Transcripties » Recent gemaakte samenvattingen van herkende teksten

Op 5 februari 1665 schreef ambassadeur Jacob Boreel een brief uit Moskou over onenigheid met Zweedse ambassadeurs over drinkgewoontes. Hij beloofde binnenkort om een nieuwe audiëntie te vragen.

Op 23 maart 1665 werd een bericht gestuurd over het versterken van compagnieën met 39 soldaten, een sergeant en een tamboer. Dit werd ondertekend door Aeret van Blaumont namens de Staten van Holland en West-Friesland.

Er was correspondentie met de koning van Polen, Johannes Casimirus, die de vriendschap met de Verenigde Provinciën wilde versterken. Hij stuurde een vertegenwoordiger die vertrouwd was met de gewoontes van het land.

Jacob Bonser, raadslid van Gouda, werd voorgedragen om vanaf mei de plaats in te nemen van Gerridt Cincq in het Admiraliteitscollege van Amsterdam.

Jeremias Lukijn en zijn vrouw Anna Maria van der Heijden verschenen voor notaris David Doornick in Amsterdam. Anna Maria was, samen met haar broer, erfgenaam van haar overleden vader Pieter van der Heijden de Oude (zilversmit in Hanau, Duitsland) en haar moeder Maria de Waijer. Ze gaven een volmacht aan Anna Maria's broer Pieter van der Heijden om:

• Alle openstaande schulden en rechten van de erfenis te innen
• Zaken af te handelen met de kinderen en erfgenamen van hun vroegere voogd Francois van Komen
• Rekeningen goed te keuren of te betwisten
• Geschillen te schikken
• Hun huizen en grond in Hanau en Frankendael te verkopen
• Verkoopaktes te tekenen
• Zo nodig rechtszaken te voeren

Ook hadden ze recht op een erfenis van Anna Torekens, de weduwe van Pieter de Waijer, hun grootmoeder van moederskant.

Op 3 januari 1651 kwamen verschillende bestuurders bijeen, waaronder D'Erveth, Bronckhorst, Wemmel en anderen. De notulen van de vorige dag werden doorgenomen en goedgekeurd.

Op 4 januari 1651 werd een verzoekschrift behandeld van Chenrick van Hillensberch, oud-burgemeester van Mastricht. Hij had eerder een rechtszaak gewonnen tegen Pieter de Bert, Hendrik van den Broeck en Lodewijk Loijens, die toen bestuurders waren van Mastricht. Ondanks een uitspraak in zijn voordeel kon hij zijn geld niet krijgen. Hij vroeg toestemming om beslag te leggen op de persoonlijke bezittingen van de veroordeelde bestuurders. Dit verzoek werd doorgestuurd naar Andree voor advies.

Er kwam ook een brief binnen van 28 december over het verlagen van de rente op leningen van admiraliteitscolleges van 6,25% naar 5%. Johan Compostel, algemeen ontvanger van het admiraliteitscollege in het noorderkwartier, had in zijn rekeningen van 1649 nog steeds het oude rentepercentage en makelaarskosten opgenomen, twaalf maanden na het nieuwe besluit.

De bestuurders van de stad Hulst meldden dat bepaalde financiële regelingen zouden aflopen op 17 januari 1734. Ze vroegen aan de Staten-Generaal om deze te verlengen. Op 12 maart 1731 kwam hierop een antwoord. Adriaan Jakob van Vlissingen, die op 4 mei 1714 was aangesteld als penningmeester van Hulst, had 860 Vlaamse ponden voorgeschoten. Hij vroeg hier zekerheid voor terug. De Staten-Generaal besloten:

• De financiële regelingen uit de resolutie van 17 januari 1734 worden met 10 jaar verlengd (van 1734 tot 1743)
• De opvolgende penningmeester moet het voorgeschoten geld terugbetalen aan de huidige penningmeester of zijn erfgenamen
• Deze terugbetalingsregeling geldt ook voor toekomstige opvolgers

De resolutie werd ondertekend door Graaf van Regteren.

