Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van historische documenten

Op het notariskantoor te Haarlem werd 21 juni 1906 een akte opgemaakt (deel 800 nummer 17). Dit had te maken met een eerder document van 7 juni dat was opgesteld door notaris P. P. de Bordes te Haarlem.

De verkoop ging over een bedrag van 10.600 gulden. Fetter verklaarde dit bedrag contant van de koper te hebben ontvangen. Hij gaf de koper kwijting en droeg alle rechten die de verkopende vennootschap had over op de koper.

Verder spraken partijen het volgende af:

• Het verkochte was vanaf dat moment voor rekening en risico van de koper
• Het werd geleverd vrij van hypotheek, in de staat waarin het zich bevond
• Het ging over met alles wat erbij hoorde volgens plaatselijk gebruik
• Dit gold ook voor erfdienstbaarheden, zichtbare en verborgen gebreken, lasten en verplichtingen
• De verkoper was alleen aansprakelijk als de koper het eigendom zou verliezen
• De verkoper stond niet in voor de juistheid van de opgegeven maat
• Meer of minder oppervlakte was voor- of nadeel van de koper
• De koper kon vanaf die dag in bezit komen
• De koper moest vanaf die dag alle lasten en belastingen betalen
• De kosten van deze akte en de levering waren voor rekening van de koper

De akte werd opgemaakt te Haarlem in aanwezigheid van getuigen Roelof Klarinus Herends, kantoorbediende wonende te Haarlem, en Francois Wilhelm Johan Tethofs, kantoorbediende wonende te Beverwyk. Na voorlezing werd de akte ondertekend door de verschenen personen, de getuigen en de plaatsvervangend-notaris.

7 februari 1922 verscheen voor plaatsvervangend notaris Nicolaas Jan Hoeflake de heer Jan Arend Fetter, bouwkundige en makelaar, wonende te Haarlem. Hij trad op als enig directeur van de naamloze vennootschap Exploitatie Maatschappij van Roerende en Onroerend Goederen Steeds Voorwaarts, gevestigd te Haarlem.

In die hoedanigheid verklaarde hij het volgende te hebben verkocht aan de heer Karel van Balen, broodbakker, wonende te Haarlem, die verklaarde het te hebben gekocht:

• Een pakhuis, genummerd 12 zwart, met afzonderlijke bovenwoning, genummerd 12 rood, met erf
• Staande en liggend te Haarlem aan de Oosterstraat
• Kadastraal bekend als gemeente Haarlem, sectie E, nummer 2984
• Groot 4 are en 84 centiare

Het verkochte pand was eigendom van de vennootschap geworden door overschrijving ten hypotheekkantoor.

20 december 1922 werd de eerste grosse van deze akte uitgegeven aan de naamloze vennootschap Noordhollandsch Landbouwcrediet, gevestigd te Alkmaar.

4 oktober 1922 verschenen voor notaris Pierre François de Bordes te Haarlem:

• Sybren de Jong, boekhouder, wonende te Schoten, als mondeling lasthebber van Jacques François Moens en meester Marinus Moens. Jacques François Moens woonde in 's-Gravenhage en Marinus Moens in Alkmaar. Zij handelden als directeuren van de naamloze vennootschap Noordhollandsch Landbouwcrediet, gevestigd te Alkmaar. Volgens artikel 9 van de statuten van de vennootschap waren zij bevoegd om de genoemde handeling aan te gaan.
• Karel van Balen, bakker, wonende te Haarlem, Oosterstraat nummer 12 rood. Hij verklaarde gehuwd te zijn in algehele gemeenschap van goederen volgens de Nederlandse wet met mevrouw Maria Baten.

De verschenen personen, die aan de notaris bekend waren, verklaarden dat door de genoemde vennootschap...

De comparant aan de andere kant kreeg van de vennootschap een krediet verleend, met hypotheek als zekerheid. Hij mocht dit krediet gebruiken volgens de regels uit de statuten. Alles wat hij aan de vennootschap schuldig werd, moest hij met renten en kosten terugbetalen op de afgesproken vervaldagen en binnen de afgesproken termijnen. Het verschuldigde bedrag kreeg een rente van 2,5 procent boven de discontorente voor promessen van de Nederlandsche Bank (met een minimum van 6 procent per jaar). Deze rente ging in op de dag dat en voor het bedrag waarvoor het krediet werd gebruikt. Onder het verschuldigde en door de hypotheek verzekerde bedrag viel niet alleen wat hij wegens wissels, acceptaties en geldleningen schuldig was, maar ook wat hij door borgstelling of andere oorzaken aan de vennootschap moest betalen.

Het verschuldigde bedrag werd altijd direct opeisbaar bij:

• wanbetaling door de kredietnemer van aan de vennootschap verschuldigde gelden
• het niet in goede staat onderhouden van het onroerend goed
• verandering van aard en bestemming van het onroerend goed
• waardevermindering
• aankondiging tot verkoop, verkoop, afstand of eigendomsovergang van het met hypotheek belaste onroerend goed of een deel daarvan
• inbeslagneming
• vestiging van erfdienstbaarheden, recht van opstal, erfpacht, grondrenten, meerdere hypotheek of een ander zakelijk recht op het onroerend goed
• verhuring zonder toestemming van de vennootschap
• verzuim om de opstal naar genoegen van de kredietgeefster tegen brandschade te verzekeren of daarvan aan haar te laten blijken
• faillissement, boedelafstand of overlijden van de comparant aan de andere kant

In al deze gevallen werd het verschuldigde bedrag, ook al was de vervaldag nog niet verstreken, terstond opeisbaar zonder dat een ingebrekestelling, bevel of andere soortgelijke akte nodig was. Het werd dan geacht van de kredietnemer te zijn opgeëischt.

