On 18 November 1778 at 10 AM, Johan Gottfried Muller appeared before Commissioner Martens as a witness. He confirmed under oath that his statement from 9 October 1778 was true and that he stood by it. He also verified that a translation of his resignation from the Russian Court, which he had written himself, matched the original document shown to the commissioner. Muller identified himself as a former cellist at the Chancellery Guard in St. Petersburg.

• Jan Math Müller, Schaize Thomas Carel, Jan H=k Rultman, and many others, likely soldiers or officials.
• Roles mentioned include Commandeur (Hend=k Ch=r Hane), Zuijtenant der Indiaenen (Richard Fred=k vegt), Schippers (Theunis Dirksz Kok), and Chirurgijn (Ch=r larel kleest).
• Other roles: Corporaels (Jan H=k Ch=r roeder), Bemard heijl, Cap=t der Indiaenen (Jacob van Zoenen), and Capp=n der weije Moulatten (Anthonij zourends).
• Additional names include Hend=k Ch=r Hane, Bernard heijl, Jan H=k Ch=r roeder, and Ch=r larel kleest.
• Supplies listed: bread, meat, and other provisions like 2553 pounds of meat and 741 pieces of bread.
• Official roles: Commissaris over den Train (Jan Ligthreven), Commissaris over den Slaevenhandel (Jan N=s van Paskenborg), Fiscaal (Coermans), and Boekhouder (J. roelands).
• Other officials: Hendrikst Both, Nictael roemen, Cornelis a Tian H=k Pietsz, and Zulsz.
• Additional names: Jacob Pernerel, N=o van Spall, Jan H=k Ven Rijnens, and Mathana preaen Schooneboom.
• More roles: AdJunct Adsistenten (han L=k Gruij, Hendk de Meis), Liboruus g: Mijer, and Jan Matlias gader.
• Medical and other roles: Chirurgijns (Pieters, Jek van Erkelin), heurwvaerden (Smnas Samuel De Barrij), and Sstitut Schoudt (P=r: Thomas graval).
• Additional names: Ian Mattias Graver, Cornelis raeve, Timmenieden an Frijsen, and Cornelis Jaeve Junior.
• More roles: Smidt En Zoedemaeter (man), Kuijpen (J B: HHuijsman), and Pakker (s=t Poost Liedregt).
• Additional names: Bioomaan Iacob Icolouin, Factoor Agter het tort (J: Hoijer), and Factoor den Hato (1/8 19 lyken).
• More roles: Constaepel (Jacob weij), onder Constaepel (md=k weijk), and Cadet Cannonier (is vander veer).
• Additional names: Thijn, si man o op 24 brandt, 6 las per wigmans, and Jan: Thednis jser B: G ipen.
• More names: 17 Joh Dege rnus van der stijden, Crals w Jostrieiers, and ander gryk nraldop Jale nvool.
• Additional names: 56 keji gn / 88 Twij Fer andrres Munnik, Fred=k Herman Canens Lourensz, and 12 Litslaen Ka on it George Barende woesterzoude.
• More names: emraedvrnk Hepd=k Faben, Sergeanten andre ab stijgeman, and Johan Fred=k SSindler.
• Additional names: 2 1. Johan Jacob Schoonderph vijen, 1 P: Ph: Hagenbergh Corporaels helm Spits, and Todenoeus Airander.
• More names: e 1 /15 villem Martel ammer, willem Eends passaeten, and Jchan H=k Brill Engterink Jan.
• Additional roles: Command=r Ion het waeter folt (e Hk Fikkert), command=r In het waeter fort de graeff van Buuren (Samuel God=s wegeni), and Jacobus Winter.
• More names: anoldus van Stamn, urlingo oh=r godsaied flokvelden, and Pohan Jmatius lasten.
• Additional names: Petrus Breemer, ugust, R=r rebeldt Roelbomen Masten, and Johan Ch=r Gorster.
• More names: Battijs Smidt, „dinandt Rbou, Johan godreed, and Lohwaebe derarders koster Johan Adam Lotel.
• Additional names: Augustious Cinacno man Neba Tambours, Jacob Kust, and an Francisco Mars.

• Rations were distributed to various individuals, including commanders, soldiers, and other personnel. Some notable names and roles include:
  • W„m Meller, Johan fr. ringh, Ulrion Stober, Johannes Johr, Cart Ferdinand Graffon, and Johan Aphark Jutsten as commanders or officers.
  • Michiel de Groot as Commander at the Ostrunt and Iohannes Franken as Commander at the Westpent.
  • Bastiaan Pretersz as Captain of the free Negroes, Nicolaas Senjoor as Captain of the free Mulattos, and Domingo Hernandi Luiterant of the Indians.
  • Other roles included sergeants, corporals, carpenters, bakers, blacksmiths, and factors such as Godt. Jfrael hoyer at Hato.
• The rations included:
  • 2415 portions of bread.
  • 58 portions for those who only drew bread.
  • 6 pounds of meat for those who drew meat.
  • 23.5 cans of grain and 10¾ pans at 2 loaves each, totaling 695 loaves.
• Additional personnel listed include:
  • Adriaan Propheet, Johannes Tammen, Hendrik Jochemus, and Ands herhuyzen.
  • Martinus Oesterreich as a surgeon, hendrik van Erkelens as a bailiff, and And.s Beaujon as a substitute sheriff.
  • Jan rolies as supervisor of foreign vessels.

• A request was read from J. P. Muller and J. F. Muller, and Mr. M. Lamaison regarding the estate of Hendrik Schoonderbeek. They reported finding an unpaid bill from 1786 and 1787 for repairs to company buildings (now state-owned), amounting to ƒ281. They requested authorization to pay this bill upon examination and agreement.

• A request was read from J. F. Muller and Mr. M. Lamaison, executors of Hendrik Schoonderbeek's estate. They stated that according to the will (dated 14 November 1793, witnessed by C. I. A. Stackman), a freed slave named Jennij was bequeathed three slaves—Soe, Susanna, and Marianna—as well as half of Concession No. 67 in Sabroek (north of Agter Dam), including its buildings.

• A bond dated 4 May 1787, where A. van der Burg owed Hendrik Schoonderbeek ƒ400 for half of Jennij's freedom, which remained unpaid.
• A receipt dated 1 November 1788, where Hendrik Schoonderbeek acknowledged receiving ƒ800 from Jennij, freeing her from slavery.

• Declare Jennij free, allowing her to enjoy the benefits of freedom, or
• Confirm she lacked the necessary requirements, leaving her in slavery to avoid legal consequences.

Op 6 juli 1700 bevestigde Hendrik Jan Bos, rechter in Oldenzaal, dat Berendina Scholten, weduwe van Gerrit Wolters uit Nijstad, voor hem en de keurnoten G. W. Stork en Berend Berghuis verschenen was. Zij verklaarde, bijgestaan door Jan Weling als haar voogd, dat zij als voogdes van haar minderjarige kinderen een stuk land genaamd de Wolters Plaats in Nijstad had verkocht aan Gerrit Finselboer en Jenne Engbers, zijn vrouw. De koopsom was 1000 Carolusguldens. Dit geld werd gebruikt om een lening af te lossen bij de weduwe Ensman. Omdat de kopers de volledige koopsom hadden betaald, deed Berendina Scholten afstand van alle rechten op het land en droeg het over aan de kopers en hun erfgenamen.

