Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

Op 2 februari 1744 verschenen voor notaris Simon Knappert in Schiedam de volgende personen:

• Trijntje Cornelis Kok, weduwe van Lucas Nolet
• Arent Arentz Person, getrouwd met Maritje Lucas Nolet
• Catarina Lucas Nolet, ongetrouwde meerderjarige dochter uit Edam

Ze vertegenwoordigden ook:

• Jan Lucasz Nolet
• Govert Jansz van den Boel, getrouwd met Lijsbet Lucas Nolet uit Vlaardingen

Deze kinderen waren de enige nog levende erfgenamen van Lucas Nolet. Ze gaven volmacht aan Neel Jan Nolet Jacobsz, brandewijnstoker in Schiedam, om namens hen hun huis in de Pannekoekstraat in Schiedam te verkopen. Dit huis lag tussen de panden van Aarnout Bitter en Geertruy van den Heere.

De gemachtigde mocht:

• De verkoopakte tekenen
• Voor de schout en schepenen verschijnen
• Het huis overdragen aan de koper(s)
• De koopsom ontvangen
• Belastingen en andere kosten betalen
• Het resterende geld gebruiken voor het aflossen van de hypotheek

Als getuigen waren aanwezig: Cornelis en Laurens Knappert.

Op 8 augustus 1677 verschenen voor notaris Adrie van der Meer in Schiedam de echtgenoten Pieter Govertsz van den Broeck en Lijsbet Gijsberts Morel. Ze wilden hun erfenis regelen.

Ze besloten dat:

• De langstlevende partner alle bezittingen erft
• De langstlevende partner moet eventuele kinderen verzorgen tot ze volwassen zijn
• Als de langstlevende partner kinderloos overlijdt en niet hertrouwd is, gaat:
• De helft van de erfenis naar Magteltje Goverts van den Broeck, de zus van Pieter, of haar nakomelingen
• De andere helft naar de broer en zus van Lijsbet, of hun nakomelingen
• De weeskamer wordt uitgesloten van beheer over de erfenis
• De langstlevende partner wordt voogd over minderjarige kinderen

Dit testament werd ondertekend in aanwezigheid van getuigen Leendert Mathijsz van Bruggen en Mathijs van Bruggen.

Op 15 december 1705 kwam Martijntje Hendricks van 10 bolle, weduwe van Hilbert Jacobz Morel, bij notaris Gerard van den Eelaard in Schiedam om haar testament op te maken. Zij was bij volle verstand en handelde uit eigen wil.

Ze bepaalde dat:

• Haar lichaam in een eikenhouten kist in de kerk van Schiedam moest worden begraven
• 12 dragers het lichaam moesten dragen, die elk 1 gulden zouden krijgen
• Haar zoon Jacobus Morel de begrafenis moest regelen
• Haar dochters en hun echtgenoten zich niet met de begrafenis mochten bemoeien

Ze herriep alle eerdere testamenten, waaronder specifiek het testament van 18 juli 1693 dat was opgesteld bij notaris Francois de Koninck in Rotterdam.

In haar nieuwe testament bepaalde ze:

• Haar zoon Jacobus Morel kreeg een bed, hoofdkussen en koperen ketel
• De rest van haar bezittingen zou gelijk verdeeld worden tussen haar drie kinderen:
  • Jacobus Morel
  • Elisabeth Morel
  • Maria Morel
• Als een van de kinderen zou overlijden, zouden hun kinderen hun deel erven

De overheid behandelde op 30 december 1871 een aantal zaken over ambtenaren uit Oost- en West-Indië:

