Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

In juni 1890 werd een aantal pensioenafspraken besproken. Het ging vooral over de volgende zaken:

• Korting op het pensioen van luitenant G.J.W. Vos van 85,50 gulden ten behoeve van H.M. van Dorp
• Afwijzing van het verzoek van Z. Barmentloo voor korting op het loon van S. Oosten
• Afwijzing van het verzoek van A. van Zoon voor korting op het loon van A. van Berkom
• Afwijzing van het verzoek van J. de Bie voor korting bij N.J. Dejaffre en A. Batissard
• Afwijzing van het verzoek van N. Haverkamp voor korting op het pensioen van kapitein W.E. Willink
• Een vordering van 12,70 gulden op luitenant B.J. Tjassens wegens belasting in Woningen
• Afwijzing van het verzoek van W. de Hepper voor korting op het loon van B. de Boer
• Afwijzing van het verzoek van G. Postmeier voor korting op het loon van J.J. Beermann

Daarnaast vroeg P. Vellema toegang tot archiefstukken bij het departement van Koloniën voor het samenstellen van een handboek voor notarissen in Nederlands-Indië. Hiervoor was koninklijke toestemming nodig omdat het om ministeriële stukken ging.

Op 4 mei 1855 kwam er een overzicht binnen van mensen die pensioen ontvingen en in het eerste kwartaal van 1855 in bedelaarsgestichten verbleven. Dit betrof ook de vergoeding voor twee militairen uit West-Indië.

Op 12 mei 1855 werd een uitkering geregeld voor J. Vellema, een voormalige cavalerist die in Nederlands-Indië had gediend. Hij kreeg een jaarlijkse uitkering van 54 gulden.

De Nederlandse consul in Oostende meldde betalingen voor Indische uitkeringen. Een zekere J. Keijler, een voormalige soldaat uit Nederlands-Indië, kreeg zijn uitkering via de commissie voor kleine pensioenen in Deventer.

Een verzoek van militair Z.M. om verhoging van zijn uitkering of een eenmalige tegemoetkoming werd afgewezen voor wat betreft het Departement van Koloniën. Zijn verzoek werd doorgestuurd naar het Departement van Oorlog.

Op 3 januari 1691 verscheen Jan Lijck in Tilburg om een volmacht te geven aan Paulus Rutter, een notaris. Deze volmacht gaf Rutter drie bevoegdheden:

• Namens Jan Lijck geld te eisen van Gerrit Leijten uit Zuid-Holland
• Goederen over te dragen die Leijten van hem had gekocht
• Alle bijbehorende papieren en betalingen af te handelen volgens de plaatselijke gebruiken

Op 4 januari 1853 heeft Jeltje Sperds de Groot, weduwe van Joeke Franzen Vellema, een huis verkocht aan Leendert Johannes Pheefer, timmerman. Ze woonden beiden in Holwerd. Het betrof een huis met nummer 44 in Holwerd, kadastraal bekend als sectie A nummer 1323, met een oppervlakte van 95 ellen.

De belendende percelen waren:

• Oost en zuid: de straat
• West: Gerrit Dirke Vellema (ook genoemd Elzinga) en Andries Vellema
• Noord: Douwe Klazes Heeringa, met wie de noordelijke gevel en waterput gedeeld werd

De verkoopster had het huis eerder gekocht via verkoopaktes van 18 januari en 1 februari 1851. De belangrijkste voorwaarden van de verkoop waren:

• De koper aanvaardt het huis in de staat waarin het verkeert
• Het eigendom gaat over na inschrijving in de openbare registers
• De koopprijs is 650 gulden, te betalen op 15 januari 1853
• De verkoopster behoudt het recht van eerste hypotheek
• De koper kan het huis in gebruik nemen op 12 mei 1853
• De grondbelasting gaat in vanaf 1 januari 1853

Op 22 januari 1894 verschenen voor notaris Johannes Willems in Haarlem:

• Nicolaas Koelman, zaakwaarnemer uit Beverwijk, gemachtigd door Johannes de Jong, vader van de minderjarige Viesse de Jong, beiden arbeiders uit Makkinga
• Johannes Koelman, zaakwaarnemer uit Beverwijk, gemachtigd door Jan Peetoom, een boer uit Zijpe, die namens zijn minderjarige zoon Jan Peetoom handelde in verband met diens dienstplicht voor het jaar 1894 in Zijpe

Op 12 december 1778 werd voor de stadsbestuurders een schuld vastgelegd die Maria Uiterweer, weduwe van Laurents van Expecum, had bij Carel van Erpe. Het resterende bedrag was 5000 gulden met een rente van 2,5% per jaar. De lening kon op elk moment worden terugbetaald of opgeëist, zolang dit door beide partijen werd aangekondigd.