Op 20 juli 1700 bevestigde Hendrik Jan Bos opnieuw als rechter in Oldenzaal dat Hendricus Rotgers uit Borne en zijn vrouw Johanna Escherink voor hem en de keurnoten Abraham Maguel en Jannes Wormsbach verschenen waren. Zij erkenden een lening van 150 gulden te hebben ontvangen van Jan Mulder. Zij beloofden deze lening te verrenten tegen 3% per jaar, mits ze binnen een jaar na de vervaldatum betaalden. Als ze dat niet deden, zou de rente 4% bedragen. De lening kon een half jaar voor de vervaldatum worden opzegd. Als onderpand stelden zij een half stuk zaai- en hooiland beschikbaar, gelegen naast het land van Hermen Wessels en aan de beek. Dit land was al deels verpand door de moeder van Hendricus Rotgers.

Op 15 mei 1771 in Oldenzaal bevestigde Hendrik Jan Bos, rechter, dat Jan de Reuver voor hem en assessoren Jan Weling en Abraham Maguel had verklaard een stuk land genaamd de Katermate in Bonnigen te hebben verkocht aan Hermen Grote Hulst. Het land lag bij Katerstede Ekelhoff in de mark van Bonnigen, grenzend aan Hobbelink maat, de landerijen van de grote Hulst en ’t Veld. Jan de Reuver ontving een bedrag, waarvoor hij alle rechten op het land aan Hermen Grote Hulst en diens erfgenamen overdroeg.

Op 29 mei 1771 in Oldenzaal bevestigde Hendrik Jan Bos als rechter dat Gerrit Tinselboer en zijn vrouw Jenne Engbers voor hem en keurnoten Jan Weling en Arnold Bloemen Junior hadden verklaard. Zij gaven de helft van de Woltersplaats in de Nijstad af aan Gerrit Jan Vloed Scholthe, Jan Scholten (als voogden voor de minderjarige kinderen van Gerrit Wolters) en aan de volwassen dochter Janna Wolters. Dit land had Gerrit Tinselboer in 1767 gekocht van Berendina Scholten, weduwe van Gerrit Wolters, en was op 6 juli 1767 officieel aan hem overgedragen. De overdracht gebeurde volgens een eerdere afspraak van 15 augustus 1770 en een deelbrief van 26 december 1770. Gerrit Tinselboer en Jenne Engbers ontvingen geld voor de verkoop, waarvoor zij alle rechten op het land overdroegen. Omdat Jenne Engbers niet kon schrijven, tekende Jurriaen E. Krop in haar naam.

Op 11 maart 1740 werd het testament geopend in aanwezigheid van Theod. Ligtenberg, zijn vrouw Arnoldus en Evert Jan Strabij. Sijnde Sullenberg tot Den Venter was afwezig. Dit gebeurde voor het gerecht op Arninkhof om 14.00 uur.

Joan Nilant, rechter, en de gerechtsassessoren Dr. G. W. Stork en J. E. Crop waren hierbij betrokken. Antoni Borgerink, rechter namens de Ridderschap en steden de Staten van de provincie van Overijssel in Oldenzaal, bevestigde dat het testament voor hem en de gerechtsassessoren was opgesteld.

De brief was ondertekend door L. A. Siccama en Al. van Niemselij namens het ebunt Collegie.

• Pmmis van de navolgeerde Ammillatien At Aanizaal Tromp
• J. van Subergen
• Dionisia Catharina S. Werkelbach van den Serenstel
• Fagel H. A. Mnaap
• Bilderdijk A. Vietor
• Jacoba Helena J. J. Smart
• Maria Diederika es. van Marion
• Se. Meppelder Jacobus Martinus
• A. Wiederraar Pornelis Smit
• van Galen l. B. Brandligt
• heemans hoop G. A. N. Ohaff
• Stad Doctum H. B. A. Paahi

Volgens een factuur van 3 april 1651 moesten de goederen worden gecontroleerd op de hoeveelheden die in de boeken stonden. Bij het onderzoek in Meppel bleken er 168 eenheden van een bepaalde stof aanwezig te zijn.

De goederen werden beoordeeld en de hoeveelheden werden genoteerd.

Het testament werd opgesteld door de notaris en voorgelezen aan Fallegien Mooij. Zij bevestigde dat dit haar laatste wil was. Dit gebeurde in aanwezigheid van de getuigen Pieter Post Uiterweer (griffier bij het kantongerecht) en Willem Christiaan Kimmijser Junior (notarisklerk), beide woonachtig in Schiedam.

Hierin liet hij zijn deel van de gemeenschappelijke inboedel en onroerende goederen na aan zijn vrouw, Follegien Mooij. Ook alles waarover hij volgens de wet mocht beschikken, liet hij aan haar na, zonder uitzonderingen.

Het testament werd opgesteld door de notaris, voorgelezen en door Folkert Meppelder bevestigd als zijn laatste wil. Dit gebeurde in aanwezigheid van de getuigen Pieter Post Uiterweer (griffier bij het kantongerecht) en Willem Christiaan Kunnijser Junior (notarisklerk), beiden uit Schiedam.

The writers expressed their loyalty and reported that they had not heard of any major events since their last letter on 28 April 1722. They mentioned the treachery of Pieter Erbervelt and his accomplice but had no news of any local unrest. They promised to follow orders and remain vigilant, as hidden enemies can be more dangerous than open ones.

The letter also noted that the wife of Captain Legrand was traveling to Batavia on a Dutch ship, and they had given her 22 guilders for expenses.

In a postscript, they added that the son of the king or the youngest brother of Pangeran Katue, named Pangerang Ardij, had married one of the daughters of the Pannambahan on 29 April 1722. The Pannambahan himself was also supposed to get married on that day, and there was a celebration with all the nobles.

The letter was signed by A. van Tets, I. Legrand, Jan Timotheerman, Philip de Waal, and S. M. Hoogerwerff.

Another letter was sent from Batavia to Henric Zwaardecroon and the Council on 11 May 1722, acknowledging the receipt of the previous letter.

Lourens Charles zei dat hij de wisselbrief nog niet kon betalen, omdat de lading garens waar de wisselbrief op gebaseerd was, nog niet in Amsterdam was aangekomen. Hij beloofde wel dat hij de wisselbrief en andere openstaande bedragen zou betalen zodra de garens waren geleverd.

De notaris stelde een akte op om Barent Hellema te beschermen. Hierin stond dat Lourens Charles verplicht was om de wisselbrief te betalen, inclusief alle kosten, schade en rente. Als Lourens Charles niet betaalde, kon Barent Hellema dit verhalen op de trekkers en acceptanten van de wisselbrief.

De wisselbrief luidde als volgt: op 16 juli 1664 in Bremen moest Barent Hellema 575 Carolusgulden betalen op zicht.