25 februari 1920 verscheen Cornelis Johannes Roos, machinist wonende te Haarlem, voor plaatsvervangend notaris Nicolaas Jan Hoef lake. Hij verklaarde schuldig te zijn aan Karel van Balen, broodbakker wonende te Haarlem, een bedrag van 9.000 gulden, dat hij vandaag had ontvangen.

De voorwaarden van de geldlening waren als volgt:

• De schuldenaar moet over het geleende bedrag een rente betalen van 5,5% per jaar
• De rente gaat in op de datum van de akte en moet voor het eerst worden betaald op 1 september aanstaande
• Daarna moet de rente elk half jaar worden betaald op 1 maart en 1 september
• De eerste betaling vindt plaats op 1 maart 1921
• Het hele bedrag moet uiterlijk voor 1 maart 1925 worden terugbetaald

De akte werd ondertekend door de verschenen personen, de getuigen en de plaatsvervangend notaris.

De akte werd geregistreerd te Haarlem op 5 maart 1920 voor een bedrag van 378,75 gulden aan registratierecht.

Op 1 juni 1920 werd op verzoek van Karel van Balen een eerste grosse (officieel afschrift) uitgegeven.

Er worden verschillende hypothecaire vorderingen opgesomd:

• Een hypothecaire vordering ten laste van Willem Wijkhuizen te Haarlem, vastgelegd in een akte van 3 april 1882, ingeschreven op diezelfde dag te Haarlem in deel 51 nummer 96.
• Een hypothecaire vordering van 2.100 gulden met een rente van eerst 5 procent per jaar, later 4,5 procent per jaar. De rente moest worden betaald op 13 februari en 13 augustus. Dit was vastgelegd in een akte van 13 augustus 1881 voor notaris Van der Maden, ingeschreven op 15 augustus 1881 in deel 48 nummer 85.
• Een hypothecaire vordering ten laste van Karel van Balen, brooddepothouder te Haarlem, van 4.500 gulden met een rente van 4,125 procent per jaar. De rente moest worden betaald op 19 mei en 19 november. Dit was vastgelegd in een akte van 19 mei 1899, ingeschreven op 23 mei 1899 in deel 149 nummer 44.
• Een hypothecaire vordering ten laste van de echtgenoten Wilhelmus Theodorus van der Vier en Catharina Anthonitta Rottman te Haarlem, van 2.000 gulden met een rente van 3 procent per jaar. De rente moest worden betaald op 23 april en 23 oktober. Dit was vastgelegd in een akte van 23 oktober 1894, ingeschreven als tweede hypotheek op 24 oktober 1894 in deel 116 nummer 148.
• Een hypothecaire vordering ten laste van Petrus Johannes van Buchem te Haarlem, van 3.000 gulden met een rente van 4,25 procent per jaar. De rente moest worden betaald op 12 juni en 12 december. Dit was vastgelegd in een akte van 12 december 1889 voor notaris Van der Maden, ingeschreven op 12 december 1889 in deel 90 nummer 75. Deze hypothecaire vordering werd afgelost en het bedrag werd opnieuw belegd.
• Een hypothecaire vordering ten laste van Godefridus Leonardus Zanvoort, timmerman en aannemer te Haarlem, van 3.000 gulden met een rente van 4,25 procent per jaar. De rente moest worden betaald op 19 mei en 19 november. Dit was vastgelegd in een akte van 24 september 1902, ingeschreven op 27 september 1902 in deel 181 nummer 122.
• Een hypothecaire vordering ten laste van Karel Leonardus Martinus Robbers te Haarlem, van 5.500 gulden met een rente van 4 procent per jaar. De rente moest worden betaald op 20 januari en 20 juli. Dit was vastgelegd in een akte van 20 juli 1898 voor notaris Arnold Joseph Cornelis Daamen te Bekijk transcriptie NL-HlmNHA / 6701135 / 260  

  
  

  Er werd een schuldverhouding aangegaan tussen een vennootschap en een schuldenaar. Als er onenigheid ontstond over de aard, het bedrag of het ontstaan van de schuld, mocht de vennootschap volstaan met het versturen van een kopie van een uittreksel uit haar handelsboeken naar de andere partij. Dit uittreksel zou tussen partijen als volledig bewijs gelden en moest vermelden:

  • de dag waarop de schuld ontstond
  • het bedrag dat de schuldenaar verschuldigd was

  Na deze mededeling mocht de vennootschap direct gebruikmaken van het beding van onherroepelijke volmacht. De schuldenaar kon pas bij de eindafrekening over de opbrengst van het verkochte onroerend goed bewijs leveren tegen dit uittreksel. Alle betalingen moesten gebeuren in Nederlands geld zonder korting en zonder schuldvergelijking op het kantoor van de vennootschap.

