Blader door transcripties » Gemeentearchief Schiedam

archieftoegang 293, inventarisnummer 3169, pagina 23

den 27 Januarij 1803 der bijzondere oogmerken inrichtende weinig of geene betrekking op hunne even naasten hebben - op wien het on verschillig is, hoe hunne handelingen beoordeeld of bejegent worden - hebben zommige gebeurtemijen, miskenningen en verkeerde beoordeelingen van mijne bedoelingen en daaden mij niet weinig getroffen en mijn zeuur gestel zodanig verzwakt, dat ik reeds lang besloten zoude hebben de voor mij lastige en uit dien hoofde byna onuitvoerlijke proc tijcq ten platten Lande te quitteeren in dien de belangens van mijn huis gezin zulks gepermitteerd hadden stier over meer dan eens ernstig gedagt hebbende en het besluit daar toe, alleen om laatstgemelde reden, niet hebbende kunnen neemen, brengt mij een vriend van mij aan den aandagt, op, daar er alhier een tweede secretaris moest worden aangesteld, dier post niet voor mij geschikt zoude zijn. welkaast was mijn besluit ten dien op zichte genomen. - een post! die my in staat stelde om, niet alleen zonder nadeel maar met voordeel van myn huisgezin, mij eenige rust te bezorgen en daar door mogelijk mijne gezonden heid te herstellen. - door welkers waarneeming ik der burgerij van met konde blijven en om welke te verkrijgen, ik niemand in desselfs bestaan benadeelde. — konde mij niet dan aangenaam zijn. - gerust op de den 27 Januarij 1803. Zuiverheid en opregtheids mijner bedoelin gen en daaden omtrent deze Stad en haar Ingezetenen, platteerde ik mij, dat indien in slegts de voorspraak der billijkheid rad, mijne pogingen ter verkrijging van gemelde post niet vrugteloos konden zijn Hij dus vleiende met het denkbeeld dat ik, door mijne gezondheid te verbeeteren en mooglyk geheel te behouden, het geluk eener te dergeliefde Echtgenoote en kind zoude bevorderen en niet kunnende denken, dat iemand eenige betrekking op mij hebbende, buiten de aller uiterste noodzakelykheid, mij in deze voor de rust mijner zo hoogstnoodzakelijke behoefte zoude tegenstreven, wierd ik in die aangenaame gewaar wording op de grievenste wijze gestoort door het bericht, dat er zich iemand had opgedaan ter bekoming van den gemelde post van tweede Secretaris dezer Stad. — en men verbeelde zich mijne ontroering op het verneemen dat dien mededingen was de burger Cornelis Guarnerus Schoorn! — een 6 Jongeling, die toen hij vijftien Jaaren oud was ten mijnen Comptoire als Clercis gekomen en in den tijd van naauw lijke drie jaaren door mij zo verre is gebragt, dat hij, op mijn getuigenis, eerst alhier Procureur is geworden.- die vervolgens, na door mij ten zynen behoeven herhaalde vergeetse pagingen om zulks eerder geeffectueert te krijgen, toch reeds. op zijn twintigste leefjaar, alhier ook Notaris is geworden, en die ik daar na (god