Since the deadline for conversion was included in the subscription without warning that it would be final, could this provision from the bankers' prospectus be binding on the State of the Netherlands to reject a later conversion as conflicting with Article 5 of the agreement ratified by the Legislative Power on 8 December 1568?

Poolman, Pippel & Co. hoped that the question would be answered in the negative. They argued this would benefit foreign holders of the 1567 bonds, who might justly complain that the conversion deadline was unknown and repeatedly pressed them on the matter. Additionally, the conversion would greatly benefit their company, allowing them to manage with an annual lottery. If, however, the colonial authorities insisted on their view, the company would also have to hold a lottery for the 1667 bonds, potentially causing confusion in the allocation of funds for amortization between the two loans. The 1669 loan stipulated that the previous loan should be fully repaid by the start of amortization.

They added that the discussed conversion would bring significant advantages in terms of trust if the authorities allowed them to act as stated in their previous letter. They authorized their agent in Amsterdam to hold the 1667 bonds from the 1660 loan at their disposal for exchange with a certain number of bonds from the 1667 loan of the Nederl. Pd. Soorid. Maats..

The other party initially refused. However, after further consideration and the return of the goods (10 packs), they agreed to a new price: ƒ 140.15 (or ƒ 843.15 total) for the first pack and ƒ 134.9 (or ƒ 806.5 total) for the second pack, based on the receipt of the first shipment from Pulicat.

Following a petition from the farmers of EComp.'s island Erikan in September of the previous year, due to illness, it was decided on 20 April and communicated by letter on 14 May that they could be temporarily released under proper caution and surety for their obligations. However, the supervisor of the island, Pieter Elsevier, had already, either on the date or a few months prior, deemed it fit to release these people on their own recognizance by authority.

The reasons for this will be examined further. Additionally, in the unresolved matters of this office, the required redress has not yet been addressed by the honorable Bernard Phoonsen, Extraordinary Council of India, as the investigation and further necessary actions were postponed until his personal arrival. This matter is humbly referred to the previously mentioned report concerning the follow-up on the recommendations to his honor by the honorable instructions at the respective place.

• A small diamond finger ring to her nephew Abraham Fernandes.
• All her remaining clothing (silk, linen, and wool), as well as her gold and silver jewelry and other trinkets (except those already bequeathed to others) to her sisters Tael Fernandes and Rachel Fernandes (wife of M.C. Nassij), each receiving half.
• Her half share in a house and property located in Paramaribo on Heeren Straat to her sister Tael Fernandes, provided she takes over the mortgage and repays it as her own debt.
• A diamond brooch and a diamond finger ring with a yellow stone (which she had received as a gift from her brother) to her brother Samuel Fernandes.
• Freedom to her enslaved woman named Noortje, at the expense of her estate. Additionally, all of Noortje's existing and future children were to be freed.
• If her mixed-race enslaved woman Coba and her son Jan, along with any future children born within a year of the testator’s death, wished to buy their freedom, they could do so for a sum of 2,500 guilders.
• Freedom to her mixed-race child Kekie, the daughter of her enslaved woman Cornelia, with the costs of obtaining the manumission papers to be covered by the estate or someone acting on its behalf.
• If the freed mixed-race woman Judie van Zehusschen wished to buy her enslaved girl named Selfie, she could do so for 800 guilders.
• A request that any claims found against her estate not be legally pursued against her brothers and sisters for at least the first two years after her death. Instead, efforts should be made to settle these claims amicably, in a manner consistent with both their interests and those of her estate.

The letter also mentioned that times were difficult for traders in Cumbawa. This was confirmed by Crain Taliwan, brother of the king of Cumbawa, who arrived safely on 1 July. However, on 13 July, Crain Taliwan was murdered in his home in Bontouale by Radin Sangelea, a relative of the king of Srembawes. The murderer was soon executed by the king of Cumbawa and his officials, to whom the exercise of justice had been deferred by Comptoir and Bonij.

Additionally, the queen of Cumbawa died in her residence on 20 July. These events might cause unrest in Cumbawa.

The letter also discussed issues with Elkat, who refused to obey their old regent Jenellij pekat and instead wanted Fenellij Core, whom they considered the rightful heir, as their regent. They claimed this was to avoid excessive taxes imposed by Dompose Jock and Turelij gampo.

The E Comp=e stated that it was not their place to intervene in the affairs of the subjects whenever they refused to obey their lord, especially when the complaints were vague and lacked specific details about the taxes.

1708-08-08, Lissabon: De Marquis de Fronteira heeft een aanval op vijandelijk gebied uitgevoerd, maar aan de grenzen van Portugal is verder niets gebeurd. De heer Mechwin, voormalig gezant van de koningin van Groot-Brittannië, vertrekt morgen aan boord van het oorlogsschip Warspiglu om de vloot van Portugal en die van Porto naar Engeland te begeleiden. Er is grote vreugde over de overwinning van de Geallieerden bij Oudenaarde. De Grave van Galloway heeft ter ere hiervan een banket gegeven voor de ministers en andere hoogwaardigheidsbekleders.

1708-08-13, Madrid: Het leger van de Hertog van Orléans is op 2 augustus in Agramunt aangekomen. Een detachement is naar Balfagier gestuurd om de rivier de Segre te beveiligen. De troepen die door Admiraal Lake uit Italië naar Catalonië zijn gebracht, zijn bij Santa Colonna aan land gegaan en hebben zich aangesloten bij het vijandelijke leger onder Grave van Starremberg, dat nu 10.000 man sterk is. Er wordt gevreesd dat dit leger iets tegen de Geallieerden zal ondernemen, maar volgens de laatste berichten kamperen de vijanden nog steeds bij Santa Colonna.

Door een aanval van de Portugezen met 2.000 soldaten op Gibraltar zijn de inwoners van Sevilla niet zo geschrokken als de Hertog van Ossuna in zijn brieven aan het hof heeft doen geloven. De hertog dacht namelijk dat het detachement sterker was en dat de vijandelijke vloot iets tegen Cádiz zou ondernemen, wat hem vanuit Gibraltar was geschreven.

In Madrid is alles rustig. Het hof lijkt meer bezig met het vinden van geld dan met oorlogsvoering. De Marquis van Santiago (ook bekend als Salineró) is ontheven van het voorzitterschap van de Cruzada ten gunste van de Alcayde van de Advana, die hiervoor 65.000 dubloenen heeft betaald. Ook zijn de geestelijken, met toestemming van de paus, verplicht bij te dragen aan de oorlogskosten. Verschillende bisschoppen hebben al geld gegeven.