• Ambtenaar B. Schennink kreeg een betaling van 35,62 gulden toegewezen
• Het verzoek van oud-ambtenaar J.J.I. ten Siethoff om zijn ontslag van 22 mei 1870 ongedaan te maken werd afgewezen
• Ambtenaar H.O. Burmeester kreeg 2,80 gulden uitbetaald als tafelgeld na aftrek van een voorschot, later gevolgd door nog 30 gulden
• De West-Indische ambtenaar P.J. Isaacson kreeg:
  • Toestemming om tijdelijk terug te keren naar Suriname
  • 6 maanden verlofverlenging met behoud van salaris
  • Toestemming om naar het buitenland te gaan
• P.J. Isaacson kreeg geen vergoeding van 290 gulden voor extra reiskosten per mail
• Hij vroeg ook om:
  • Verblijf in Bappare voor zijn gezondheid
  • 1 jaar verlofverlenging
  • Terugkeer naar Suriname zonder medische keuring
• A. Isaacson uit Nijmegen werd benoemd als zijn gemachtigde

Hijman Hartog Gos Schalk, een arts uit Amsterdam die woonde aan de Herengracht tegenover het Park, gaf op 1 maart 1872 volmacht aan zijn zoon Isaac Gosschalk, een architect uit Amsterdam. Deze volmacht gaf Isaac toestemming om:

• De erfpachten van onroerende goederen in Gelders Veenendaal (kadastraal bekend in sectie C) te verkopen
• De verkoopprijs te bepalen en te ontvangen
• Het verkochte eigendom over te dragen
• Alle nodige handelingen hiervoor te verrichten

Het document werd op 7 maart 1872 geregistreerd in Rhenen, waarbij Vypken als ontvanger 1 gulden en 10,5 cent aan rechten inde.

Op 1 augustus 1884, om 10 uur 's ochtends, heeft notaris Pieter Paul Plegt uit Middelburg een boedelbeschrijving opgesteld. Dit gebeurde in aanwezigheid van Alida Hartog, die werd bijgestaan door Gustaaf Smalen, een makelaar uit Antwerpen.

Alida Hartog was erfgenaam van haar tante, ook Alida Hartog genoemd, die de weduwe was van Nathan Wolf Praag. De tante had in Middelburg gewoond en was daar op 12 juni 1884 kinderloos overleden. Dit was vastgelegd in haar testament van 17 oktober 1866, opgesteld door notaris Alexander François Sifre.

De erfgenaam gaf toestemming om:

• De nalatenschap te regelen
• De boedel te beschrijven
• Taxateurs aan te stellen
• Roerende goederen openbaar te verkopen
• Betalingsbewijzen af te geven
• Rekening en verantwoording af te leggen aan schuldeisers

Het gaat over een huis aan de Haardingh poort in de stad, nummer 444. Het huis lag tussen de huizen van Lubbertus Westerman aan de oostkant en de weduwe van Gerrit Kool aan de westkant. Het liep van de straat tot aan de scheren van sloon.

4 onpartijdige deskundigen (timmerlieden en metselaars) hebben het huis getaxeerd op 850 gulden. Het huis zou later worden toebedeeld aan Machier van Marwijk.

Bij de inventaris werd het volgende gevonden:

• 100 gulden en 18 stuivers aan contant geld
• 22 gulden en 10 stuivers aan vergoeding voor de periode 22 februari 1777 tot eind maart van dat jaar
• 18 gulden voor een begrafenis
• 19 gulden en 6 stuivers van verkoop tussen 9 april en 1 mei van dat jaar
• 2 gulden en 12 stuivers schuld van Maria Morel
• 1 gulden en 8 stuivers schuld van Johanna Morae

Na het overlijden van Jacobus Morel hebben zijn kinderen en de voogden van zijn jongste zoon samen met zijn weduwe een inventaris laten maken van alle bezittingen die ze gemeenschappelijk hadden. Deze lijst werd op 30 april van dat jaar afgerond. De inventaris begint met een huis en erf aan een straat.

Op 11 maart 1777 verschenen Jacobus Morel en Machtelt van Marwyk voor notaris Cornelis Knappert in Schiedam. Ze wilden een testament maken en verklaarden hun oude testamenten ongeldig. Jacobus Morel benoemde tot zijn erfgenamen:

• Zijn kinderen uit zijn eerste huwelijk met Maria Boeseman:
  • Maria Morel
  • Johanna Morel
  • Staatje Morel
  • Geertruy Morel
• De drie kinderen van zijn overleden zoon Frans Morel
• Zijn huidige vrouw Machtelt van Marwyk

Alle erfgenamen zouden een gelijk deel krijgen van zijn bezittingen, zowel roerende als onroerende goederen. Als een van de kinderen zou overlijden, zouden hun wettige nakomelingen hun deel erven.