Op 3 maart 1735 hebben afgevaardigden uit de provincie Friesland een besluit voorgelezen tijdens een vergadering. De Staten van Friesland stemden hiermee in met het betalen van zowel gewone als buitengewone oorlogsbelasting voor het jaar 1735. Een kopie van deze goedkeuring werd naar de Raad van State gestuurd ter kennisgeving.

Van Welderen, de eerste heer in deze vergadering, moest namens de vergadering aan de stadhouder vragen of hij kon instemmen met het voordragen van bepaalde mensen voor functies die eerder bij de opgeheven West-Indische Compagnie hadden gewerkt.

Deze sollicitanten moesten geschikt zijn voor de functies van:

• Secretaris
• Ontvanger
• Boekhouder

Als de stadhouder hier bezwaar tegen had, moest voorgesteld worden om deze banen aan te bieden aan voormalige medewerkers van de West-Indische Compagnie, in volgorde van anciënniteit. Dat betekende dat:

• De oudste advocaat secretaris zou worden
• De oudste kassier ontvanger zou worden
• De oudste boekhouder boekhouder zou blijven

Van Welderen moest vervolgens het antwoord van de stadhouder terugrapporteren aan de vergadering op 4 januari 1792.

De volgende betalingen werden gedaan:

• Aan Willem Strijckers werd 10 pond betaald voor een jaar werk als belastinginner, verschenen op 13 mei 1732
• Aan ondermajoor van der Spriet werd 3 pond betaald voor bewezen diensten, volgens besluit van 29 juni 1723
• Aan Cornelia Bert werd 5 pond betaald na goedkeuring van haar verzoek
• Aan notaris Boon uit Rotterdam werd betaald voor het doen van een aanzegging aan kapitein Obreen
• Aan Jacob Boudewijn werd betaald voor verlichting en olie voor de stad
• Er werden enkele kleine bedragen betaald voor stadszaken
• Het totaalbedrag van deze uitgaven was 149 pond, 1 shilling en 8 penny

Op 13 februari 1786 om 20:00 uur kwamen voor notaris Jan Smits uit Utrecht in Veenendaal twee mensen:

• Gijsbert van Haaren
• Hendrijntje van Engelenburg

Dit echtpaar woonde in Veenendaal, dat onder het bestuur van de stad Rhenen viel. Ze waren bij hun volle verstand en wilden een testament maken. Ze trokken daarbij al hun eerdere testamenten en wilsbeschikkingen in.

Johannes van Santen en Gerrigje van Santen zijn overeengekomen dat zij afziet van alle aanspraken tegen hem nadat zij in september 1783 een zoon had gekregen. Als compensatie betaalde hij haar 26 gulden en 5 stuivers, die zij heeft ontvangen. Ook werd hiermee het eerdere verzoek van 31 januari 1786 bij de rechtbank van Rhenen ingetrokken. Dit verzoek betrof het tegenhouden van Johannes van Santen's huwelijksafkondiging door de predikanten in Rhenen en Veenendaal.

De overeenkomst werd getekend in Veenendaal in aanwezigheid van getuigen Adrianus van Delwijnen, Isaacus Smits en Jacobus van Dijk.

Op 9 februari 1786 verschenen bij notaris Jan Smits van Utrecht in Veenendaal de volgende personen:

• Johannes van Santen als vader en voogd over zijn minderjarige dochter Gerrigje van Santen
• Jacobus van Dijk, weduwnaar van Willemijntje van Eep

Ze kwamen samen om problemen en rechtszaken te voorkomen omdat Jacobus van Dijk met Gerrigje van Santen seksueel contact had gehad.

Op 7 januari 1711 verscheen voor notaris Dirk van der Groe in Amsterdam de koopman Gerard Teschouw. Hij verklaarde dat hij een schuldbewijs had overgedragen aan Frans van de Velde. Dit schuldbewijs was:

• 1000 gulden waard
• Afgegeven door de Admiraliteit
• Bij ontvanger Wegbels Slicher
• Gedateerd op 31 oktober 1710
• Goedgekeurd door de Admiraliteitsraden op 4 november 1710

Teschouw verklaarde dat hij het schuldbewijs had overhandigd aan Van de Velde en dat hij de volledige betaling had ontvangen. Van de Velde kreeg hiermee alle rechten op het schuldbewijs en de nog te ontvangen rente. Deze overdracht werd vastgelegd in aanwezigheid van getuigen Deeger Buijs en Dirk Pele.