1708-08-15, Turijn: Vijandelijke troepen die in Peroufa en Exilles gelegerd waren en krijgsgevangenen maakten, zijn in Turijn aangekomen. De overgave van het fort Exilles aan de Geallieerden bevat de volgende voorwaarden:

• De bezetting wordt krijgsgevangen, inclusief rebellen en overlopers.
• De bagage van officieren en soldaten blijft ongemoeid; officieren mogen hun wapens houden.
• Bedienden van herbergen en levensmiddelenleveranciers krijgen paspoorten, mits ze geen verzet plegen.
• Alle gevangenen krijgen een escorte naar Turijn.
• De heer de Boyon, commandant, belooft alles wat hij of zijn troepen boven de contributie in geld of levensmiddelen hebben genomen, terug te geven. Wat overblijft in het garnizoen wordt als equivalent meegenomen.
• Er wordt een poort voor de troepen van de koning geopend en de bezetting verlaat de plaats de volgende dag.
• Een officier mag naar Frankrijk worden gestuurd naar keuze van de commandant. Deze officier geeft zijn erewoord schriftelijk af dat hij zich binnen een bepaalde tijd in Turijn zal melden.
• De commandant en alle officieren geven hun erewoord schriftelijk.
• De bezetting mag brood voor 4 dagen meenemen.
• Er worden 20 wagens verstrekt voor de gewonden, kleding en bagage naar Turijn.

De capitulatie van het fort Exilles luidt als volgt:

• De bezetting mag met wapens, bagage en alle tekenen van eer vertrekken en naar Briançon worden gebracht via de kortste route in twee dagen. Afgewezen.
• De bezetting moet zich als krijgsgevangene overgeven, maar mag haar uitrusting behouden. Toegewezen.
• Twee kanonnen naar keuze met hun affuiten en kruit voor 16 schoten. Afgewezen.
• Er worden voertuigen verstrekt voor de uitrusting en gewonden. Toegewezen.
• Degenen die niet vervoerd kunnen worden, mogen in het dorp Exilles blijven met een of twee barbers om voor hen te zorgen. Toegewezen.
• Goederen in de plaats die niet aan de koning toebehoren, mogen door particulieren worden meegenomen. De commissarissen die worden aangesteld, zullen deze niet in beslag nemen. Afgewezen.
• Niemand mag de plaats betreden tot deze volledig ontruimd is. Toegewezen.
• Er wordt een wacht gestuurd om de orde te handhaven en plundering tegen te gaan na de overgave van de wapens door de bezetting.
• De bezetting verlaat de plaats niet voor 24 uur na ondertekening van de capitulatie. Toegewezen.
• De vijand mag 50 man met officieren naar keuze in het fort laten bij hun uitrusting tot de bezetting de poort verlaat. Toegewezen.
• Allen die niet onder de troepen van de koning vallen, krijgen paspoorten om zich terug te trekken in het koninkrijk naar keuze. Toegewezen.
• Officieren krijgen paspoorten om hun uitrusting naar Frankrijk te brengen. Wie deze niet hebben, krijgen de vrijheid om deze te laten komen. Toegewezen.
• Officieren mogen met hun degens vertrekken als bijzondere gunst. Onze commissarissen zullen alle oorlogsmunitie en -benodigdheden, alsmede alle goederen die aan de koning toebehoren, in handen van de vijand stellen.

1708-08-27, Parijs: Uit berichten van de Hertog van Orléans blijkt dat de vijanden in Catalonië, na aankomst van de laatste versterkingen uit Italië, in beweging zijn om de Geallieerde troepen in de vlakte van Urgell aan te vallen. De Grave van Starremberg heeft ongeveer 20.000 man bij zich. De Geallieerden hebben verschillende detachementen moeten sturen, waardoor men vreest dat Starremberg iets zal ondernemen. Er wordt gemeld dat hij in de buurt van Agramunt, Cervera en Solfone is gesignaleerd en dat het Geallieerde leger zich in slagorde had opgesteld, maar zich vervolgens heeft teruggetrokken. De Ridder d'Asseld zou Denia zeker belegeren.

Uit Dauphiné wordt gemeld dat de Hertog van Savoye de belegering van Fenestrelles voortzet. Sommige geruchten beweren dat deze plaats zich over 2 of 3 dagen zou overgeven. Men wacht met spanning af of de legers onder de Hertog van Bourgondië en Hertog van Berwick samenkomen. Omdat de koning positieve orders heeft gegeven om Rijsel te ontzetten, heeft de Cardinaal van Noailles, aartsbisschop, openbare gebeden ingesteld om goddelijke bijstand af te smeken.

1708-08-13, Galloway: De 6 Oost-Indische en 2 Jamaicaanse schepen die enige tijd in deze haven hebben gelegen, zijn gisteren onder begeleiding van 1 oorlogsschip naar Kinsale gezeild, waar ze nog 1 ander oorlogsschip zullen aantreffen om gezamenlijk naar Engeland te vertrekken.

1708-08-28, Londen: Er is een express koerier aangekomen met brieven van de vloot van Admiraal Byng van 1708-08-24, geschreven in de baai van La Hogue. De inhoud is als volgt: Op 2 augustus vertrok men uit de rede van Dover, waar 2 regimenten dragonders zich bij hen voegden. Men stuurde verkenners om te zien of men kon landen. De beslissing hierover werd dezelfde dag nog genomen. De volgende ochtend om 4 uur naderde de vloot zo dicht mogelijk bij de wal. Door onvoorziene omstandigheden duurde het echter wel 6 uur voordat de platbodems, met 1.200 man aan boord, de strand konden bereiken. In die tijd hadden de vijanden 9 bataljons en 14 eskadrons in goede orde langs de kust opgesteld, alsmede verschillende fortjes en batterijen. Men oordeelde dat het eerste detachement niet voldoende ondersteund kon worden door een gelijk aantal manschappen en dat een landing bijna onmogelijk was. Daarom beval men de troepen weer aan boord te gaan.

Zaterdagmorgen omstreeks 4 uur brak door onvoorzichtigheid brand uit aan boord van het schip Falcon-galey, een nieuw schip met 26 kanonnen, geladen met zeer waardevolle goederen en bestemd voor Livorno. Het lag voor vertrek gereed in de rivier. Het meeste van de lading is door de vlammen verwoest.

Een schip dat in 5 weken van Virginia naar Ilford is gekomen, meldt dat het samen met het oorlogsschip Garland en 4 koopvaarders van dat eiland onderweg was naar hier. Deze vloot, die naar het eiland IJsland zou gaan om zich daar bij enige andere oorlogsschepen aan te sluiten, verkeerde in goede staat.

Het regiment Rooms, dat door Kolonel Davenish voor koning Karel de Derde in Ierland is geworven en nu compleet is, is naar Cork en Kinsale getrokken om naar Oostende te worden vervoerd.

Omdat men bericht heeft ontvangen dat de gezant bij de keizer van Marokko in vrijheid is gesteld, is de wacht voor het huis van de ambassadeur van Marokko zondag ook ingetrokken.

De Grave van Pembroke zal trouwen met de weduwe van de onlangs omgekomen Admiraal Shovel.

De koningin en de prins zullen morgen via Deptford van Kensington naar de stad komen om een dankdienst bij te wonen in de St. Paul's Cathedral voor de overwinning bij Oudenaarde.

Uit het leger voor Rijsel, 1708-08-18: Gisteren heeft het kanon weer gedonderd. Vanavond zullen de aanvalstroepen tot bij de contregarden oprukken. Morgen of uiterlijk overmorgen zullen deze bestormd worden. Ook zal er een redoute met een molen worden aangevallen.