Voor de notaris Gerardus Wilhelmus Roes uit Heteren verscheen Jan Berends Senior uit Randwijk. Hij verklaarde dat hij met anderen op 12 oktober toestemming had gegeven aan Johannes Tilleman, een tabaksplanter uit Randwijk, om namens hen vastgoed te verkopen. Tilleman had deze taak goed uitgevoerd en had alle inkomsten en uitgaven netjes verantwoord. Berends had een bedrag van 165 gulden en 66 cent ontvangen. Hij verklaarde tevreden te zijn en gaf Tilleman volledige vrijstelling van verdere verantwoordelijkheid.

De akte werd opgesteld in Randwijk in het huis van Johannes Tilleman op 9 augustus 1853.

Dit is een lijst van geestelijken met hun geboorteplaats, functies en overlijdensdata. Ze waren actief in het begin van de 19e eeuw.

• Petrus Jac Bevere werd geboren in Audenaerde en werd pastoor in Cruyshautem
• Petrus Jac Trasschaert uit Poperinge werd onderpastoor in Ploegsteert
• Leo Verkest uit Wynghene overleed 9 augustus 1818
• Petrus Verschuere uit Lendelede werd pastoor in Meessen en overleed in 1844
• Joannes Van Andorpe uit Hooglede was priester en overleed in 1817
• Bernardus Van Biervliet uit Kumbeke werd pastoor in Zandvoorde en overleed in 1854
• Herman Van Doorne uit Waereghem was pastoor in Caster en overleed in 1849
• Rom van Doorne uit Okeghem werd pastoor in Sint-Maria-Horebeke en overleed in 1843
• Jacques Jos Van Havermaet werd pastoor in Bellem
• Petrus Van Hove uit Zarren werd pastoor in Herdersem
• Jacques Van Houte uit Desselghem werd pastoor in Lauwe
• Jos Van Nuffel uit Gyseghem werd pastoor in Gyverinchove en overleed in 1839
• Jos Lud Van Raes uit Gheluwe werd pastoor in Laerne
• Georg Dom Van Rossem uit Cruybeke werd onderpastoor in Beernem en overleed in 1820
• Damianus Van Wassenhove uit Thielt werd pastoor in Wachtebeke
• Joannes Van Westerveldt uit Cortemarcq werd directeur van het hospitaal in Harelbeke en overleed in 1837
• Car Jos Van den Broucke uit Staden was pastoor in Brugge (Sint-Anna) en overleed in 1857
• Eug Van den Broucke uit Eerneghem werd pastoor in Ramscapelle bij Brugge
• Franc Van de Meulebroek uit Caster werd pastoor in Oedelem en overleed in 1858
• Jos Aug Van der Moere uit Meenen werd pastoor in Sint-Joris bij Nieupoort en overleed in 1853, hij was lid van de Jezuïetenorde
• Ludovicus Van der Stock uit Vracene werd onderpastoor in Rupelmonde en overleed in 1817
• Jacques Wallaert uit Hooglede werd deken in Thourout en overleed in 1848
• Ivo Watteel uit Meulebeke werd pastoor in Sint-Maria-Oudenhove
• J.B. Windey uit Dendermonde was priester en overleed 14 april 1817

Op 19 juli 1800 vond er een openbare verkoping plaats in het Proveniershuis in Schiedam. Thomas Bartholomeus Johannes Bremmer, notaris, verklaarde dat hij op 9 juli 1834 om 10 uur 's ochtends de verkoop zou leiden van meubels en inboedel van de erfgenamen van Maria Sonne.

