen
sullen, alsse haer wel
De Provinte
niet te min, betaelt verder
de generaliteits lasten, als
een van alle de andere, ende sien
Hollandt. gelijck, dat haer repu-
tatie inde Generaliteit ende
schicken, met Godts hulpe
wel door de werelt komen
Hier ende elders backt men
oock goet Broodt
buijtens lant geeft maar
alle die penningen, werden
op lyff ende losrenten gen
gotieert, ende de interessen
promt betaelt, dat haer
dan Crediet verschaft, maer waer dat
Sal termineren bij een
ongelegentheijt, is niet
uijt te denken, ende
jegenoordigh sijn de
in de provintie
vaste goederen, die nu
hare verschuldigde ongelede goederen
naulix konnen opbrengen
en daeghlix publicq bij decreet
verkost werden, daer door
geruineert, en de besitters
tot de uijtterste armoede
vervallen wij
met onse goederen
sullen misschijn
het geluck van Dolphenius
hebben, doch eijntelijk
mede opgesloockt werden
ick hebbe de vrouw van
Amerongen versocht ende
gebeden datse schattingen
ende ongelden, die wij in
gelderlandt, Hollandt en Utrecht
moeten betalen
absenten promptelijk wil
voldoen uijt dat gene dat
door myn absentie met soo
veel volck en peerden
wanneer men soo breet geen
huijs behoeft te houden
komt verspaeren,
en soodoende
sullen wy het noch al een jaer
off twee staende houden
maer ick beklaegh d'eerlijcke
luijden tot Utrecht, andere
wederom doch
doch seer weinige
worden rijck ende
gaet 't wel
Den Coningh alhier, heeft 't