Uit het hoofdkwartier te Amougies, 1708-08-18: Morgen zal het leger hier opbreken en naar Ath en Audenaarde trekken om te kamperen. De Franse linie is vandaag weer opgerukt. De Hertog van Berwick is door Mons gemarcheerd met de bedoeling om zich met de Hertog van Vendôme te verenigen.

1708-08-19, Gent: Zondagavond kreeg het Franse leger order om de volgende dag te marcheren. Hiertoe zijn scheepsbruggen over de Schelde achter Meulebeke en over de Leie dicht bij de Keizerspoort geslagen. Maandag bij zonsopgang marcheerde het leger over deze bruggen en door de stad. De Hertog van Vendôme volgde om 8 uur met de prins. Tegelijkertijd marcheerde het leger buiten de Keizerspoort en verzamelde zich bij Melle, waar het rendez-vous was. Het hele leger, daar 's avonds aangekomen, ging naar Mellebeke, Gontrode, Schelderode, Quaremont en andere plaatsen kamperen. Gisteren marcheerde men weer naar de kant van Ninove, waar men zegt dat men de Dender zal oversteken. De scheepsbruggen blijven liggen voor het geval van een aanval of terugtocht. Men bakte brood en bracht dit met opgetuigde wagens naar het leger. Men werkt onophoudelijk aan de versterkingen van de stad en de citadel. Verschillende mooie huizen en hoven werden omvergehaald om daar werken aan te leggen. Duizenden bomen werden omgehakt voor de palissades op de dorpen. Het water wordt ook opgehouden, waardoor de landerijen niet meer zo vruchtbaar zijn om vee te weiden. In noodgevallen kan het water binnen 4 uur zo hoog worden gelaten als nu.

Uit het leger voor Rijsel, 1708-08-20: De belegering van Rijsel vordert goed. Op 17 augustus begonnen de batterijen te vuren, waardoor al verschillende breuken in de muren bij de Sint-Andriespoort zijn veroorzaakt. De vijandelijke legers zijn intussen opgerukt: die onder de Hertog van Berwick van Mons naar het kasteel van Soignies, en die onder de Hertog van Vendôme van Gent naar Geraardsbergen. Beide legers zijn bij Enghien samengekomen. Daarna heeft de Hertog van Vendôme het voorste kamp bij Leuze betrokken. De Prins van Hesse-Kassel is met 6.000 à 7.000 man paarden versterking naar het leger voor Rijsel gestuurd. Er zal een felle aanval plaatsvinden als de vijanden besluiten om Rijsel te ontzetten, wat ze niet kunnen doen zonder de Geallieerden aan te vallen.

Sinds 1 nacht is het garnizoen in de wapenen en op de wallen geweest vanwege de nadering van vijandelijke troepen. Men meent dat de vijand, wiens kanonnen deels zijn aangekomen, verder naar Mons zal trekken.

1708-08-20, 's-Gravenhage: De Staten van Holland en West-Friesland zullen morgen beslissen over de benoeming van enkele vacante militaire functies en zaterdag voorlopig afscheid nemen.

1708-08-21, Amsterdam: Woensdag zijn in Texel aangekomen: het Zweedse schip Carolus XI, Alof Cramer, van Cádiz, en de koopvaarders De 5 Gebroeders, Pieter Visser; De Maria, Pieter Jansen; Jan Kruijdenier, De Fortuyn, Ocke Siwerts; De Meikroey, Claes Jurgens; Hoop, Pieter Frederiksen; De Aletta, Joannes Scheijde; Sophia, Dirck C. van der Hoef; De Roode Roos, Tide Wijtes; Hendrick Gerritsen, en De Just, Manen Cornelis; Jea en Donderdag de Koning Casper, Isaac du Pon, van Groningen; De Geertruy, Adriaen Gerritsen, van Alicante; De Sint-Nicolaas, Dirk Claessen; De Sint-Jacob, Obbe Luwes; De Blauwe Tas, Jan Tasman, en De Juffrouw Sara, Cornelis Veer.

Volgens brieven uit Elsinore zijn 35 schepen in de Sont aangekomen, waaronder van Riga: Cornelis Jansz Oenig, Cornelis Jansz Groot, Peter Keven, Matten Benin en Severijn Claessen; van Danzig: Lourens Nicolai, Donker Dijckre Craen met Pieter Helt en Jan Claessen, van Königsberg en Lubbe Brouwers van Helsingfors; ook van hier: Pieter ter Vogelfang, Peter Saib, John Brander en Cornelis Minnes van Ameland. De laatste was met het Oost-Indische konvooi van hier vertrokken en bij Schagen daarvan gescheiden, zodat men het ook elk moment verwacht.

Uit Hamburg wordt geschreven dat Pieter Jansz van Mandal van Archangel op de Elbe vorige zaterdag is aangekomen, met ongeveer 100.000 pond groene zeep, zonder dat men weet wie de eigenaar is. Ook zijn op de Elbe aangekomen: Hendrick Jansz Kort van Rouen en Hans Laurensz van Dronthen.

Van 1708-08-07 wordt uit Malaga geschreven dat het schip De Eendracht, onder Kapitein Nemi Govi, van deze stad naar Gibraltar vertrokken, in de straat van Gibraltar door een Algerijnse kaper is genomen. Er zouden nog diverse kapers in die wateren kruisen die nog een ander schip hebben buitgemaakt.

1708-08-21, 's-Gravenhage: Brieven uit Brussel bevestigen de samenkomen van de vijanden bij Grammont en Ninove, maar men weet nog niet wat hun verdere bedoelingen zijn. De Hertog van Marlborough zal morgen ook uit Amougies opbreken om naar de kant van Ath en Audenaarde te marcheren.

De Staten van Holland en West-Friesland hebben de heer Gaspar Hesel van Piercil tot kapitein in het regiment Gardes benoemd in plaats van de overleden brigadier Gauwcker. Ook is de heer Hacquet tot kapitein in het regiment van Colliers benoemd.

1708-08-17, Parijs: De Hertog van Orléans schrijft op 1708-08-11 uit het kamp dat de Prins van Hessen-Darmstadt met ongeveer 25.000 man opgerukt is naar Agramunt, Cervera en Solfone en aankondigde dat hij door de Generaal Starremberg met andere troepen zou worden gevolgd. Zijn Koninklijke Hoogheid, zwakker dan de vijand, had zich voorbereid op een veldslag. Maar de vijanden trokken zich in het zicht van de troepen van de koning terug naar Cervera in de kwartsieren.

Uit Grenoble wordt geschreven dat de Hertog van Savoye Fenestrelles belegerde, maar dat het onmogelijk was de plaats te ontzetten omdat alle paden door de vijanden goed bewaakt werden.

In Italië neemt de ontevredenheid onder de bevolking toe tegen de keizer door de aanzetten van de paus, die volhardend blijft in zijn oorlogen.

Aangezien men verwacht dat er in Vlaanderen een algemene en beslissende veldslag zal plaatsvinden, waarvoor de Hertog van Bourgondië specifieke orders heeft, zijn op bevel van de koning brieven aan alle bisschoppen van het rijk gestuurd om 40 uur lang gebeden te houden voor de zegen van God over de wapens van Zijn Majesteit.