Op 20 mei 1712 hebben verschillende mensen een verklaring afgelegd bij notaris Gerard van Esterwege in Amsterdam. Het gaat om de volgende personen:

• Lijsbet Rijnders, weduwe van Marcus Bijrse, kastelein aan de Leidse Gracht
• Catrijn Lempjes, haar dienstmeid
• Gerardus Frans Anthonij Both vander Een, die bij Lijsbet Rijnders logeerde
• Adriaen van Aveelderen, die buiten de Leidsepoort woonde
• Marten Ros van de Buitensingel
• Cornelis Vermeulen van de Leidse Gracht
• Joseph van der Velde, soldaat in de compagnie van kapitein Burg

Ze legden deze verklaring af op verzoek van hoofdofficier Ferdinand van Collen, heer van Guntersteijn en Tienhoven. De eerste drie verklaarden dat op 16 mei rond 4 of 5 uur 's middags vier dronken mannen naar de woning van Lijsbet Rijnders kwamen. Ze vroegen om drank, maar Lijsbet weigerde dit omdat ze al dronken waren. Catrijn Lempjes ging toen in de toonbank zitten.

Op 27 juli 1785 hebben drie mensen een verklaring afgelegd voor notaris Staac Penning Junior in Schiedam. Dit waren Dirk Engering, Johannes Ulrich en Jacobus Lewis. De eerste en laatste woonden in Schiedam, de tweede in Rotterdam. Ze legden deze verklaring af voor Nicolaas Verkade, die getrouwd was met Jacoba Hafnaar. Ze verklaarden dat ze Willem Ulrich, de voormalige organist van de stad, goed hebben gekend tot aan zijn overlijden in april 1785. Op 13 april 1785 bezochten ze hem tijdens zijn ziekte. Bij dit bezoek vertelde Willem Ulrich aan de eerste getuige, in aanwezigheid van Rartha Jonas, dat hij meer dan 3000 gulden had nagelaten aan de vrouw van Verkade, namelijk Jacoba Hafnaar. De tweede getuige was die ochtend aanwezig toen Pierre Lassis een document voorlas waarin 3600 gulden werd nagelaten aan Jacoba Hafnaar. Dit document werd goedgekeurd door Willem Ulrich en ondertekend door Pieter den Graaf en Pierre Lassis. Willem Ulrich heeft dit daarna nog vaak verteld. De derde getuige hoorde in de middag van 13 april 1785 van Willem Ulrich dat hij 3600 gulden had nagelaten aan Jacoba Hafnaar, en dat hij geen rust had gehad totdat dit geregeld was.

Er worden verschillende bezittingen en schulden opgesomd uit een boedel:

• Een schriftelijke schuldbekentenis (obligatie) van Cornelis Verkade ter waarde van 250 gulden van 14 oktober 1763
• Een schriftelijke verklaring waarin Elisabeth van der Spit, weduwe van Pierre Balset, erkent 100 gulden van haar moeder te hebben ontvangen
• Contant geld ter waarde van 86 gulden
• Diverse meubels in de bovenkamer:
  • Een bed met hoofdkussen
  • 2 kussens
  • 3 dekens
  • 2 gordijnen met strook
  • Enkele vloermatten
  • Een strohoed

Op 21 juli 1784 verscheen Isaac Penning Junior, notaris van het Hof van Holland, in Schiedam. Nicolaas Verkade, jeneverbrander uit deze stad, gaf aan dat hij voor zijn jeneverhandel een overeenkomst wilde aangaan met Leendert Sool en Cornelis Ruighart, ook jeneverbranders. Hij wilde hen volmacht geven om:

• Zijn zaken waar te nemen onder de bedrijfsnaam 'Nicolaas Verkade'
• Jenever te maken en te verkopen
• Graan en kolen te kopen
• Drank en spoeling te verkopen en geld te ontvangen
• Huur te innen van zijn bezittingen
• Reparaties uit te voeren aan zijn gebouwen
• Nieuwe verhuur te regelen
• Zijn vorderingen te innen
• Geschillen op te lossen
• Rechtszaken te voeren
• Zijn branderij en huizen bij het marktveld te verkopen als zij dat nodig achten

• Hendrik van Diets krijgt 1331 gulden en 18 stuivers
• Jan Bolman krijgt 798 gulden
• Martinus van der Schalk krijgt 197 gulden en 4 stuivers
• Nicolaas Verkade krijgt 414 gulden
• Hendrik Bredero krijgt 3105 gulden
• Elisabeth en Abraham Huigen krijgen samen 1552 gulden en 10 stuivers
• Nicolaas Verkade krijgt nog eens 1299 gulden

De erflater bepaalde dat de volgende bedragen moesten worden verdeeld:

• 2600 gulden voor de wettige erfgenamen van de overledene
• 3000 gulden voor Andries Verboon of zijn wettige erfgenamen
• 3000 gulden voor Anna Verboon (weduwe van Abel Uiterweer) of haar wettige erfgenamen
• 2200 gulden voor elk van de 5 kinderen van haar overleden neef Michiel Verkade, namelijk:
  • Nicolaas Verkade
  • Anna Verkade (getrouwd met Krijn de Jos)
  • Maria Verkade (getrouwd met Leendert Kool)
  • Catharina Verkade
  • Krijntje Verkade (weduwe van Dirk Burgerhout)

Als een of meer van deze kinderen zijn overleden maar wel wettige erfgenamen hebben nagelaten, dan gaat het geld naar die erfgenamen. Als er geen erfgenamen zijn, vervalt het erfdeel.

Op 16 augustus 1788 legden twee getuigen een verklaring af voor notaris Jozua Willem Roekwater in Schiedam. Dit waren Philippus van Hoven, meesterkuiper, en Jan Cromvinger, marktschipper op de route Schiedam-Delft en terug. Ze verklaarden op verzoek van Nicolaas Verkade, een jeneverproducent uit Schiedam, het volgende:

• Van Hoven had op 31 juli zes vaten jenever gecontroleerd en klaargemaakt voor verzending naar Vlissingen
• De vaten waren genummerd 4, 8, 12, 18, 23 en 27
• De vaten waren eigendom van Verkade
• Van Hoven controleerde gewoonlijk de vaten op lekkage nadat ze in de boot waren geladen

In 1613 werd er aan Nicolaas Verkade uit Rotterdam een bedrag van 2200 gulden betaald. In 1614 werd aan Leendert Kool, die getrouwd was met Maria Verkade uit Schiedam, een bedrag van 6600 gulden betaald. Ook werd er een betaling gedaan aan Krijntje Verkade, die weduwe was.

Op 10 november 1732 deserteerde de trompetter Albertus Haakmeester uit 's-Gravenhage. Op 18 november kwam er een brief van luitenant Vermher uit het kamp te Rheelij waarin stond dat alles goed was en er niets belangrijks was gebeurd. Op 19 november vertrok opperhoofd De Munt naar Fettuwa met 10 mannen die van de Engelsen waren teruggekomen.

Het gemeentebestuur van Amsterdam heeft op 26 april 2001 een bestemmingsplan voor het Oosterdokseiland voorgelegd. Dit gebied wordt begrensd door:

• het IJ in het noorden
• de Oosterdoksdoorgang in het oosten
• het Oosterdok in het zuiden
• de Oostertoegang in het westen

Het plan lag ter inzage van 14 december 2000 tot en met 10 januari 2001. Hierop zijn zienswijzen ingediend door:

• mr. C. Sjenitzer namens verschillende personen waaronder D. Büchele, F. den Uyl, D. van Beest, T. van Beest, L. de Waal, M. Reynen, J. Donker en T.C. van der Pijl
• mr. C. Sjenitzer namens de Stichting Motor Chartervaart Nederland te Sneek, de vereniging Motor Chartervaart Amsterdam en A. Sieben te Venlo
• mr. ing. J.S. Haakmeester namens de Stichting De Ruijterkade, Rami Amsterdam BV en Rigo Research & Advies BV
• F.J. Colon

Het document is ondertekend door secretaris E. Gerritsen en burgemeester M.J. Cohen en verscheen op 2 mei 2001.