Deze financiële afrekening gaat over de verdeling van een erfenis tussen verschillende familieleden:

• Marie Morel, weduwe van Poost Middelman, krijgt een zesde deel ter waarde van 46 gulden en 15 stuivers
• Johanna Mord, weduwe van Jan Hille, krijgt ook een zesde deel
• Sturty Morel, weduwe van Over Loose, krijgt een zesde deel ter waarde van 16 gulden, 15 stuivers en 5,5 cent
• Jan van Loo, getrouwd met Geertouw Morel, krijgt een zesde deel ter waarde van 46 gulden, 15 stuivers en 5,5 cent
• Jacobus Moude krijgt een derde van een zesde deel, ter waarde van 15 gulden, 11 stuivers en 12,5 cent in contant geld

Een opsomming van eigendommen die Jacobus Morel en zijn weduwe Machtelt van Marwijk samen bezaten. Deze lijst werd opgesteld na het overlijden van Jacobus Morel in Amsterdam op 2 april 1777. Machtelt van Marwijk, die in Amsterdam woonde, was ook deels erfgenaam van Jacobus.

Bij de erfenis gaat het om de volgende familieleden:

• Stijntje Morel, weduwe van Loose, krijgt een zesde deel van de helft
• Jan van Leo, getrouwd met Geertruy Morel, krijgt een zesde deel van de helft
• De kinderen van de overleden Frans Morel:
  • Jacobus Morel krijgt een derde van een zesde deel van de helft
  • Marie Morel (ongetrouwde volwassen dochter) krijgt hetzelfde deel
  • Dirk Morel (minderjarig) krijgt ook een derde van een zesde deel van de helft, waarbij Dirk Landman en Maarten Wesember zijn voogden zijn

De bedragen worden uitgedrukt in guldens van 20 stuivers per stuk, plus stuivers en penningen naar verhouding.

Op 20 september 1667 hebben de volgende bemanningsleden een verklaring afgelegd voor notaris Adriaen Lock:

• Frans Kempsen, 31 jaar, schipper
• Schelte Cornelis, 19 jaar, stuurman
• Engel Claesz Clopper, 30 jaar, konstabel

Ze vertelden dat ze op 11 mei met het schip de Rommelpot vanuit de Nederlanden naar Lange Sont in Noorwegen waren gevaren om hout te laden voor Nantes. Eind juni vertrokken ze uit Lange Sont.

Het schip was goed uitgerust met:

• Een dubbel stel zeilen
• 4 ankers
• Diverse touwen
• 9 kanonnen
• Wapens waaronder pistolen, geweren en degens
• 400 pond buskruit
• Navigatiemiddelen en andere benodigdheden

Tijdens de reis werden ze aangevallen door een Schotse kaper. Ze verdedigden zich waarbij 7 bemanningsleden gewond raakten. De volgende dag werden ze door een andere Schotse kaper aangevallen en overmeesterd. De kapers namen diverse spullen mee en zetten een deel van de bemanning over op hun eigen schip.

Ze voeren naar Hitland waar ze 3 à 4 dagen bleven. Op weg naar Schotland werden ze onderschept door Nederlandse oorlogsschepen die het schip terugnamen. Engel Claesz Clopper verklaarde dat de oorlogsschepen later een deel van de houtlading uit het schip haalden.

De verklaring werd afgelegd in Amsterdam in aanwezigheid van Josep Bathurst en Dirck van Groe.