Er werden verschillende items verkocht, waaronder:

• Servetten aan C. van der Putten en A. Schurtergel Jr.
• Een tafellaken aan K. Kiela
• Handdoeken aan Uiterweer
• Kussens en peuluw aan Kleinmans
• Verschillende dekens aan Nuike, Uiterweer, S. Hoogerwerf, C. van der Putten, C. Roeling en D. Sonne
• Gordijnen aan diverse kopers waaronder Van Abkoude, weduwe P. Burgs en A. Kersen

De totale opbrengst van de verkoping bedroeg 552 gulden en 69,5 cent. Het document werd ondertekend door J. de Pico en notaris J.B.J. Bremmer.

Er waren verscheidene obligaties:

• Een obligatie ter waarde van 1000 gulden op naam van Adriaan Uiterweer Jansz van 1 januari 1749
• Een obligatie ter waarde van 1000 gulden op naam van Abel Uitterweer van 1 april 1749
• Een blanco obligatie van de Nederlandse Oost-Indische Compagnie bij de kamer van Amsterdam ter waarde van 1000 gulden van 1 oktober 1791
• Een obligatie van de kamer Rotterdam op naam van Anna Verboom, weduwe van Abel Uiterweer, ter waarde van 1000 gulden van 1 juli 1785
• Een blanco obligatie van het Koninkrijk Zweden via het kantoor van Jan en Canel Hasselavoen te Amsterdam ter waarde van 1000 gulden met 5% rente van 1 januari 1789

Op 6 juni halen de Fransen 3000 zakken graan op in Ieper uit de armenschool, Sint-Nicolaasschool en huizen van burgers. Ze mengen 2 zakken tarwe met 1 zak rogge om brood te bakken voor hun troepen.

Op 7 juni brengen ze 62 Nederlandse krijgsgevangenen binnen, waaronder 4 gewonden die naar het ziekenhuis worden gebracht. De gevangenen worden op 13 juni naar Rijssel, Atrecht en Kamerijk vervoerd.

Het beleg van Ieper door de Fransen verloopt als volgt:

• 7 juni: Ieper wordt geblokkeerd
• 10 juni: Nederlanders steken 3 blekerijen in brand
• 17 juni: Fransen openen de loopgraven en koning Lodewijk XV arriveert in Vlamertinge
• 18-25 juni: Beschietingen van de stad
• 25 juni: De nieuwe stad geeft zich over. Er zijn meer dan 400 bommen en 2000 kanonschoten afgevuurd
• 26 juni: Hele stad geeft zich over
• 29 juni: Fort de Knocke geeft zich over

De schade is groot: het Recollettenklooster, Jezuïetenklooster, de kathedraal en het stadhuis zijn geraakt. 10 burgers zijn omgekomen. Bij de Fransen vallen 4000-5000 doden, bij de verdedigers 3 officieren en 105 soldaten.

Het garnizoen, 3000-4000 Nederlanders onder leiding van generaal Cromstrom en prins Philips van Hessen-Darmstadt, vertrekt naar Breda met wapens en bagage.

Op 8 juni nemen de Fransen 3 handelsschepen op het kanaal van Boezinge en halen nog eens 15000 zakken graan op.

Adriaen van Ommen en Mattheus van Heck ondertekenden een document, dat ook werd ondertekend door Intelek Krool op 10 maart 1689. Het document werd later bekrachtigd in Agra door M. V. Heck en in Suiucorijn op 16 januari 1691 door Hoet Ab Duijn.

Dit is een testament uit het verleden waarin een vrouw haar laatste wil vastlegt. Ze benoemt haar man Johannes Willems als enige erfgenaam van al haar bezittingen. Na zijn overlijden moeten de goederen verdeeld worden onder:

• Jacobus van der Wielen
• Jan van Helems van der Wielen
• Helena van der Wielen (getrouwd met Thomas Warong)
• Johannes van der Wielen
• Lambertus Scheepers (getrouwd met Petronilla Heijnen)
• Theodorus Lamen
• Jan van Haaren (getrouwd met Elisabeth van Hees)
• De kinderen van wijlen Johannes Wilhelmus Claus en Johanna Petronella van der Wielen
• De kinderen van wijlen Hendricus van Haaren en Maria de Vinck
• De kinderen van wijlen Jan van der Wielen en Theodora van Leuven

Voor de verdeling moet er 50 gulden worden uitbetaald aan haar zwager Peter Cornelissen. Het testament is opgesteld door notaris Wisnand Smits.