  Tot zekerheid voor de betaling van alles wat de vennootschap nu of later te vorderen had van de andere partij, verklaarde deze laatste hypotheekrecht te geven tot een bedrag van 8.002 gulden met 2 jaar en het lopende jaar rente en kosten, samen geschat op 1.600 gulden, op:

  1. Een winkel- en woonhuis met afzonderlijke opgang hebbende bovenwoning, een afzonderlijk staande bakkerij en erf te Haarlem aan de Oosterstraat, kadastraal bekend gemeente Haarlem in sectie E nummer 2995, groot 1 are 72 centiaren
  2. Een perceel ingericht tot bakkerijpakhuis met afzonderlijke opgang hebbende bovenwoning en erf te Haarlem aan de Oosterstraat nummer 12, kadastraal bekend gemeente Haarlem in sectie E nummer 2984, groot 4 aren 84 centiaren

  Volgens verklaring van de schuldenaar behoorden de bovenomschreven onroerende goederen aan hem in eigendom. Hij had ze verkregen als volgt:

  • perceel 1, wat de grond betreft bij akte van transport op 17 april 1917 voor notaris J. A. Wilkens te Haarlem, bij afschrift overgeschreven ten hypotheekkantoor te Haarlem diezelfde dag in deel 813 nummer 21, en wat de gebouwen betreft door stichting
  • perceel 2 bij akte van transport op 7 februari negentien (de tekst brak hier af)
  Bekijk transcriptie NL-HlmNHA / 4805439 / 65  

  
  

  In 1922 werd er voor notaris Wilkens een akte verleden die dezelfde dag werd overgeschreven ten hypotheekkantore te Haarlem in deel 1144 nummer 122.

  Het genoemde perceel was belast met:

  • Een eerste hypotheek van 9.000 gulden ten behoeve van Romelia Rutgers van der Koeff, particuliere te Bloemendaal, weduwe van Meester H. Vh. de Kanter, en de minderjarige Romelia Ellegonda Duranda
  • Een tweede hypotheek van 1.000 gulden ten behoeve van de Naamloze Vennootschap Beleggingsbank te Haarlem

  Het perceel onder 2 was belast met een eerste hypotheek van 8.000 gulden ten behoeve van Hermanus Johannus van der Colk, hovenier te Haarlem.

  De schuldeiser verklaarde dat het bovenhuis van perceel onder 1 per week verhuurd was voor 5 gulden en dat het overige gedeelte in eigen gebruik was.

  De partijen kwamen voor het Noordhollandsch Landbouwcrediet de volgende afspraken overeen:

  1. Als het Noordhollandsch Landbouwcrediet eerst ingeschreven hypotheekhouder zou zijn bij vrijwillige verkoop, zou er geen hypotheekzuivering plaatsvinden. Bij wanbetaling door de schuldenaar van zijn opeisbaar geworden schuld was de schuldeiser gemachtigd om het onderpand in het openbaar volgens plaatselijk gebruik te verkopen en uit de opbrengst het verschuldigde te verhalen. De schuldeiser kon de verkoop doen op een tijd en plaats die haar het beste leek, desnoods met opschorting van de veiling en met het recht om later te hervatten, zonder daarover verantwoording aan de schuldenaar te hoeven afleggen.
  2. De opstal van het onderpand moest voldoende tegen brandschade verzekerd zijn en blijven. De bewijzen daarvan met aantekening van dit verband moesten aan de vennootschap worden overhandigd. Als er brandschade zou ontstaan aan het verzekerde, zou de vergoeding in de plaats van dit onderpand treden. De vennootschap trad in alle rechten van de verzekerde uit de verzekering en kon met de verzekeraar afrekenen en hem kwijtschelden. De vennootschap behield de mogelijkheid om zo nodig op kosten en voor risico van de schuldenaar zelf de verzekering af te sluiten. Bij gedeeltelijke brandschade bleef het hypotheekrecht op het niet verbrande deel van het onroerend goed bestaan.
  Bekijk transcriptie NL-HlmNHA / 4805439 / 66  

  
  

  Er werd een lening afgesloten waarbij verhuring van het onderpand, geheel of gedeeltelijk, zonder schriftelijke toestemming van de vennootschap nietig zou zijn. Ook mochten nooit huurpenningen vooruit worden bedongen of ontvangen, noch mocht uitstel van betaling worden gegeven, noch mocht op andere wijze worden beschikt over nog niet verschenen huurpenningen. Alle kosten, ook die welke de vennootschap nodig achtte om haar rechten uit te oefenen, kwamen voor rekening van de kredietnemer, die net als de kredietgeefster domicilie koos ten kantore van het Noordhollandsch landbouwcrediet te Alkmaar.

  Deze akte werd verleden te Haarlem in tegenwoordigheid van Johannes Jacobus Bovendorp, kantoorbediende, wonende te Haarlem en Albertus Andreas Maria Pieters, kantoorbediende wonende te Amsterdam als getuigen. De akte werd na voorlezing door de verschenen personen, de getuigen en de notaris ondertekend.

  De Eerste Grosse van deze akte werd uitgegeven aan en op verzoek van het Pensioenfonds van het personeel der Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen, gevestigd te Utrecht, schuldeiser in deze, op 2 januari 1923.