De gemeenteraad van Amsterdam heeft op 26 november 1969 twee verordeningen vastgesteld over het beheer van gemeentelijke archieven:

De eerste verordening bepaalt dat:

• Burgemeester en Wethouders verantwoordelijk zijn voor de gemeentelijke archiefbewaarplaats
• Ze mensen moeten aanwijzen die de archieven beheren
• Ze voldoende personeel moeten aanstellen
• Ze voorschriften moeten maken voor het beheer
• Ze budget moeten reserveren voor de archieven
• Ze elke 4 jaar verslag moeten doen

De tweede verordening bepaalt dat:

• De gemeentearchivaris toezicht houdt op het beheer
• De archivaris zich mag laten vervangen door andere archiefmedewerkers
• De archivaris toegang heeft tot alle archiefruimtes
• De archivaris jaarlijks verslag uitbrengt

De oude instructie uit 10 februari 1921 wordt ingetrokken. De verordeningen zijn ondertekend door loco-secretaris A.J. Ruys en burgemeester Samkalden en verschenen op 2 januari 1970.

Op 11 september 1856 werd gemeld dat de overdracht van het oude koloniale archief aan het Rijksarchief bijna was afgerond. Er werd gevraagd om een goede kaart van de Nederlandse bezittingen, vooral van Nederlands-Indië. Men stuurde kaarten van Nederlands-Indië (gemaakt door Baron van Derfelden van Hinderstein) en van Suriname (gemaakt door I.C. Heneman en verbeterd door Jonkheer E.A. van Sypesteyn).

Op 13 september 1856 werd het officiële overdrachtsdocument van de oude koloniale archieven gestuurd naar de Rijksarchivaris in Amsterdam.

Op 20 juni 1856 werden er regels vastgesteld voor het oude koloniale archief en kwam er een algemeen reglement voor het Rijksarchief met instructies voor de Rijksarchivaris.

In oktober werd een voorstel gedaan voor instructies voor de tijdelijke medewerker Jonkheer Mr. J.K.J. de Jonge, die verantwoordelijk zou worden voor het beheer en bewerken van het oude koloniale archief.

Op 26 juni werd bij Koninklijk Besluit vastgelegd hoe mensen toegang konden krijgen tot de collecties van het Rijksarchief.

Johannes Reynouts, de commandeur in Bantam, schrijft op 16 december 1765 aan het bestuur van Nederlands-Indië dat de koning hem het volgende vertelde:

• Op 25 november heeft resident Schoester in Lampong Toelong Bauang een lokale leider, Radeeng Tjacera Nagara, moedwillig doodgeschoten met een pistool.
• Schoester probeerde de dag erna ook de vrouwen van Radeeng dood te schieten, maar een ondermeester voorkwam dit.
• Schoester weigerde het lichaam van Radeeng aan diens vrouwen te geven.
• Na de moord vierde Schoester dit door kanonschoten af te laten vuren vanaf het fort.
• Alle lokale bewoners zijn daarna gevlucht.

De koning wist niet waarom dit gebeurde, maar vertelde dat Schoester en Radeeng altijd goede vrienden waren geweest. Schoester had Radeeng uitgenodigd en hem zonder veel discussie doodgeschoten. De koning vraagt om Schoester te straffen.

De brief is ondertekend door P. de Brugn en W. Zeegel.

Op 30 januari 1694 werden er vanuit Ceijlon 7 verzegelde kisten en een klein doosje met sleutels naar de Hoge Raad van Nederlands-Indië gestuurd op het schip de Voetboog. De Jati-bomen die er geplant waren groeiden goed.

Over olifantstanden in het gebied van Mature werd het volgende gerapporteerd:

• In de afgelopen 10 jaar waren er geen olifanten tijdens de jacht omgekomen
• 3 olifanten waren in de stallen gestorven
• 2 tanden werden door inwoners van Mapplugam in het bos gevonden
• 1 oudere tand stond al in de boeken

In Jaffanapatnam werden tanden van olifanten die in de stallen stierven naar de pakhuizen van de Compagnie gebracht. Tanden van olifanten die in het bos stierven, mochten de jagers houden of aan de Wannias geven. Die schonken soms een tand aan de commandant, maar dit waren meestal kleine exemplaren van 70 tot 80 pond.

De dominee Gerrardus Hakoma zag af van terugkeer naar het vaderland nadat zijn salaris was verhoogd tot 120 gulden per maand omdat hij al ruim 7 jaar in Indië had gediend.