De Keurvorst van Beieren heeft order gekregen om in de linie van Lauterburg te trekken. Hij heeft verschillende detachementen naar Vlaanderen gestuurd. Men zegt dat de vijandelijke vloot bij de kust van Normandië bij Saint-Malo niet is gesignaleerd.

1708-08-18, Hamburg: Volgens berichten uit Königsberg was de koning van Zweden met zijn leger al in Mogilev en had met de Moskovieten een wapenstilstand voor 6 weken gesloten, zodat men hoopte dat daar een vrede op zou volgen.

De commissarissen ter Admiraliteit te Amsterdam zullen donderdag 1708-09-06 's middags om 4 uur een Frans fregat, genaamd François Augustus, lang ongeveer 95 voeten, 25 voet breed, 11 voet diep, uitgerust met 12 kanonnen, liggende in de dok te Vlissingen, veroverd door D. Sanders, verkopen.

De veiling van de hoofdbreuken binnen de stad Leiden (op de penaliteiten, in voorgaande couranten meermalen vermeld) door haar Edelheid zal op aankomende maandag 1708-09-03 voor de allerlaatste keer van 10 tot 12 uur in de Pieterskerk plaatsvinden. Tot het verhogen van de graven in deze kerk zal op donderdag 1708-09-06 te Amsterdam op de nieuwe Keizersgracht, tussen de Utrechtsestraat en Singen, een kostelijke inboedel, ook 3 mooie zilveren paarden, een ruïne van Jaco en diverse paardentuigen, een Nederlandse atlas van Blaeu met de stedenboeken, 11 delen, alles dagelijks voor de veiling te zien zijn.

Men notificeert dat de postwagens van 's-Gravenhage op Amsterdam en vice versa op 1708-09-01 zullen beginnen te rijden.

Op 1708-09-04 en de volgende dagen zullen te Haarlem op de Oude Gracht ten huize van Elisens Lohemin worden verkocht: een grote hoeveelheid porseleinen borden van allerlei soorten, zoals men in veel jaren in deze landen niet heeft gezien.

1708-09-05 zal men te Dordrecht in de Sint-Joriskerk door Vendue verkopen: een grote partij allerhande soorten halfwitte en rode wijn, nevens wijnmolens en verdere gereedschappen.

Te 's-Gravenhage wordt gemeld dat het regiment van Jaco compleet getrokken is voor het jaar 1708, en dat de conventie die door de collecte te verkrijgen is, getrokken zal worden bij het vertrekken van de buitenvloot.

De gemeente moet 594 gulden betalen voor schade die is aangericht door gerechtsdienaren in januari en februari. Deze schade ontstond door het inkwartieren van doortrekkende Franse troepen. Sybilla Wijmans vindt dit onterecht en vraagt om een nieuwe hoorzitting.

De rechtbank besluit op 19 januari 1796 dat deze nieuwe hoorzitting plaatsvindt tijdens een vergadering van de raad, volgens de regels. Dit wordt ondertekend door Cornelis de Wys.

• Pieter Noordam
• Leendert Noordam
• de echtgenoten van Gerrit van Zijverden en Christiaan Biesheuvel
• Pieter Frans Noordam
• Antje Noordam
• Jannetje Cornelia Noordam
• Maarten Noordam
• Marinus Noordam

• Lichamelijke roerende goederen, gewaardeerd op ƒ 100.
• Effecten: een obligatie van de Nederlandsch-Indische Spoorweg Maatschappij ter waarde van ƒ 1000 met 4% rente per jaar, gewaardeerd op 76% of ƒ 760. Hiervan was sedert 1 november 1922 een rente van ƒ 16 verschuldigd.

In 1689 betaalde Anthonij vander Pol 10 gulden.

Op 19 mei 1828 gaf Fredrik Hermande Groot in Gouda een volmacht aan Joost Sonneveld, wonend in Gouda, om hem te vervangen in alle zaken rond de erfenis van de overleden Adriana Ruijghrok, weduwe van Wouter van Rossen.

De volmacht omvatte:

• het opstellen van een inventaris;
• het afsluiten van rekeningen;
• het verdelen en ontvangen van het aandeel van de minderjarige kinderen;
• het ondertekenen van kwitanties;
• alles wat verder nodig zou zijn.

De handtekening van Fredrik Hermande Groot werd bevestigd door L. Van Wouw, burgemeester van Gouda, op 19 mei 1828.

• The municipal budget for 1962.
• The appointment of a leader.
• The sale of land at Rijnstraat 4.
• The appointment of a cashier for the municipality.
• Amendments to the police ordinance regarding the keeping of cattle and poultry in the village center.

• f 1250 for the music association Ons Genoegen, in line with the guidelines of the Koninklijke Nederlandse Federatie.
• f 410 for the Utrechts Stedelijk Orkest.

• A. v.d. Berg: 99
• J. de Greet: 91
• H. de Groot: 97
• C.H. Ploeg: 97
• G. v.d. Horst: 96
• P. v. d. Sigtenhorst: 96
• W. van Veenendaal: 96
• H. den Uijl: 95
• H. van Veenendaal: 94
• G. Wijnbergen Jr.: 94
• E. Moesbergen: 93
• J. van Leeuwen: 92
• J. de Haas: 91
• D. de Haas: 88
• J. Pakvis: 88
• A. Burgstede: 86
• R. C. Brinkman: 81

• J. van Toorn-Keiman and child from Wageningen to Pr. Beatrixlaan 41.
• A. van Woorn from Mourik to Pr. Beatrixlaan 41.
• A. C. Burgnaras from Woudenberg to Pr. Beatrixlaan 10.

• R. M. Feijtes from Boslaan 04 to Zeist.
• W. Dave Jaar from Haarweg 14 to Lienden.

• A brooch.
• A child's mitten.
• A football.
• A dog.
• A ladies' watch with a clamp band.

After the usual military exercises and religious service, nothing noteworthy occurred.

Salomon Iacobsz, a translator, returned from Bantimoerong. He had been sent there on 2 March 1732 to retrieve mining equipment.

A Chinese trader named Quehoekong arrived in Macassar from Batavia with his Chialoup ship for trade.

The ships Adam and Eva returned to Macassar. They had been sent with a group from Patchiallangs, led by a supervisor, to Glisson to recover a heavy anchor lost by the ship Hogenes. Their efforts failed because they could not maneuver properly. When three cables broke, they were forced to abandon the attempt. They submitted a report, signed by themselves and the crew of Patchiallangs, to Governor Josua van Arrewijne.

The report stated that they tried to recover the anchor by dragging the area with grapnels and pulling on the cables, but all attempts failed. They even tried pulling the cable by hand, but it did not budge. The report was signed by G. van den Bergh, J. Scheepsdorp, J. Selderswijk, and Cornelis de Coning in Macassar on 6 April 1732.

On the afternoon of 10 April 1732, 10 people visited Governor Josua van Arrewijne.

In een tijd waarin mensen na een oorlog worstelen met nieuwe problemen over de toekomst van de samenleving, wordt de vraag gesteld of het vooroorlogse kapitalistische systeem hersteld moet worden of dat er gestreefd moet worden naar een maatschappij met sterkere morele grondslagen. De keuzes die in de eerste jaren na de oorlog worden gemaakt, zullen van grote invloed zijn op de toekomstige maatschappij.