  Op 5 oktober 1922 verschenen voor notaris Pierre Francois de Bordes te Haarlem, in tegenwoordigheid van getuigen:

  • namens het Pensioenfonds van het personeel der Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen, gevestigd te Utrecht (verder aangeduid als "het Fonds"), de heer Johan Marinus Nijhoff, bureaureferent bij de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen, wonende te Utrecht, als daartoe gemachtigd door de heer Eugen Carl Wybe van Dijk, wonende te Bilthoven, Secretaris der Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen, handelend namens de Directie, en de heer Martien Willem Hendrik Werker, wonende te Utrecht, Chef der Comptabiliteit van genoemde Maatschappij. De machtiging bleek uit een volmacht die aan de akte werd vastgehecht;
  • namens de Naamloze Vennootschap "Centrale Hypotheekbank", gevestigd te 's-Gravenhage (verder aangeduid als "de Bank"), de heer Bendit Salomon Edersheim, kandidaat notaris en Directeur van genoemde vennootschap, wonende te 's-Gravenhage;
  • de heer Rudolph Alexander Machiel de Heer Kloots, architect, wonende te Heemstede, die verklaarde te handelen als enig Directeur der Naamloze Vennootschap "Noord Hollandsche Exploitatie Maatschappij", gevestigd te Heemstede, opgericht bij akte op 17 april 1919 voor notaris Carel Fredrik Jan Hanedoes te Amsterdam en gewijzigd bij akte op 22 november 1920 voor notaris Adrianus Scheltema Beduin te Amsterdam.

  Bekijk transcriptie NL-HlmNHA / 4805439 / 67  

  
  

  3 maart 1810 verscheen voor notaris Jan Smith in Veenendaal Jannigje Jans, weduwe van Bart Woutersen, wonende in Amerongen. Zij was aan de notaris bekend en bekwaam om deze akte te laten opmaken. Getuigen waren Jan de Waal en Slik de Waal. Zij verklaarde dat ze een testament wilde laten opmaken. Ze verklaarde onder ede dat haar vermogen niet in een lagere klasse viel dan waarvoor ze zegelrecht had betaald voor deze akte.

  Er werden verschillende kosten en rechten betaald: voor de akte 2,40 gulden, voor aangifte 5,14 gulden en voor overige rechten in totaal 5 gulden en 60 cent. Een zegel van 6 stuiver werd gebruikt.

  Het testament werd 20 november 1825 afgegeven. De bezitting bedroeg minder dan 5.000 gulden.

  Bekijk transcriptie NL-UtHUA / 34-1 / 2222 / 0026  

  
  

  Een man kreeg een stuk land in erfpacht. Hij moest daar elk jaar voor betalen tot precies 1 jaar na de dag van verschijnen. De betaling moest gebeuren in gouden of zilveren munten volgens de waarde en koers van de dag waarop betaald moest worden, zonder enig papiergeld of andere betaalmiddelen. De man die het land kreeg deed uitdrukkelijk afstand van het voorrecht om met papiergeld te betalen. Als hij niet op tijd betaalde, zou hij het erfpachtrecht verliezen en zou het land met alle verbeteringen en bebouwing zonder vergoeding terug gaan naar de eigenaar.

  De pachter moest aan verschillende verplichtingen voldoen:

  1. Hij moest zijn erfpachtgrond rondom afgraven met een sloot van 3 voet breed en 3 voet diep. De uitgegraven aarde moest op het land van de eigenaar worden gegooid.
  2. Hij moest alle belastingen en andere openbare lasten die op het land rustten op tijd betalen.
  3. Hij moest het erfpachtland te allen tijde verbeteren en niet verslechteren.
  4. Bij verkoop moest de koper eerst het land aanbieden aan de eigenaar of diens opvolgers, die het recht van voorkoop behielden. Als de eigenaar of diens opvolgers het land en de bebouwing niet kochten voor de koopprijs, moest er 7 gulden betaald worden.
  5. Bij verkoop, overlijden of andere overgangen van het perceel moest de nieuwe eigenaar binnen 6 weken op eigen kosten een nieuwe vergunningsbrief of akte met dezelfde inhoud laten opmaken.
  6. De pachter moest de kosten van deze akte betalen, de registratierechten, het afschrift voor de eigenaar en het afschrift voor hemzelf, en alle verdere kosten.
  7. De eigenaar of diens opvolgers mochten na 25 jaar na deze dag een nieuwe titel van erkenning van deze erfpacht of vaste renten vragen.

  Ter zekerheid en bescherming van de erfpacht bleef het perceel bezwaard, verbonden en gehypothekeerd met een speciaal recht van voorrang. De pachter gaf toestemming dat op de grond en bebouwing voor de eigenaar of diens opvolgers op een later moment een hypothecaire inschrijving zou worden genomen.

  Voor de uitvoering van deze akte kozen beide partijen hun woonplaats als domicilie. Ze stemden ermee in dat alle gerechtelijke aanwijzingen, verzoeken en vervolgingen die met deze akte te maken hadden op deze adressen gedaan mochten worden, ook als ze later zouden verhuizen.

  De akte werd opgemaakt en gepasseerd in Veenendaal op het kantoor van de notaris op 11 oktober 1819. Dit gebeurde in aanwezigheid van Anthonie Stop en Aart Homoet, beide wolproducenten die woonden in Veenendaal, als getuigen. Zij tekenden de akte samen met de eigenaar en de notaris na voorlezing. De pachter verklaarde niet te kunnen schrijven.