De tekst gaat over een juridische situatie waarbij Jan Verhaeg en zijn vader Niclaes Verhaeg betrokken zijn bij een handelstransactie in Amsterdam. Ze maken afspraken over een bedrag van 2845 gulden en 4 stuivers.

Later in het document wordt een tweede zaak beschreven waarin Arnoldus Sweers, een koopman, en Guiljam de la Rue en zijn compagnons betrokken zijn. Ze sloten een overeenkomst voor:

• 83 stukken ruw linnen
• 12 stukken wit Vlaams linnen
• Prijs: 8,25 stuivers per el
• Totale lengte: 5842,5 el

De afspraak was dat Sweers zou betalen:

• 1000 gulden bij levering op zaterdag
• De rest op maandag

De levering werd gedaan bij herberg de Beurs van Antwerpen, maar Sweers kwam zijn betalingsverplichtingen niet na. Dit document, opgesteld op 26 februari 1652 door notaris Niclaas Kruijs, is een formele aanmaning tot betaling.

Op 7 februari 1770 verschenen voor notaris Hermanus van Heel in Amsterdam de volgende personen:

• Sijbrand Klok (weduwnaar van Anna Pieters)
• Pieter Sijbrandsz Klok (getrouwd)
• Anna Maria Bekker en Aaltje Bekker (ongetrouwde dochters van Hendrik Bekker en Geertruijd van Nesan)
• Lijsbeth Jans (weduwe van Jan Vink)

Ze verklaarden geld ontvangen te hebben van Alida Deknatel (weduwe van Hilbrand van Venhuijsen). Volgens een testament van 4 april 1736 kregen ze de volgende bedragen:

• Sijbrand Klok: 600 gulden
• Pieter Sijbrandsz Klok: 300 gulden
• Anna Maria Bekker en Aaltje Bekker samen: 100 gulden
• Lijsbeth Jans: 50 gulden

Het deel van de minderjarige Grietje Sijbrand Klok werd niet uitbetaald. De ontvangers verklaarden dat hiermee alle erfeniskwesties waren afgehandeld. De overeenkomst werd getekend in aanwezigheid van getuigen Nicolaas Huijsenbeek en Jan Koolhoff.

Op 26 oktober 1847 verschenen voor een notaris in Middelburg twee personen:

• Cornelis Quadekker, zaakwaarnemer uit Middelburg, die optrad namens Jan van 't Westeinde, een landbouwer uit 's Heer Arendskerke. Van 't Westeinde was voogd over de minderjarige Jacob Marinisse Goense.
• Gijsbert van Woerkom, een 33-jarige arbeider uit Zuilichem, die de laatste 15 maanden in Middelburg woonde. Hij was getrouwd met Jacomina Maria Gooijer.

Ze sloten een overeenkomst waarbij Van Woerkom zou dienen als plaatsvervanger in de Nationale Militie voor Jacob Marinisse Goense. De voorwaarden waren:

• Van Woerkom zou 320 gulden krijgen, waarvan hij al 20 gulden had ontvangen
• De resterende 300 gulden zou in maandelijkse betalingen van 5 gulden worden uitbetaald aan zijn vrouw Jacomina Maria Gooijer
• De eerste betaling zou plaatsvinden op 1 juni
• Als de diensttijd langer dan 5 jaar zou duren, zouden de maandelijkse betalingen doorgaan tot het einde van de dienst
• De betalingen zouden stoppen zodra Van Woerkom met onbepaald verlof zou gaan
• Wijzigingen in het contract waren alleen mogelijk met goedkeuring van de voorzitter van de Militieraad in Middelburg

Op 24 mei 1901 verschenen voor notaris Adam Hendrik Joseph Kussel in Geleen:

• Alphons Meijs, schoolhoofd te Lutterade, gemeente Geleen
• Maria Schrynemakers, zonder beroep uit Geleen

Ze verklaarden te willen trouwen onder de volgende voorwaarden:

• Er zou een gemeenschap van winst en verlies zijn volgens artikel 210 van het Burgerlijk Wetboek
• Hun persoonlijke bezittingen en erfenissen blijven privé, tenzij anders bepaald door de schenker
• Ze geven elkaar het eigendom van roerende zaken en levenslang vruchtgebruik van alle andere bezittingen na overlijden

De akte werd ondertekend in aanwezigheid van getuigen Jan Beaumout (onderwijzer) en Hubert Lemmans (herbergier) uit Geleen. Het document werd geregistreerd in Sittard op 5 juni 1901. De kosten waren 8 gulden en 60 cent.