Al voor de oorlog functioneerde het kapitalistische systeem niet meer perfect. Ondernemers hadden niet meer volledige vrijheid door maatschappelijke omstandigheden. Volgens de klassieke economische leer zou vrije concurrentie de productie moeten reguleren, maar dit prijsmechanisme werkte niet zoals verwacht. Monopolies zoals kartels en trusts ontstonden door de ontwikkeling van grootbedrijven, die het gevolg waren van technische vooruitgang. Deze vooruitgang leidde tot massaproductie en een groter risico voor ondernemers, omdat hun vaste kosten (zoals technische installaties) altijd doorwerkten, ook als de productie daalde. Om verlies te voorkomen, werkten ondernemers soms door met verlieslatende prijzen, wat leidde tot marktverstoringen en kapitaalverliezen. Dit dwong zwakkere ondernemers tot opgeven en sterke ondernemers tot samenwerking om de productie en markt te beheersen.

De technische ontwikkeling en de daarmee samenhangende vaste lasten zijn de hoofdoorzaak van het niet goed functioneren van het prijsmechanisme. Zolang het kapitalistische systeem blijft bestaan, kan technische vooruitgang niet worden tegengehouden. Alleen in een meer geordende maatschappij kunnen technische excessen worden beperkt in het belang van de gemeenschap, in plaats van het individuele belang van ondernemers.

Naast het gebrekkige prijsmechanisme spelen ook andere factoren een rol. Technische vooruitgang (zoals machines) vervangt veel arbeidskrachten, wat de koopkracht niet ten goede komt. Overtollige arbeidskrachten worden deels opgevangen in nieuwe bedrijven, maar niet volledig. De productiviteit per arbeidskracht is toegenomen, evenals de totale hoeveelheid goederen die kopers zoeken. Nieuwe industrieën in landen als Japan, China, Zuid-Amerika en koloniale gebieden beïnvloeden het afzetgebied van bestaande ondernemingen, wat leidt tot een verscherpte strijd om afzet en monopolievorming.

Op 30 maart 1946 vond in Batavia een bespreking plaats tussen Dr. Van Mook en Soetan Sjahrir. Uit de gesprekken bleek dat de standpunten van de Nederlandse en Indonesische delegaties voldoende overeenkwamen om een bezoek van Dr. Van Mook aan Nederland te rechtvaardigen. Dr. Van Mook zou op 4 april 1946 naar Den Haag reizen, vergezeld door Sir Archibald Clark Kerr en enkele adviseurs. Soetan Sjahrir wees Dr. Soewandi, Dr. Soedarsono en Dr. A.K. Pringgodigdo aan om mee te reizen. Sir Archibald Clark Kerr verklaarde dat hij na zijn vakantie in Engeland naar Washington zou gaan en niet van plan was om terug te keren naar Indonesië.

Dr. Van Mook gaf op een persconferentie aan dat de onderhandelingen in Batavia binnenkort zouden worden afgerond en dat de onderhandelingen in Den Haag slechts een week of korter zouden duren. Hij benadrukte dat de onderhandelingen alleen de grondslag voor een nieuwe constitutie betroffen en dat andere bevolkingsgroepen die niet aan de besprekingen hadden meegedaan, ook gehoord zouden moeten worden. Hij zei ook dat de Nederlandse troepen die in de toekomst in Indonesië zouden landen, als plaatsvervangers moesten worden gezien en niet als een aanval op de nationalistische beweging.

In Indonesië was er een enorme behoefte aan artsen. Van de 325 artsen in de hele archipel konden er door honger en ziekte slechts 70 tot 80 werken. Klinieken drongen steeds dieper het binnenland in, waar de omstandigheden door ziekten als leproze en pokken onbeschrijfelijk waren.

La Guardia, de voormalige burgemeester van New York, aanvaardde zijn nieuwe functie als directeur-generaal van de UNRRA. Hij verklaarde de oorlog aan de zwarte markt in Europa en zei dat hij onmiddellijk graan in Argentinië zou proberen te kopen om levensmiddelen naar miljoenen uitgehongerde mensen te vervoeren.

Het Arnhemse Bijzonder Gerechtshof veroordeelde de Nijmegenaar C.J.F. Selbach, handlanger van de Sicherheitsdienst, tot levenslange gevangenisstraf. Voor het Amsterdamse tribunaal stond de voormalige hoofdredacteur van de NSB-krant De Pegel, Lindt, terecht voor nationaalsocialistische propaganda. De zaak werd aangehouden voor nader onderzoek.

Het nieuwe Belgische kabinet-Van Acker was gereed. Het bestond uit socialisten, communisten, liberalen en extra-parlementairen. De belangrijkste posten waren als volgt verdeeld:

• Achille Van Acker (soc.): premier en minister van Koloniale Productie
• Albert Devez (lib.): vice-voorzitter van de ministerraad en minister van Economische Zaken
• Auguste Buisseret (lib.): minister van Binnenlandse Zaken
• Paul-Henri Spaak (soc.): minister van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel
• Camille Gutt (extra-parlementair): minister van Financiën
• Adolphe van Glabbeke (lib.): minister van Justitie
• Kolonel De Fraiteur (extra-parlementair): minister van Nationale Verdediging

De communisten hadden drie portefeuilles: Voedselvoorziening, Volksgezondheid en Openbare Werken. Het kabinet zou zich vooral bezighouden met sociale, economische en financiële vraagstukken en geen partijpolitiek voeren.

Op Zaterdag werd het herstellingsoord voor oud-illegale werkers in de beide vleugels van het Koninklijke Paleis Het Loo geopend. Koningin Wilhelmina had het paleis ter beschikking gesteld. Onder de aanwezigen waren minister Beel (Binnenlandse Zaken), generaal Kroon (oud-commandant der BS), kolonel Sex (waarnemend chef van het MIG), de heer Kettwich-Schuurman (directeur-generaal van het Nederlandse Rode Kruis), dr. Charles van Ufford (commissaris van de koningin in Gelderland) en tal van bestuursleden van organisaties voor oud-illegale werkers. De openingsrede werd gehouden door mr. A. Ruël, voorzitter van de Stichting Herstellingsoorden Oud-Illegale Werkers, die Koningin Wilhelmina bedankte voor haar aanbod.

Minister van Financiën prof. P. Lieftinck hield op vrijdagavond 9 uur een radiorede naar aanleiding van het verkregen krediet van $ 200 miljoen van de Import-Exportbank.

Dankzij nasporingen van de militaire politie in Paal Merah (ten zuidwesten van Batavia) werd een partij gestolen goederen ter waarde van 2 miljoen Nederlandsch-Indische guldens teruggevonden. Onder de schuldigen waren een kapitein van de Britse militaire politie, verschillende Britse onderofficieren en Brits-Indiërs. Onder de goederen bevonden zich 500 Nica-uniformen, grote hoeveelheden uniformen, ongeveer 380.000 Dunlop vrachtbanden, trommels met vaseline en alcohol, waarvan een deel voor 45 gulden was verkocht aan militaire kantines en restaurants.