  De akte werd geregistreerd in Veenendaal op 18 oktober 1819 en er werd 7 gulden en 9 cent ontvangen.

  Bekijk transcriptie NL-UtHUA / 34-1 / 2242 / 0213  

  
  

  31 mei 1730. Van Ceylon. De volgende personen verklaarden: Christoro Anthonij, Pedro Anthonij, Andre Ondaatje, Adriaen Fernando, Joan Paulo, Paulo Ondaatje, Ioan Rhamenaden Matthijs Pieris, Tomme Ondaartje, Anthonij Gemis, Saviel Fernando, Moergappa Gedro Pieris, Anthonij Rodrigo en Anthonij Aandiappen. Dit waren allemaal Chittijs en inwoners van buiten de stad. Zij verklaarden samen en ieder afzonderlijk via de vertaling van de beëdigde tolk Dominga Dias dat het volgende waar en waarachtig was. Zij hadden het vorige jaar aan de gouverneur Petrus Vuijst gevraagagd of zij woeste gronden van de Compagnie die nooit bebouwd of bewerkt waren, mochten beploegen en bezaaien. Zij boden aan om de gebruikelijke betaling van een tiende deel aan de Compagnie te betalen. Hun eigenlijke doel was om bij een gunstig en geschikt seizoen voor zichzelf een fatsoenlijk onderhoud te verdienen en de betaling aan de landheer te leveren. Maar de verklaarders hadden de gouverneur Vuyst niet laten weten dat daarmee alle inwoners en dienaren van de Compagnie op Ceylon zonder enige aanvoer van buitenaf, hetzij van Canara, Coromandel of elders, van voedsel en proviand voorzien zouden kunnen worden. De verklaarders verklaarden daarom onder eed dat, ook al zou alle grond van de Compagnie

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0823  

  
  

  31 mei 1730 te Colombo. De tekst werd opgesteld in aanwezigheid van Hermanus Jeronimus van Cleff en Andries Frederik de Wilden, klerken, die als getuigen optraden. Zij ondertekenden het oorspronkelijke document samen met de getuigen en Bernard Schroder, eerste klerk.

  12 mei 1730 verschenen voor Bernard Schroder, eerste klerk van het secretariaat van de heer gouverneur Stephanus Versluijs, de volgende personen:

  • Louis de Sarram, Wiedje Siriwardene mahamodliaar aan de poort van de gouverneur
  • Anthonij de Sarram, Wiere Singe Siriwardenie modliaar van de Balpitticorle
  • Philip Philipsz, beëdigd tolk en secretaris van politie
  • Marco Perera, koraal van de Hina Corle
  • Anthonij Cabraal, schoolmeester van Kotté
  • Francisco Rodrigo, ook schoolmeester van die school
  • Joan Perera, wiebadde vidaan van de Hina Corle
  • Matthijs Pieris, voldaan van Maticaal
  • Simon Perera, appoe hamij
  • Manuel Perera, kangaar van de rattapatoe van de dessave

  Allen waren Singalezen. Verder waren aanwezig: Sindamanie, strandtoek, Pedro Ondaatje, Pedro Zaijsa, Christoo Wierappa en Domingo.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0822  

  
  

  In het kasteel Colombo werd een verklaring afgelegd over de pepercultuur op Ceylon. De mensen die deze verklaring gaven, legden uit dat de inwoners al veel verplichte arbeid moesten verrichten, zoals het schoonhouden van rivieren en spruiten en het onderhouden van bruggen. Daarnaast moesten de arme onderdanen ook nog zorgen voor hun eigen levensonderhoud en voor het eten van hun vrouwen en kinderen. Hierdoor zou het verbouwen van peper hen heel zwaar vallen.

  De verklaarders zeiden echter dat als de inwoners zouden worden vrijgesteld van sommige verplichte diensten, de peperaanplant met meer succes kon worden voortgezet. De Compagnie zou dan na 5 à 6 jaar pas de voordelen daarvan kunnen genieten, omdat peperranken in het begin niet heel welig groeien. Wel zou de Compagnie jaar na jaar door goed onderhoud steeds meer peper kunnen oogsten.

  Ten slotte verklaarden zij dat de peperranken niet snel zouden vergaan maar heel lang konden blijven staan. De verklaarders bevestigden dat hun verklaring de oprechte waarheid bevatte en zij bleven bereid om hun verklaring onder ede te bevestigen.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0821  

  
  

  Volgens een bericht uit Ceylon van 31 mei 1730 moesten de inwoners vele andere diensten voor de Compagnie verrichten. Deze diensten moesten zij voortdurend uitvoeren en bestonden uit het volgende:

  • het kappen en afbrengen van verschillende soorten hout
  • het schoonmaken, bewerken en omploegen van de rijstvelden van de Compagnie en het afbrengen van rijst met dragers
  • het aanplanten van Singalese kardemom en het inkopen en afbrengen daarvan uit de landen van de koning
  • het aanplanten en onderhouden van koffiebomen
  • het opmaken van huizen voor het opslaan van kaneel en het afbrengen daarvan
  • het opbrengen van areca, zowel als verplichting als voor geld
  • de levering van olie en matten, ook voor geld
  • het opmaken en onderhouden van de rusthuizen, kerken en scholen
  • het kappen en leveren van rotan van het materiaalhuis
  • het leveren van bepaald hout tot houtskool ten behoeve van de kruidmolens
  • het leveren van een bepaald soort rode bast ten dienste van de leerlooierij
  • het leveren van kookbanaan en verschillende soorten medicinale wortels ten behoeve van de apotheek
  • het waarnemen en bemannen van de wachtposten
  • het laden en verschepen van de goederen van de Compagnie, zowel in Ingambo, Calitucal, Berberijen, Pantume als naar Alutgam
  • het opmaken van koralen en andere verblijven met alles wat daarbij hoort
  • het omsingelen en vangen van olifanten