Op 8 mei 1901 verscheen voor notaris Adam Hendrik Joseph Kussel in Geleen de notarisklerk Pieter Joseph Meys uit Geleen. Hij handelde namens Marie Antoinette Maurissen, weduwe van Armand Firmin Coupez uit Sint-Gillis. Dit was vastgelegd in een volmacht van 14 maart 1901 voor notaris Lagasse in Brussel, geregistreerd in Sittard op 22 april 1901.

Er werden twee verkopen gedaan:

• Aan landbouwer Christiaan Lenaarts uit Riemst: een stuk bouwland in Riemst aan de Mheerestraat (kadastraal A792a) van 43,60 are voor 864 gulden
• Aan Josephina Beckers, weduwe van Joseph Rubers, uit Bilzen: drie stukken bouwland in Mopertingen voor 1080 gulden:
  • Achter de Boelhof (A497): 25,50 are
  • In het Mopertingerveld (B671): 20,10 are
  • In het Mopertingerveld (B648): 22,10 are

De kopers mochten het land in gebruik nemen vanaf 1 oktober 1901. Ze moesten dan ook betalen bij de notaris in Geleen. Bij niet-betaling mocht de verkoopster het land openbaar verkopen.

De akte werd opgemaakt in Maastricht met als getuigen Joannes Poosten (koffiehuishouder) en Jacques Schiffeleers (koffiehuisbediende), beiden uit Maastricht. De akte werd geregistreerd in Sittard op 20 mei 1901.

Op 13 maart 1907 kwamen de volgende mensen overeen bij notaris in Geleen:

• Maria Sibilla Strijdhagen, met haar man Hubert Soons
• Pieter Paulus Tummers
• Hubert Strijdhagen
• Elisabeth Kenten, weduwe van Mathijs Schulkz
• Johanna Hamers, weduwe van Martinus Kusters
• Anna Catharina Fort, weduwe Casseberg
• Hubert Lahaije, getrouwd met Maria Catharina Derhaag

Deze landbouwers uit Krawinkel in de gemeente Geleen spraken af dat ze:

• Een gezamenlijke waterput zouden aanleggen op het perceel D2639
• Alleen bewoners van hun huizen mochten water uit de put halen
• De meerderheid bepaalt hoeveel iedereen moet bijdragen aan de kosten
• Wie niet betaalt, mag geen water meer halen
• Water doorgeven aan anderen is verboden
• Vuil in de put gooien is verboden
• Als huizen later worden gesplitst, mag maar één gezin water halen
• Een mogelijke toekomstige zuivelfabriek in Krawinkel mag tegen betaling water halen

Op 24 september 1737 werd Klaas Kruyer benoemd tot uitvoerder van een erfenis in Hulsen. Hij kreeg de opdracht om de nalatenschap te beheren.

De handelaar Cornelis Visch stuurde het overgebleven zilver naar Kasimbazar. De oude muntmeester Maneth Mouraath, die altijd een goede vriend van de Compagnie is geweest, vroeg zijn positie terug. Hij zou volgens zijn brief de Compagnie weer steunen zoals hij eerder deed. De nabab Hackidetchan kreeg een mooi geschenk voor zichzelf en zijn meester. Daarna heeft hij de Compagnie niet meer lastiggevallen. Men weigerde hem 2000 tola Japans zilver omdat hij eerst het zilver wilde hebben en daarna pas de prijs wilde bepalen. Als hij met de vertegenwoordigers van de Compagnie had willen onderhandelen en direct had willen betalen wat de Compagnie ervoor kreeg in de munt, was er geen probleem geweest.