Op 24 augustus 1846 tekenden meerdere mensen een verklaring om Zacharius Anne Eekhout, procureur te Haarlem, te machtigen. Hij kreeg toestemming om namens hen aanwezig te zijn bij het opstellen van officiële documenten voor een nieuwe verzekeringsmaatschappij. Deze zou de 'Haarlemsche Brandverzekering Maatschappij' gaan heten.

De statuten waren al vastgesteld en naar de koning gestuurd voor goedkeuring. Eekhout mocht ook:

• Deelnemen aan de maatschappij voor de ingeschreven aandelen
• Meewerken aan een regeling voor de beloning van directeuren
• Documenten ondertekenen
• Een adres kiezen
• Alle andere nodige handelingen verrichten

Dit document werd in Haarlem ondertekend in september 1846. Onder de ondertekenaars waren J.W. Gekkint, J.W.G. Eekhout, Thomas Hillorst-Nieuwland, Christiaan Julius Philip en Lodewyk Portman uit Alkmaar.

Op 23 juli 1845 werd in Haarlem een contract voor plaatsvervanging bij de nationale militie opgesteld door notaris AEgidius Walaardt Sacré. Het ging tussen:

• Hermanus Ioannes Leuring, kantoorbediende uit Amsterdam, die optrad namens Petrus Hendricus Verberne (dienstplichtig met lotnummer 3804)
• Nicolaas Jacob Slemmer, metselaar uit Amsterdam, die als plaatsvervanger zou dienen

Slemmer had deze kenmerken:

• Geboren in Amsterdam op 22 augustus 1821
• Zoon van Hendrik en Anna Geertruigs Haakmeester
• Lengte: 1.69.3
• Uiterlijk: vol gezicht, breed voorhoofd, grijze ogen, grote neus, gewone mond, rond kin, blond haar en blonde wenkbrauwen

De provincie Noord-Holland had de plaatsvervanging goedgekeurd. De dienstplichtige had 25 gulden betaald aan de belastingontvanger in Haarlem. Voor deze plaatsvervanging zou Slemmer 130 gulden ontvangen na de volledige diensttijd.

Op 25 mei 1898 is in aanwezigheid van notaris Johannes Reeeringh van Loenen te Dwingelo en twee getuigen (Mejer Rezeveld en Johannes Louis Aukes) een testament opgesteld. Leintje Kresze, weduwe van Derle Brugman, wonend te Frederiksoord, heeft haar testament laten opmaken. Ze benoemde haar neef Johannes Haakmeester uit Frederiksoord als enige erfgenaam. De notaris heeft het testament voorgelezen aan Leintje Kresze, die ermee instemde. Door zwakte kon ze niet zelf tekenen. De getuigen en de notaris hebben het document ondertekend. Het testament is geregistreerd in Meppel op 13 juni 1898. De kosten waren 3 gulden en 60 cent.

Op 5 maart 1733 werd uit Bengalen bericht dat volgens het opperhoofd De munt de vloot rond 23 maart richting Houghly zou vertrekken, maar dit was nog onzeker. Er waren 10 mensen van de Engelsen overgekomen, waarvan de namen en geboorteplaatsen later zouden worden doorgegeven.

De volgende mensen waren overleden:

• Op 23 oktober: kanonnier Jan Matthijsz de Bruijn uit Amsterdam
• Op 25 oktober: soldaat Hendrik Wigman uit Altemark
• Op 25 oktober: sergeant Louis de Tarraques uit Duinkerken, die eerder zwaar gewond was geraakt door een tijger

Geen van hen had een testament gemaakt. De sergeant had wel wat bezittingen nagelaten die bewaard en verzegeld waren. Op 10 maart was trompettist Albertus Haakmeester uit 's-Gravenhage weggelopen.