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0820  

  
  

  28 april 1730 verschenen voor Bernard Schroder, secretaris van de gouverneur van Ceylon Hephanus Versluijs, verschillende personen:

  • Louis D'Sarram, maha modliaar (hoge ambtenaar) aan de poort van de gouverneur
  • Marcus de Silva Wickreme Soendre Goenewardene, modliaar (ambtenaar), tolk en schrijver van de dessave (bestuurder) van de Colombose Landen
  • Don Philip Jajesekre Senewiratne, mohandiram (ambtenaar) en tweede tolk van voornoemde dessave
  • Simon Alvis Wireratne, mohandiram van de attepattoe (ambtsgebied) van genoemde dessave
  • Gasparfigere Arraatje van Nigombo
  • Don Cornelis Defonsequa, arraatje (ambtenaar) van de Altcour Corle
  • Don Laurenso Bastiaen, gaigenacke appoehamij (ambtenaar)
  • Don Joan, vidaan (dorpshoofd) van de Melegatter
  • Den Joan, vidaan van het dorp Hendele
  • Don Anthonij, vidaan van de dorpen Kal Elie en Bocklegam
  • Louis Fissere, palihene appoehanm (ambtenaar)
  • Louis Lodrigo, vidaan van Catta
  • Ioan Perera, vidaan van Tallagam
  • Don Philip Heij, ontoedoew appoehanij (ambtenaar)

  Deze personen verklaarden samen en ieder afzonderlijk op verzoek van de gouverneur, via de vertaling van beëdigde tolk Domingo Dias, dat het waar is dat het hun volledig bekend is dat Singalese peper op dit eiland voldoende aangeplant kan worden en de teelt voortgezet kan worden, maar om redenen...

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0819  

  
  

  Op 31 mei 1730 vertrok men vanuit Hangwelle, waar het middagmaal was gehouden, naar Colombo. Men kwam 's avonds omstreeks 6 uur aan bij Pas Naklegam. Vandaar werden de gezanten en de gecommitteerden met een koets naar binnen gebracht. 's Avonds omstreeks 7 uur verschenen zij in het kasteel Colombo voor de politieke raad.

  Omdat alle dagelijkse voorvallen en gebeurtenissen tijdens de reis naar Kandy door hem met alle onderdanige gehoorzaamheid waren opgetekend, vroeg hij als onderdanige dienaar om hem eventuele vergissingen te vergeven. Dit verslag werd overhandigd in Colombo op 30 maart 1730. Het was getekend door P. D' Carram.

  Dit was vertaald op basis van het verslag van de beëdigde tolk Philip Philipsz, door hem uit het Singalees in het Nederlands op papier gebracht in Colombo op 6 mei 1730. De vertaling was getekend door A.J. Cleef. Voor de vertolking tekende Philip Philipsz als tolk. Dit werd goedgekeurd door Bernhard Schroder, eerste klerk.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0818  

  
  

  Op 31 mei 1730 werden de gezanten naar hun onderkomen gebracht. Tijdens dit gebeuren werden er 3 saluutschoten en 17 kanonschoten afgevuurd vanuit het fort ter ere van de gezanten. Daarna werden de gebruikelijke groeten uitgewisseld met de hovelingen. Vervolgens namen de gezanten en de afgevaardigden afscheid van de voornaamste leiders.

  's Avonds rond 19:00 uur kwamen de gezanten aan bij het huis van de vaandrig en het hoofd van Hangwelle, waar zij die nacht bleven.

  Op 22 maart 's ochtends gingen de gezanten samen met Wonisdag en de afgevaardigden naar het onderkomen van de hovelingen uit Kandy. Nadat daar eerst de gewone begroetingen waren uitgewisseld, vertrok men verder op reis naar Kosgam. Dit gebeurde onder het afvuren van 3 salvo's en 17 kanonschoten, en men werd begeleid door een dubbele rij soldaten en inheemse dienaren.

  Bij aankomst in Kosgam werden wederzijds groeten uitgewisseld. De gezanten vroegen aan de hovelingen om bij aankomst aan het hof de koning namens hen nederig te groeten en hem eerbiedig te bedanken voor alle gunsten en eer die hij hun had bewezen. Ook lieten de gezanten hun vriendelijke diensten aanbieden aan de voornaamste hofleden. De ambassadeurs bedankten de hovelingen voor het beleefde onthaal tijdens hun hele reis, en besprenkelden hen met rozenwater. De hovelingen namen, zeer tevreden, afscheid en vertrokken naar het hof. De gezanten en de afgevaardigden keerden terug naar Hangwelle.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0817  

  
  

  Op 31 mei 1730 ontvingen de genoemde heren een bericht uit Ceylon. De heren waren zeer tevreden en bedankten met hun grootste dankbaarheid aan uwe edele grootachtbare voor de genegenheid die uwe edele grootachtbare had getoond door het opsturen van de genoemde medicijnen aan zijn koninklijke majesteit. Vervolgens werd het kistje met medicamenten onder toezicht van hun panivide kareas naar het hof gebracht, zodat het daar aan zijn koninklijke majesteit gepresenteerd kon worden.

