Nedergerechten inschrijving (vonnis) op te Wijmbritseradeel

Vermeld

• Jan Goslicks, optredend voor de gedaagde
• Hugo Wpkes, voormalig pastoor Tjalhuizum van beroep
• Wpke Aenes, vorig gebruiker sate

Eiser

• Frans Abbes, als kerkvoogd van Tjalhuizum
• Gauke Aesges, als kerkvoogd van Tjalhuizum

Gedaagde

• Douwe Allinga, wonende te Tjalhuizum

Opmerking

buitengewone zitting. eisers willen dat het mandaat verkregen bij dit gerecht met de redenen daarin vermeld van kracht verklaard wordt [tegen Douwe Allinga] en dat Douwe daarop veroordeeld wordt het stuk land daarin vermeld en omschreven ongemoeid en ongebruikt te laten en bij gebruik daarvan de vruchten daarvan bijvoorbeeld 4 voudig of ten minste dubbel te vergoeden. Jan Goslicks, namens de gedaagde, stelt dat hij en zijn voorvaderen meer dan 50 jaar of sinds mensenheugenis het stuk land bij de vs sate rustig en vredig gebruikt en bezeten hebben, waarbij eens tussen w. Vrouck, moeder van Jan Goslicks enerzijds en w. mr. Huge Wpkes destijds pastoor van Tjalhuizum namens de kerk aldaar anderzijds door dit gerecht vonnis gewezen is waarbij mr. Hugo wilde dat het stuk land vrij gelaten en ontruimd werd, maar deze daarin niet ontvankelijk verklaard werd. Dus hadden eisers Douwe, die uit naam van Jan de sate gebruikt, hem niet mogen molesteren, mits hij de huur betaalt zoals de andere patroonslanden daar aan huur gelden. Gedaagde wil dat het mandaat krachteloos en van onwaarde verklaard wordt als zijnde subreptief en obreptief (slinks) verkregen. Mochten de eisers enigzins ontvankelijk verklaard worden wil gedaagde dat de eisers dan veroordeeld worden om het huis op de vs sate naar rato te betalen volgens taxatie van dit gerecht of "goede mannen", waarbij Jan Goslicks toegestaan wordt om de vruchten gedurende het proces onder borgstelling te mogen genieten. Jan Goslicks heeft zijn goederen onder dit gerecht ressorterende hiervoor borg gesteld en heeft domicilie gekozen ten huize van Douwe Allinga. In antwoord hierop repliceren de eisers dat zij hiervan niets weten en niet geloven dat vanwege Jan Goslicks voorouders enig voordeel tot de vs landen als vonnis gewezen is en mocht dat zo zijn dan hoeft men daar niet op te letten, aangezien ene Wpke Aenes enige jaren geleden als landsate van Jan Goslicks deze landen behoorlijk opgezegd zijn geweest en deze [Wpke], ondanks zijn redenen van oppositie, toch veroordeeld was deze landen vrij op te leveren. Dus hoeft er niet gelet te worden op de beweringen van Jan Goslicks, vooral aangezien deze Wpke volgens eigen zeggen deze landen uit naam van Jan Goslicks in bezit zou hebben. Toen is er geen oppositie van Jan Goslicks geweest, dus blijkt daaruit dat de eisers de possessie van deze landen genoegzaam hebben verkregen, dus heeft gedaagde die niet. Ook heeft gedaagde bekend deze landen als huurman gehouden te hebben. Met betrekking tot de betaling van het huis met de gepresenteerde borgstelling: eigenaren kunnen de vruchten genieten zonder de borgstelling van een ander. Ook op het vonnis tegen Wpke hoeft niet gelet te worden aangezien deze geen mandaat gekregen heeft om deze landen te verlaten. Gedaagde zijn conclusie aangaande de betaling van het huis moet zijn dat het betreffende land mede valt onder de bijdrage van deze sate in de schatting en alle andere ongelden. Gezien het vonnis van 9-2 laatstleden tussen eisers enerzijds en Wpke Aenes anderzijds verklaart het gerecht het mandaat van kracht en veroordeelt Jan Goslicks i.p.v. gedaagde om het stuk land ongebruikt te laten en de vruchten ervan aan de eisers te laten toekomen bij provisie en onder voldoende borgstelling van restitutie indien nodig en stopt de verdere procedure, maar reserveert Jan Goslicks recht zowel m.b.t. de betaling van het huis als de preferentie van huur. Jan Goslicks gaat in beroep.

Bronvermelding

AlleFriezen te Leeuwarden, Nedergerechten
Nedergerecht Wijmbritseradeel - Tresoar, Deel: 005, Periode: 1562-1564, Wijmbritseradeel, archief 13-45, inventaris­num­mer 005, 28 juni 1563, Recesboeken, folio 111v