Voor het kopen van petroleum in april 1946 konden de bonnen 29 en 31 van de kaart UD 510, de bonnen 68 van de UD 610 en de bonnen 10 en 128 van de UD 6510 worden gebruikt.

In response, Boelecomba left the land today to return, under the escort letters also dated 3 May, as per the dispatch of these authorities. The governor ordered the anchor to be slipped by the dirk werff ship Hogenes to lighten it, as they declared their duty to do so, as evidenced by the materials they took for it.

Upon the appearance of three different Saturday rent vessels in the rheede (roadstead) of Macassar, the lord

• In the afternoon, the regent of Poelouw Bankeeng visited the governor's house, bringing an old slave belonging to the king of Tambora. The slave had been hidden there by the fled regent Eeni and was immediately handed over to the king.
• On Wednesday, Carre man and genroeroe, coming from Mangaraij, reported to the governor that the area was very unsafe. They had been attacked by two robbers on their way and barely escaped, as confirmed by their detailed account given to the political secretariat.
• On Thursday, a police meeting was held, with 3 decisions recorded in the resolutions of that date.
• On the set date, letters and gift goods from Batavia for the good king were to be collected. On Friday, after the requested access was granted, the following Macassar dignitaries appeared at the water gate of the castle for this purpose:
  • tomelalang
  • crain grisse
  • batia oete
  • simpanang
  • bonto majannang
  • paleemba
  • aloe
  • bonto tangan
  • macale
  • baroatngeen
  • den glarang van bontuala
  • matoa wasoo
  They were introduced to the governor's house by Hendrik van Rijd, the under-merchant and warehouse clerk, and Anthonij de Visser, the garrison bookkeeper. After a short wait, the letters and gifts for their king were handed over. Following the local custom, they were treated to a local feast and, accompanied by the introducers, were escorted out of the gate with 9 cannon shots. They then traveled to Bima and Bantimorong.

Boemi Partiga stated that he had come to appear before the governor again and to urge a swift expedition of troops. He mentioned that he had already waited a long time and now understood that most of the overseas allies had already arrived. He also requested to know how he should conduct himself.

The governor replied that he was waiting for confirmation from Boemi Partiga's brothers, as had been communicated to him from Macassar on 23 May 1730 and 1 October 1730. Once they arrived, the governor would inform him of what was necessary.

Boemi Partiga responded that, as a young prince, he humbly requested the governor to instruct him fatherly and to consider his weak position if he lacked knowledge in any matter.

The governor replied that he would gladly do so, but he noted that all sincere recommendations and serious warnings were repeatedly ignored by the stubborn leaders of Boni. This was evident in the delay and the refusal to send the urgently requested Riose Maleijers. He added that such matters would be discussed and addressed in due time.

They addressed Christoffie van Swoll, the Governor-General, and the Council of the Dutch East Indies. They mentioned a previous letter from 8 August about the Anakoda Care, a very generous Todjang lord, and others from Hoe and Temaaise.

They had received requests to investigate harmful trade and smuggling of spices in the Company's territories. They wanted to know where the spices came from and who sold them to foreign nations like the English, Chinese, and Buginese.

They also considered how to stop this harmful smuggling with the least offense. However, they could not find any useful information from the Johoreese ships. The captains had left again or were hiding in Tsinrana Oom.

They reported that only 5 ships had sailed to Johoor from 26 April 1714 to 12 July 1714, including one named Toxalla Wadjores with 146 bong.

On 19 October 1731, a police meeting was held in Macassar. A letter from Resident Duijvenvoorde, dated 9 October, arrived from the Residency of Bima. On 20 October, envoys from Pangar—Nakama, Nangtendo, Bamest, and Nangtendo Bolo—arrived with a letter from the local ruler and nobles, addressed to the government. The Sabandhar first brought them in. After their greeting and a usual gift, they were dismissed.

On 21 October, a Sunday, the sick visitor Nairak conducted a proper church service. In the afternoon, on 23 October, the under-merchants Lursenius and van Reyd were sent as express couriers. They brought letters and gifts from the Goan court to his High Excellency. These were escorted by a battalion with a flying banner to outside the castle and taken aboard the shallop of the citizen Jan Hendrik Krookwits.

In the margin, a note dated 7 September 1738 from Valckenburg mentioned that Dinamos Coerewang had visited the previous evening on behalf of his king. He reported that a messenger from Matoa Wadjo had been sent to Crain Bontolancas to order him to make every effort to ensure that all former allies and subjects of Goa would be treated with kindness and that the unwilling would be forced.

He informed them that a nobleman named Arong Atting had been summoned by the matoa of Wadjo. Upon arrival, he found a Soeroeang (envoy) of Bonij's king, who delivered a message on behalf of his queen. She intended to send the first Tomilalang nobleman Dain Mamala in Hab Aroe Tannette to show signs of wanting to conquer the land of Bonij for the Netherlands East Indies, along with the honorable lord Adriaan Hendrik Smout, the appointed Governor and Director, and the honorable council of Rotterdam Castle in Macassar.

The Thomas, an English ship, had been at sea for about 12 months without any capital. Its captain was Thomas 's Kimer, brother of the Agent at Bantam. During the voyage and in Batavia, he had much trouble and unrest with his crew. The anchor was often raised and dropped, or the entire crew went ashore, except for a few, claiming they refused to sail with him again due to the poor treatment they had endured during the journey and feared more of the same. With no supplies and no capital to save themselves, they even ended up in disputes with each other before the Council of Justice. Eventually, they reconciled with the captain.

They had promised a good reward to the aforementioned Schort. The aforementioned Englishman also informed them that about 40 junks from Macassar sailed to Roehoe and Combelle, and it would not be possible to prevent them from transporting cloves, even with many yachts. Most of the junks were manned by Malays from Patana, Hohor, and other places who did not reside in Macassar but traded throughout the Indies. Few natives of Macassar sailed on junks to distant places. The junks from Amboina came via north Celebes, the widest gate of Bouton, or south Saleijer, with few passing through the Boucqueron. Some unloaded goods on the east side of Celebes and transported them overland to Macassar with buffaloes.

The King of Bouton had requested assistance against Macassar. If any of their ships or yachts passed by and were still in good condition, they could greet him on their behalf and give him a small reward instead of the slave he had sent. They should explain that it had not been possible to support him this monsoon due to their forces being sent against the Portuguese from Macau and the Spaniards from Manila. They hoped he would hold out against Macassar victoriously and that they would visit him next monsoon if possible.

Governor Speult had proposed to pay the soldiers' salaries monthly from the gains to excuse the ransom and maintain order among the citizens. They agreed if it could be arranged in Amboina to use the income from the land and the surplus from local trade to pay for the garrisons and other expenses, which they also considered profitable for the Company.

They should properly inform themselves about the situation of the Alfures.

Previously, Tjenra Mandhar had shown goodwill towards the crew of the ship by providing money, as well as food, drink, and arranging safe transport. As a result, the stranded and departing cargo was saved in this way and otherwise.