Blader door transcripties » Regionaal Archief Tilburg

archieftoegang 115, inventarisnummer 21, pagina 54

acte. St. 18 s.
dat des nachts in den stal van hem
heeft deponeerde ontrent tusschen den
’twelff ende een me is comen te
sternen, alles soo de deponerende verclaeren
Ende gelijck men schuldich is ende Aldus
desen XXVIen februarij 1661 ter presentie
van Adriaen Janssen schipper ende Willem de Crom
als getuijgen van goeden geboone ende
hebben onder te
Peter Colen
Antoni van Baerdwyck
Dit is het hant merck van
Embrecht Anthonis verclaerde niet te connen scrijven
Adriaen Jan ich reppers
Willem de Crom
mij present.
J. Rotterdam
1661
N
In den name ons heeren Jesu Christij Amen?
bij den inhoude van desen openbaren Testamente
sij kennelick eenen ygelijcken, dat op date naer¬
beschreven voor mijn Johannes van Rotterdam
Openbaer Notaris bij den Edelmogende Rade van
Brabant in ’s gravenhage geadmitteert ende de
getuijgen naergent sijn gecomen ende gecompt.
in persoone, den Eersamen Sebastiaen van
ijseren ende maeijken Cornelis Martens de Post,
sijne wettige huijsvrouwe, die voorsz. maeijken
sieck te bedde liggende, haer verstant nochtans
memorie ende vijff sinnen wel ende volcomelijck
machtich, Ende die voorss. Sebastiaen gaende staende
ende gesont onder den mensche converserende,
dewel. overdenckende de onseeckere ure
der doodt, ende daeromme niet willende van
dese bedroeffde werelt affschijden, sonder
bevorens van henne tijdelick goederen haer
bij God Almachtich verleent gedisponeert te
hebben, Ende dienvolgens maecken, sluijten
ende ordonneren voor hennen Testamente, lesten
ende uuttersten Wille 't gene des ende alsoo
hier naervolgen sal, In den eersten recommanderen
ende bevelen haere Sielen, nu ende soo wanneer die
uut henne sterffel. lichamen scheijden sullen, inde
genadige bermherticht van godtel de Heere
komtame aller bermherticht. En de doode
lichamen eerlijck der aerde begraven te
worden, comende verder totte dispositie
vande voorsz. haere goederen soo hare als erve
actien, schulden ende crediten hoedanich ofte
van wat nature die oock sijn ofte tot
wat plaetsen die mochten gelegen wesen,
egeen ter werelt uutgesondert, alle ende
een ijgelijcke der selver laetende ende maeckende
d'een den anderen langst levende van hen
bij den in proprieteijt ende ter vrijer ende