Leonard Overes gaf op 3 november 1695 aan Justus Hogenhoek de bevoegdheid om namens hem op te treden.

Op 7 november 1716 werd voor notaris David Walschaart een contract opgesteld tussen Jannetje Losting (weduwe van Roelof Averes) en Nicolaas van Castel. Ze woonden beiden in dezelfde stad. Het contract regelde een samenwerking voor een koperslagerszaak, waarbij:

• Nicolaas van Castel en zijn toekomstige vrouw Femmetje Averes (dochter van Jannetje Losting) samen met Jannetje zouden gaan wonen
• De winst zou 50-50 worden verdeeld
• Alle kosten (huur, huishouden, eten, drank, verlichting) zouden ook 50-50 worden gedeeld
• De samenwerking zou beginnen zodra Nicolaas en Femmetje getrouwd waren

Er werden ook afspraken gemaakt voor verschillende situaties:

• Als Jannetje Losting zou hertrouwen, moest ze het huis verlaten en zou de samenwerking stoppen
• Als Jannetje Losting zou overlijden, mochten Nicolaas en Femmetje de winkel houden en de helft van de spullen overnemen na taxatie
• Als Femmetje zou overlijden, mocht Nicolaas de winkel behouden

In 1309 werd Lechenich veroverd. In datzelfde jaar was er een strijd in Roermond tegen de Hollanders.

In 1318 vond het eerste beleg van Valkenburg plaats door hertog Jan van Brabant (samen met Sittard). Hij won en liet daarna Wyck bij Maastricht ommuren, dat toen bij het land van Valkenburg hoorde.

In 1325 brandde Stockhem.

In 1327 werden veel mensen uit Maastricht gedood bij IJzeren door een heer van Valkenburg.

In 1329 vond het derde beleg van Valkenburg plaats op Sint Walburgisavond. Het kasteel werd toen verwoest en ingenomen door Johan van Brabant op 9 mei.

In 1275, toen Innocentius V paus was, gebeurde er een ongeluk op de brug in Maastricht. Een priester liep met het heilig sacrament over de brug terwijl veel mensen daar aan het dansen en spelen waren. Niemand toonde respect voor het heilig sacrament. Als straf brak de brug en ongeveer 200 mensen verdronken in de Maas. In 1280 werd voor het eerst de Maasbrug in Maastricht gebouwd. In 1295 veroverde hertog Johan het kasteel van Wassenberg en alles wat daarbij hoorde met een groot leger. In 1298 werd in Sittard het klooster gesticht door de kanunniken en een heer van Valkenburg en Born.

Op de pastorij van de Hervormde Gemeente van Uithuizen waren aanwezig:

• De eigenaar van huis Menkema, jonkheer Unio Allart Alberda van Menkema
• Burgemeester Derk Hindriks Nanninga
• Kastelein Siewert Jacobs Bolhuis

• Houthandelaar Cornelis Derks Nanninga
• Landbouwer Arnoldus Willem Nanninga
• Landbouwer Steven Broeils Elings
• Landbouwer Tekel Jacobs Bennema
• Notaris Abel Hendrik Werumeus Buning
• Drogist Viert Martens Kimm
• Predikant Laurentius Meyer Brouwer
• Landbouwer Cornelis Pieters Ausema
• Landbouwer Cornelis Obbes Bysterveld
• Ludolf Cornelis Westerdyk zonder beroep

De tekst beschrijft een boerderij met land in Friesland, inclusief een schuur en karnmolen. Het totale landoppervlak bestaat uit meerdere stukken die aan verschillende eigenaren grenzen:

• Het eerste stuk grenst aan het land van Jacob Jans, Steven Broeils en ligt tussen Breede en Kasquert
• Het tweede stuk grenst aan land van Steven Broeils, Menne Cornelis en Jacob Nannes
• Het derde stuk grenst aan land van Garmt Eling, Jacob Jans en Steven Broeils
• Het vierde stuk grenst aan land van Aldert Jans de Vries en Steven Broeils
• Het laatste stuk grenst aan het erf van Ekke Pieters, land van Pieter Pieters, Alderd Jans de Vries en pastorieland

De huur van de Breedster oude dijk loopt tot midwinter 1813 voor 31 frank en 50 cent (15 gulden). Deze huurinkomsten gaan naar de koper. Er is ook nog een stuk onverdeeld land dat verhuurd wordt voor 4 frank en 20 cent (2 gulden) per jaar. De nieuwe koper moet de huur die op midwinter 1813 vervalt zelf betalen.