  Nadat de gezanten eerst de olifanten over de rivier hadden laten brengen, gingen ze samen met de genoemde hoge heren van het hof ook de rivier over. Op de voormiddag omstreeks 11 uur kwamen ze aan bij het kantoor van de Compagnie. Daar troffen ze de gecommitteerden aan: soldijboekhouder Daniel van den Henghel, eerste pakhuismeester Daniel Evertsen en koopman Joan Bernard Vernatie. De gezanten werden welkom geheten door een dubbele rij geposteerde lascorins waar ze doorheen liepen.

  Vervolgens spraken ze met de Kandiese hofelingen over de vraag of de gezanten op hun gemak verder konden gaan. De gezanten namen afscheid van de genoemde hofelingen en samen met de gecommitteerden hielden ze de middagmaaltijd in Awissa. Daarna begaven ze zich om 2 uur 's middags op reis. Nadat ze even waren verbleven in Kosgam, kwamen ze aan bij het logement van de Kandiese gezanten in Hangwelle. Daar stonden 2 compagnieën uit Colombo en 1 compagnie uit Hangwelle aan weerszijden opgesteld, waardoor de 7 hofedelen het genoemde logement binnengingen.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0816  

  
  

  31 mei 1730 brachten zij volgens opdracht van de politieke raad te Colombo de gevraagde medicijnen mee vanuit Ceylon. De gezanten lieten dit aan de hofleden weten en vroegen dringend waar zij de medicijnen konden afgeven. De hoofden antwoordden dat deze over de rivier naar het logement van de gezanten gebracht mochten worden. De gezanten lieten de gecommitteerden weten dat de medicijnen onder veilige bewaking van 1 kangaan en 6 lascorins over de rivier gestuurd moesten worden. Dit gebeurde. Toen de gezanten de hofgroten hadden laten weten dat de medicijnen al in hun logement waren gebracht, verschenen deze hoofden meteen bij het logement van de gezanten. Daar lieten de gezanten het verzegelde kistje aan de hofgroten zien en gaven te kennen dat behalve olie kunnen en anthos, die op dat moment in Colombo niet te verkrijgen waren, de rest volgens de overgeleverde lijst in het kistje te vinden was. De heren verzochten toen aan de gezanten of die 2 soorten medicijnen later opgestuurd konden worden. De gezanten accepteerden dit en beloofden alle mogelijke middelen aan te wenden om deze later op te sturen.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0815  

  
  

  Op 31 mei 1730 reisden gezanten van Ceylon. Ze waren van plan op maandag 20 maart en dinsdag 21 maart volgens gewoonte van Sitavaque naar Hangwelle te reizen. De hoofden adviseerden echter om een nacht in Sitavaque te blijven, omdat de reis anders te zwaar zou zijn voor de 2 grote olifanten. Deze dieren hadden al een zware mars achter de rug. Het zou daarom zeer verantwoordelijk zijn tegenover Zijne Majesteit als deze beesten door zo'n reis ongemak zouden krijgen. De gezanten gingen hier beleefd mee akkoord en stuurden meteen een brief naar de vaandrig en het hoofd in Hangwelle. Hierin werd gemeld aan de gecommitteerden die daar waren verschenen, dat men in plaats van op 20 maart (zoals eerder was geadviseerd maar niet kon gebeuren) op 21 maart zou komen. Ze bleven die nacht in Kebellegaharoepje.

  Zondag 19 maart om 11 uur 's ochtends vertrokken ze van deze rustplaats en kwamen 's middags om 5 uur aan in Ronaugwelle. Omstreeks 11 uur 's ochtends hervatte men de reis vanuit Rouangwelle en kwam men 's middags om 3 uur aan in Sitavaque. 's Ochtends om 10 uur kregen de gezanten bericht van de gecommitteerden dat zij in Arwissawelle waren verschenen.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0814  

  
  

  31 mei 1730 te Ceylon: De hoogwaardigheidsbekleders en begeleiders van de gezanten kwamen naar het verblijf, waar de dessave van Oedepalate namens de koning een dringend verzoek deed. Hij gaf een notitie met medicijnen over die nodig waren voor de genezing van zijn majesteit. Hij vroeg of de gezanten de medicijnen die op de lijst stonden snel wilden laten opsturen, wat een zeer goede zaak zou zijn. Hij vertelde daarbij dat de heren gisteravond een ola hadden ontvangen om dit verzoek te doen. De gezanten antwoordden dat zij direct hierover aan de hooggeplaatste autoriteiten zouden schrijven en de notitie zouden overzenden. De heren waren zeer tevreden met deze toezegging en vertrokken naar hun verblijven. De gezanten stelden meteen een brief op aan de hooggeplaatste autoriteiten en stuurden deze naar Colombo.

  17 maart vrijdag: Men vertrok 's voormiddags omstreeks 11 uur van Attapitle en kwam 's middags om 3 uur aan in Hittimoele, waar men de nacht doorbracht.

  18 maart zaterdag: Men ging vanaf de laatste rustplaats weer op pad en arriveerde 's middags omstreeks 2 uur in Kebellegaharoepje. Op deze plaats werden de gezanten door de hoofden ontvangen. Zij vroegen wanneer men in Rouanwelle zou aankomen.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0813  

  
  

  Op 31 mei 1730 om 11 uur waren de gezanten in gezelschap van de eerder genoemde adigaar en andere hoofden van ganveroewe. Toen men verder dan de gewone afscheidsplaats van de 6 gezanten was gekomen, vroegen de ambassadeurs aan de adigaar of hun zeer grote dankbaarheid voor alle bewezen en gunstige gunsten, evenals zeer onderdanige groeten aan zijn koninklijke majesteit bij goede gelegenheid overgebracht konden worden. Ook vroegen ze om de voorname hofsedelen met veel genegenheid te groeten. Daarna werd de adigaar met rozenwater besprengd en namen de gezanten afscheid van hem en ook van kamboeradenie mohandirum. De gezanten gingen in gezelschap van de toegewezen 7 hoofden een stuk te voet, waarna ze afscheid namen van de eerder genoemde heren en in de draagstoel stapten. Na ongeveer 1 uur reizen stapten ze bij de offerplaats dodangwole dewale uit de draagstoel. 's Middags om 4 uur kwamen ze aan bij de rustplaats van wal gouagooda, waar de gezanten de eerder genoemde hofsedelen ontmoetten en met hen spraken. Donderdag 16 maart gingen ze weer verder op reis, de berg van ballene op. Na ongeveer 2 uur verder te zijn gereisd, stapten ze uit de draagstoel toen men afdaalde van de berg van ballene. 's Middags rond 4 uur toen ze de rustplaats van attapittie naderden, kwamen de gezamenlijke...

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0812  

  
  

  31 mei 1730: Er werd een brief geschreven vanuit Ceylon. Laase werd naar een bepaalde plek van het hof gebracht, waar men daar afscheid van hem nam. Vervolgens kwam men in gezelschap van de dessave (een soort landsbestuurder) van Oedepalate en 6 andere hoofden 's nachts rond 1 uur aan bij het logement.

  15 maart vertrokken ze, nadat de gezanten op woensdag een brief naar Colombo hadden gestuurd. De gezanten gingen 's ochtends rond 10 uur naar de oever van de rivier toen ze bericht kregen dat de tweede rijksadigaar (een hoge ambtenaar) en attepattoe Nanajackare Mohatiaar deze rustplaats naderden. Ze gingen de aankomende heren tegemoet met hun begeleiders. Deze werden vervolgens naar binnen in het logement geleid. De tweede rijksadigaar liet weten, nadat hij naar het welzijn van de gezanten had gevraagd, dat hij door Zijne Majesteit was gestuurd om de gezanten naar Colombo te sturen. Volgens opdracht van genoemde Zijne Majesteit zouden de volgende 7 heren de gezanten naar Ophagwelle begeleiden en weer terugkomen:

  • Ehelepalij Ralehannij, dessave van Oedepalate
  • attepattoe Nanajackare Mohotiaar
  • Heedenie Coeroewe Mohotiaar
  • Nana Jackare Imboel
  • Maldenie Mohandirum
  • Koditaak Padikare

  De gezanten bedankten Zijne Majesteit hiervoor op een zeer onderdanige manier met veel nadruk. Ze vertrokken 's ochtends rond 10 uur.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0811  

  
  

  31 mei 1730 werd vanuit Ceylon gevraagd om bepaalde paarden op te sturen. De gezanten antwoordden daarop dat Uw Edele Grootachtbare een grote wens had om mooie en fraaie paarden naar Zijne Majesteit te sturen, maar dat men op dit moment geen betere paarden had kunnen krijgen dan degenen die al door hun Edelachtbaren waren meegebracht. De gezanten zouden dit echter wel op een zeer krachtige manier aan Uw Edele Grootachtbare voorleggen. De hofedelen bedankten de gezanten en lieten weten dat zij dit aan hun koning zouden melden. Vervolgens verzochten de hofedelen om zich naar de plaats te begeven waar het banket was klaargezet om daarvan te eten. De gezanten werden door de eerste dispensier voorgegaan met het koninklijke banket, waarvan hun Edelachtbaren wat genuttigd hebben. Daarna begaven de gezanten zich naar buiten en werden door de verzamelde hofedelen geleid naar de plaats waar de olifanten geplaatst stonden. Daar zei de dessave dat 3 en 7 korles, de grootste olifanten, door Zijne Majesteit waren toegevoegd: de eerste ambassadeur en andere edelen kregen de tweede gezant toegewezen. Er zouden 6 kornaas en 5 panneassen meegaan om de dieren met goede zorg en voorzichtigheid naar Colombo te brengen en daar over te leveren. Deze bedienden zouden daar blijven tot zij van de gezanten toestemming kregen voor hun terugkomst. Daarna werden de gezanten door de gezamenlijke hofgroten uitgeleide gedaan tot aan de laatste.

  Bekijk transcriptie NL-HaNA / 1.04.02 / 8952 / 0810  

  
  

  
  

  Vorige paginaVolgende pagina

  Zoek uw voorouders en publiceer uw stamboom op Genealogie Online via https://www.genealogieonline.nl/