Er wordt een stuk land beschreven van ongeveer 2 hectare te breede. Het stuk grond grenst aan de volgende gebieden:

• Aan de noordkant: land van Jacob Jans
• Aan de oostkant: land van Steven braels
• Aan de zuidkant: land van Menne Cornelis
• Aan de westelijke kant: land van Garmt Eling

Er is ook een stuk land bekend als "breedster oude Dyk" dat tot 1813 is verhuurd voor 31 frank en 50 cent per jaar. Een ander stuk land van ongeveer 40 are wordt verhuurd voor 4 frank en 20 cent per jaar, wat gelijk staat aan 2 Hollandse gulden. Deze huur loopt af met Midwinter 1813. De koper neemt deze huurinkomsten over.

Bij de verkoop zijn inbegrepen: een huis, een schuur en een kleine hut met alle bijbehorende gronden.

Een omschrijving van een stuk grond met verschillende onderdelen:

• Een stuk bananenplantage van 10 akkers groot, met gewassen van 18 en 19 maanden oud. De kwaliteit is redelijk, al zijn sommige plekken schraal.
• Een stuk grond met papaja en bananen van 20 akkers groot. Hiervan heeft:
  • 14 akkers een tweede oogst
  • 6 akkers een eerste oogst
  • De gewassen zijn 1 tot 15 maanden oud en staan er redelijk bij
• Een voormalige negergrond met bananen die onlangs is vrijgemaakt en klaarstaat om bewerkt en beplant te worden
• Een open plek of savanne van ongeveer 10 akkers
• Deze gronden lozen water via 2 afvoergoten:
  • Eén aan de bovenkant
  • Eén aan de onderkant
  • De bovenste goot is 22 voet lang en 5 voet breed, gemaakt van planken

Op 11 september 1747 werd er vanuit Ternate een rapport verstuurd over twee gevangenen, Tissing en Karhat Koelij, in verband met ernstige misdaden van Culla Tuljabo. Men wilde de gevangenen verder verhoren, maar dit was problematisch omdat:

• De gevangenen geen Nederlands of Maleis spraken
• Er geen tolk voor de taal van Culla Tuljabo gevonden kon worden
• Het riskant werd geacht om willekeurige voorbijgangers als tolk in te zetten bij zaken over leven en dood

Over de eerste gevangene Tissing werd gemeld dat hij zijn misdaden direct had bekend tijdens het eerste verhoor. Het document dat hierover was opgesteld, werd echter als gebrekkig beschouwd.

Op 11 september 1747 kwam er een bericht uit Ternaten. Het ging over een moord op een meester door zijn slaaf, die dit meteen bekende toen hij ondervraagd werd door dorpshoofden. Het verhaal gaat verder over een tweede gevangene genaamd kchat koelij. Een van zijn slaven, ansira talo, was samen met een andere slaaf genaamd sonij weggelopen. In december 1744 hoorde koelij van tissing waar deze weggelopen slaven zich verstopten. Hij ging er zelf naartoe, met tissing als gids.

Daar vond hij de weglopers, samen met 2 slaven van andere meesters. Hij vroeg hen om mee terug te gaan naar het dorp. Ze stemden toe, maar vroegen om te wachten tot de volgende dag omdat het al avond was. Koelij ging akkoord, ondanks waarschuwingen van tissing over het gevaar van overnachten in het bos met deze mensen.

Tissing ging terug naar het strand, waar de vrouw en zoon van talo wachtten. De volgende dag, rond het middaguur, gingen tissing en talo's zoon kijken waarom talo nog niet was teruggekomen. Op de plek waar ze de dag ervoor waren geweest, vonden ze niemand meer, maar wel bloedsporen.